Yüzeyel Detaylar

Mec-bur-VAN!

2012-01-23T16:09:00.014+02:00

2011 yılının son yazısı ne kadar Burdur'la alakalıysa, 2012nin ilk yazısı da o kadar Van ile alakalı olacağını kim tahmin edebilirdi ki? Elbetteki sağlık bakanlığı, belki il sağlık müdürlüğü, ama ben değil. Van'a geçici görevlendirmemin çıktığını Antalya'da öğrendim. Personel şube müdürümüzü aradım, dedim "Benden başka kimler gidiyor?" "Henüz onları belirlemedik doktor bey" dedi. İçimden "te allaaam" dedikten sonra göz açıp kapayıncaya kadar kendimi Van'da buldum. Van kısa bir askerlik gibi geçti(askerlik yapmadım ama tahminime göre), birçok güzel anım oldu ve sanırım bana olumlu anlamda birçok şey kattı. Bendeki Van'ı maddeler halinde kısaca özetleyeyim:

Öncelikle bu görevlendirmede tanıştığım ve çokça zaman geçirdiğim güzel arkadaşlarım, başka koşullarda da görüşmeye devam etmeliyiz. Zira 10 gün nedir ki? Heç.

Verdiğimiz sağlık hizmeti ve yardımlar konusuna burada girmeyeceğim. Blog benim blogum, zorla mı?

Van, -belki de çok düşük sıcaklıklar beklediğimizden kellidir- öyle çok soğuk bir yer değil.

12 günde 1-2 kez hafif kar yağışı oldu. Çok soğuk olacak diye kat kat giyinmek de soğuğu hissetmeme sebebimiz olabilir.

Van, doğası çok güzel(göl ve Erek dağı), büyük ve tarihi(Urartular çılgın atmış) bir şehir.

" Edremit Van'a bakar

İçinde şamran akar

Öyle bir yar sevmişim

Her gören ona bakar..."

Batman'ın da güzel olduğunu güzel birinden öğrendim.

Van'da bir tane battıçıktı(bknz. Antalya terimleri) var. Sokakları labirent gibi. Trafik kuralı yok.

Çadırda sıcaklık 40 dereceleri bulabiliyor. İnsanlar soğuk hakim yerlerde ısınmasını, sıcak hakim yerlerde soğuk ortam sağlamayı iyi biliyorlar. Fakat bunun zıttını olduramıyoruz ya. Misal Antalya'da kışın evler çok soğuk, ısınmasını beceremiyoruz arkadaş.

Gece 01:00. Elimde diş fırçası ve macunu çadıra dönerken Kadir ağabeye ve richtere göre 4 küsür bir artçıya denk geldim. İyi salladı.

Teletexte ülkemizde olan depremleri zaman yer şiddet olarak an be an yazan bir sayfa var, Van'da muhtelif zamanlarda bunu açılmış görüyordum. Evet hala teletex diye bir şey var.

Kaçak ve çakma birçok ürüne adım başı rastlamak mümkün. iPhone 5: 189 lira yazan bir yere girdim. "iPhone 5 daha çıkmadı değil mi ya?" dedim. Satıcı "Bizde çıktı abi. 12 taksit yaparım." dedi.

Hasta veya hasta yakınlarıyla iletişimde sıkça gönüllü simultane çevirmen gerekebiliyor.

Van kahvaltısının ekstrem bi yanını göremedim. Aramam.

Van gölünün sodalı sularında balık olarak sadece inci kefali varmış. Yemedim ama yiyenlerin yarıdan fazlası beğenmemiş. Ayıklanmadan kızartılıyormuş inci kefalleri. Bağırsaklı bağırsaklı...

Van kalesine aşağıdan baktık. Çıkmadık, zira kapkaççılar vardı. Uzadık.

Kıtlama şeker iyi, insan uzakta kaldıkça arıyor ama şimdi aramam.

Otlu peynir, aman aman bişi değil.

Antika fotoğraf makinesi buldum mu alırım.

İçlik giymişsem pantolon denemem.

Ben "bere yakışan insan" değilim.

Gece 10 çorbası tüm ülkede kabul edilen bir öğün olmalı. Sabah-Öğle-Akşam-Gece10

Van ekmeksiz gitmez. Her yemeğe vanılır.

Van'da sebze yemeği yok. Etsiz yemek yok.

11 gece tepemde floresan ışık açıkken uyudum(kapanmıyordu). Göze atkı atarak uyumak alışkanlık yarattı, artık uyurken alnım açıktaysa üşüyor. Bunu bırakmalıyım.

Floresanı 11 gecenin yaklaşık 7sinde sabah güneşin ilk ışıkları zannedip kalktım. Hepsinde atkı gözümden sıyrılmıştı ve saat 5 küsürdü.

Vavien'e her şehirde rastgeliyor ve izliyorum.

Sabo, bir hekimin demirbaşıdır. 44 numara da olsa Çetin'meden giyerim.

Prefabrik, çok sempatik.

Hamsi tavanın hastasıyım, börülce salatasına biterim.

İçmesem de bir karton Djarum aldım, Emir'i andım.

Güney Koreli ne arar la Van'da?

Müfettiş paltosu, soğuk havaya çıkacağın dostu. Atkı ise kanka.

10dan az çocuklu aile görmeyince 4-5 iyi, kararında.

Muradiye Şelalesi doğa harikuleyti.

Doğubayazıt(Ağrı'nın ilçesi) gün batımındaki kasvetli görüntüsüyle, Ağrı dağının arkasında yükselmesiyle, İshakpaşa Sarayı'nın ona tepeden bakmasıyla, büyük ve heybetli bir ilçe.

Kadim dostum Artur'un uçağı icat edene ve havaalanı yapanlara karşı iyi dileklerini

şimdi daha iyi anlıyorum.

Şunu anladım, benim İngilizcem pilot ingilizcesi.

Aktarma, aktarılırken arkadaşınla görüşürsen tadına doyulmayan bir şey.

"Amma, gine de güzeldir Antalya!" Tarık Akıltopu

Mec-bur-DUR!

2011-12-25T18:23:00.012+02:00

"Blogumu takip edenler bilir, bloguma gereken yemini suyunu vermesem de yıl sonunda bir yıl sonu yazısı yazarım illaki." ki diye düşünürken bir de baktım ki yıl sonu yazısı yazmadığım yıllar da varmış. "Şimdi o yılların yıl sonu yazısını yazacağım, ardından bu yılın yıl sonu yazısını yazacağım tamam mı?" şeklinde bir düşüncem yok, paniğe kapılmayın. Yazısı olmayan yıllar benim kafamda, isteyen dinler. Gelelim bu yılın yıl sonu yazısına. Uzun süredir bu yazıyı yazmayı düşünüyordum, yıl sonu yazısı şeklinde olmayacaktı, mecburi hizmete başlamamı anlatacaktı fakat yıl sonu geldi çattı. 2011in son yazısı buna rastgeldi velhasılkelam. Well, ne diyorduk...zorunlu hizmet!

Bir yıl soluksuz geçen intörnlük döneminden -ki bu dönemi altı çıktı kaç kaldı yazımda özetlemiştim- sonra tıptan mezun olmuş, hekimlik hayatıma adım atmadan önce de şöyle bir tatil yapmıştım. Derken atanma zamanı geldi çattı, önce tercihler sıralandı. Antalya'ya yakın yerler yazayım diye düşünmem doğrultusunda ilk sıraya Burdur-Kemer yazdım ve noldu? Kendimi Kemer'de buldum. Antalya Kemer'i çok iyi bilirdim, buraya geldikten sonra bir de Fethiye-Kemer olduğunu öğrendim. Farklı Kemerlere yönelmeden Burdur-Kemer hakkında konuşmaya başlayalım. Nüfus:2000 Rakım yazmıyor zira ilçelere girişlerde rakım yazmaz değil mi? Evet. 2000den anlaşılacağı üzere köy olabilecek popülasyonda bir ilçe. O yüzden anlatımlarımda ilçe yerine köy lafı geçerse yadırgamayalım lütfen. Çağımızın getirdiği nimetlerden biri olan feysbukta tanıştığım Kemer Toplum Sağlığı Merkezi (TSM) hekimi Çetin Beyi arabam olan Çetin'e aldım ve Kemer'e ilk gidişimi bu şekilde yaptım. Bu TSM lafının çoğunuzun aklını kurcaladığını düşündüğümden kısaca açıklayacağım.

TSMler eski sağlık grup başkanlıkları olup, bizim TSMmiz entegre acil sağlık hizmetlerini sunacak şekilde tasarlanmıştır, zira ilçemizde hastane bulunmamaktadır, tek sağlık kuruluşu biz ve alt katımızdaki Aile Sağlığı Merkezidir(ASM-aile hekimliği). Bu uzun cümlenin de komplex olacağını düşündüm ve şöyle özetleyebilirim sanıyorum, bizim işimiz kısıtlı imkanlarımızla acil, 112 ve ilçedeki sağlık denetimlerini yapmaktır. Cümlelerde ufak tefek hatalar olabilir fakat üç aşağı beş yukarı böyledir bu, TSMye çok girdim, yazı hayvani boyutlara ulaşacak diye tırsıyorum aslında.

Hızlandırılmış TSM eğitimimizi geçtikten sonra varmış olduğum Kemer'den bahsedeyim. Hızlandırılmış Kemer turuna çıkalım haydi. Kemer'imizin bulvar denilen tek bir caddesi bulunup, merkezinde kaymakamlık ve eczane bulunmaktadır, ve hatta fırın ve hatta berber... ve daha bitmedi. 3 tostçu 1 tavuk dönerci... Daha ne olsun değil mi? TSMmiz Kemer'in girişindedir ve çevremizde karakol, halı saha, jandarma, lise, ilkokul, orman müdürlüğü, çim saha gibi bir ilçede olması gereken yapılar bulunmaktadır. İlçe turunu da geçtikten sonra gelelim bana. Gel bana yan basa basa...demişken aklıma şu gelmeden olur mu hiç?

Hasdaneye girdim yan basa basa

Ciğerim gurudu gan gusa gusa

Amelyet yerinde ganlı bir masa

Gavruldu sinem külüm babacan

Tohdorlar toplandı bahdılar bana

Çürümüş ah cigerim dönmüş al gana

Amelyat lazımdır dediler buna

Gavruldu sinem zalim babacan

...deyip yüreğimizi güzelce dağladık evet. Zıley zıley. Ben geldim ve Çetin sağlık grup başkanı oldu, diğer TSM hekimi olan ben ise sağlık grup başkan vekili. Buraya adapte olmamda Çetin'in önce sanal alemde, sonra Kemer hudutlarında büyük yardımları oldu, halen de olmakta. Sağolasın büyük başgaaan (Bülent başgaaan videosu geliyor aklıma, bknz. yutup). İlk geldiğimde lojmanı gördüm, Çet lojmanda sağlık memurumuz Ali Bey ile kaldığını, diğer doktorumuz Burak ağabeyin lojmanını yakında boşaltacağını(Demre'ye atandığını), istersem oraya istersem de Çet ve Ali Beyin birlikte kaldığı lojmanda kalabileceğimi söyledi. İlk iki gün TSM işleyişi, ambulans ve gelebilecek hasta profili hakkında bilgiler veren Çet, iki haftalık geçici görevlendirmesi sebebiyle Kemer'den Burdur merkezine ayrıldı. Ali beyin birçok cümlede adı geçmesine rağmen cismini göremedim zira geçici görevle Van'da olduğu da bu cümlelerde geçen başka bir bilgiydi.

Ben iki seçenek arasında Çet ve Ali Beyin kaldığı lojmanda kalmayı tercih ettim, onlar Kemer'de olmadığında yalnız kalmaya başladım. Bir gece bi kapı sesi geldi "tak tak tak!" şeklinde. Ben uyumaya devam ettim. Ses kesilmedi. Tak tak tak! dedim yoksa bu benim kapı mı, nolüyör ya? Uykulu gözlerle kapıyı açtım ve ne göreyim. Bir adam! Kırmızı ağırlıklı, gri reflektörleri olan kıyafetleriyle hafif göz alan, sırtında kocaman bir sırt çantası bulunan kavruk tenli bir adam. Tabiki içeri aldım. "Tabiki" demem yanlış anlaşılmasın, milisaniyeler içerisinde düşündüm ki bu adam "Ali bey" denilen adam olabilir. "Doktorum, uykun ağır heralde" dedi. "Hee" dedim. Gelen kişi gerçekten Ali Bey miydi? Emin değildim. Ama artık bir kere aldım, panik yapmamam gerekiyordu. Çekyata kıvrıldım. Duş sesi gelmeye başladı. Kendisinde 10 günlük kir bulunduğunu söylüyordu. 10 günlük kir=Van'da geçici görev=Ali Bey! dedim içimden ve rahat bir nefes aldım. Uyumuşum.

Sabahına uyandığımda o kendini tanıttı, ben kendimi tanıttım ki bu bütüne biz "tanıştık" diyoruz. Çet'in de geçici görevinin sona ermesiyle birlikte nöbetlerim düzene girdi ve lojmanda 3 devlet memuru olarak yaşamaya başladık. Lojman hakkında genel bir bilgi vermem gerekirse, standart lojman tipi bi kere bilen bilir, 3 oda 1 salon olmasına karşın soba salonda olduğundan kullanılan alan sadece salonumuzdur. Soba kelimesinden kaloriferimizin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Oysaki TSMde kalorifer mevcuttur ve kalorifer boruları lojman binasının altından geçmektedir. Projeyi yapanlar lojmanda insan yaşayacağını düşünmemişler diyeceğim ama lojmanda başka ne yapılır bilemiyorum. Sobalı bir evde ilk kez kalıyorum ve Kemer'e gitmeden önce her yıllarca sobasız yaşayanlar gibi benim de içimde bir "zehirlenmeyeyim lan!" tedirginliği vardı. İlk geceler sobanın etrafını 15 dakika kokladıktan sonra "uykum mu geldi, yoksa zehirleniyor muyum yavaş yavaş" şeklinde sızıp, uyandığımda "hahaaa zehirlenmedim olm, uyandım be uyandım!" şeklinde sevinçle uyanmalar yaşadım. Lakin geçen gece yüzüm duvara dönük yatarken bir koku aldım ki bildiğin mangal dumanı kokusu. Gözümü açtım, ışıklar yanıyor, Çet ve Ali ağabey ayaktaydı. 2-3 dakika önce sobada "pat!"lama olmuş, onlar o sesle uyanmış da ben duymamışım. Camı kapıyı açmışlar. Daha sonra uyuduğum 1-2 gece soba tütmeli rüyalar görmedim değil. Ama sobayı kapatıp uyumak tabiki namümkün. Sobanın ayarı önemli yalnız. Bir gece oluyor cart diye sönüyor, afedersiniz kaba etimiz donuyor. Bir gece oluyor, ateşler basıyor, ter içinde uyanıyoruz, üstümüzdekileri çıkarıyoruz, yorganları bi kenara atıyoruz. Dışarısının havası, soba kovasındaki kömür oranı ve alt katta attmiz(acil tıp teknisyeni) Selma'nın soba yakıp yakmaması bunları etkileyen faktörler. Sobayı genelde ayarlayan Ali ağabey bunları ölçüp biçiyor ve ona göre strateji belirliyor diye düşünsem de belli olmuyor tabi. Multifaktöriyel işler işte nabacan, evde 3 tahsilli de olsa kaba etlerinin donacağı varsa donuyor. Gece ateş basmasını tetikleyen tek faktör, sobanın gereksiz harlanması değil aslında...

Bitmek bilmeyen gece yiyişleri... Gece ve yiyiş aynı cümlede olunca lötfen farklı yönlere çekilmesin, röca ederim, unutmayalım ki Kemer'deyiz. Saat 24:00da sobanın odununun o alevli yanması geçince üstünde illaki bir şey ısıtırız ve yaklaşık 02:00ye kadar sohbet eşliğinde onları yeriz. Sohbet konuları genelde "sosyal hayat" içerikli olup, yenilen bu şeye göre uyku tutmama durumu yaşanabilmektedir. 4-5 gece önce artık ne yediysek ilk uyuma pozisyonumuz olan 3 erkeğin birbirine ardlarını dönmesi pozisyonundan, senkronize şekilde yüz yüze gelme pozisyonuna, sonra tekrar ardlara dönmeye, sonra karma pozisyonlara geçiş olmak üzere hışır hışır yorgan sesleriyle birlikte uzun süre bizi uyku tutmadı. Hesaplarımıza göre o gece bazlama yemiş olabiliriz lakin tam kestiremiyoruz. Bu aralar soba üzerinde kumpir, pizza, ekmek kızartma, calzone ısıtma gibi girişimlerimiz midemizde noktalandı. Ben gelmeden önce bu gece yemekleri bu kadar çeşitli olmuyormuş Ali abinin dediğine göre, böyle kıvamında oldu kanımca, her gece aynı şey yenir mi ya? Gerçi her gece bir şey yenir mi, bu ayrı bi tartışma konusu.

Üç kişi aynı odada kalınca çalan telefon hepimizi etkiliyor ister istemez. Arka arkaya 2 sabah veteriner Özkan Beyin Ali ağabeyi aramasıyla uyandık, 3. sabah ben bekledim ki Özkan Bey arasın da uyanalım. Pavlovluk işte, insan da olsan bekliyorsun. Veteriner demişken aklıma hayvanlar geldi. Burada hayvancılık çok yaygın. Attmiz Zekiye hanımın kızı Beyza(2) hem hayvanları sevdiğinden hem de sık sık gördüğünden büyüyünce inek bakıcısı olmak istiyor mesela. Beyza çok tatlı bir kız, kendisini çok sevdiği bir kuş olan pelikana benzetiyor. Geçen gün yemek yerken bana "impala, impalaa" diye seslendi. Çizgi film izlemekten hoşlanmıyor ve palyaçolardan korkuyormuş. Çay içmeyi seviyor. Tam benim kafa, maşallah, bu noktada kulak mememizi çekip tahtaya vuruyoruz.

Ve devam ediyoruz. Zira yaklaşık 1 ay önce bir bacak kırılması vakasına gittim. Tarlanın ortasında yatan yaşlı bir amca ve etrafında toplanmış mini bir kalabalık. Dedim "amca noooldu?" "oyy bacaaam kırıldı" dedi. "tarlada nasıl kırıldı bacağıın?" dedim, "koç tosladıı" dedi. Dedim "kendi koçun mu amca?", "evet, ben onu görmedim, arkadan gelip vuruverdi" dedim. Koç ortalıkta yoktu, toslayıp kaçmış demek ki. O dönemde boğazına lahana salatası takılma şikayeti olan bir amca gelmişti. Dedim "yediğin balık, boğazına takılan kılçık olmasın?", "yok ya lahana salatası yedim" dedi. Lahana salatasının boğaza takılmayacağını, ek olarak boğazda lahana salatasının kaçabilecek yeri olmadığını anlatmıştım. Koç ve lahana salatası vakaları aklımda çıkmamaktadır.

Gördüm ki Kemer halkımız anlayışlı ve yardımcı insanlardan oluşmakta, bu da vakaların güzel yanlarının olmasını sağlıyor. Genelde nereli olduğumu soruyorlar ve Antalyalı olduğumu söyleyince gözlerinde bir mutluluk oluyor. Teyzeler genelde oğlum diyerek seviyor, vakada yanlışlıkla ayağına otursam da "möhim deel evladım aman nolcek" diyorlar. Yolda herkes birbirine selam veriyor. "Bir sorun olduğunda geç kalmayın, hem vakitlice ararsanız, Burdur'a gitmişken biz de yemek yemiş oluruz." dediğimde yemeğimiz var doktor bey diyerek yemeğe yönlendiriyorlar. Bir de bunları Burdur şivesiyle söylüyorlar ki yakında ben de sökeceğim bu şiveyi umuyorum. Kemer pazarında bir satıcı "Ya alcen ya çalcen, ya alcen ya çalcen!" diyerek amme ve gramantin satıyordu ki çok hoşuma gitmişti. Köyde yapılan duyurulara da kulak kesilmeye artık alıştım. Mesela yarın ormana fidan dikilmeye gidilecekmiş, ilgilenenler belediyeye başvuracakmış. Bir de "sela" duyurusu var ki vefat eden hastaları da o şekilde öğrenebiliyoruz. Mevlüt ve düğün yemeklerini kaçırmamak gerekiyor zira yiyecek imkanlarımız kısıtlı. Ama tavuk dönercimiz gerçekten leziz tavuk döner sandviçler yapıyor, hakkını yemeyelim. Bir Antalyadaki Dönerci Ercan, iki Sultan Döner, o derece, ki tavuk döner pek hazzettiğim bir şey değildir. Tavuk dönerimizi genelde öğlen eczacımız İbrahim abinin yanında yiyoruz ki bir ortam değişikliği, bir muhabbet farklılığı oluyor, hafif sosyalleşiyoruz. Cuma günleri olan halı saha maçları da ayrı bir sosyalleşme noktamdır. Son kaymakamlık turnuvası şampiyonu aile hekimimiz Tuncay abinin takımında olmak benim için bir onurdur. Karakolun bitişiğinde bulunun ligtv izleme odası da polis arkadaşlarla tanışma noktası olup, üçüncü sosyalleşme noktası da bu denilebilir.

Sosyalleşme demişken, yıllarca beraber olduk, özellikle son bir yıl o staj senin bu staj benim beraber koşturduk, yeri geldi kardio dansıma şahit oldun, yeri geldi bir "yiiitti yiiitti" lafıyla aklımız bambaşka yerlere gitti. Mesajlarıma aramayla cevap veren, 657ye geçer geçmez 657 dakikalık tarifeye geçmiş kadim dostum. Evet senden bahsediyorum Artur. Nöbetin iyi geçsin canım kardeşim. Ben de nöbetteyim ama sen daha sıkı tutuyorsun, aman sadece sıkı tuts. Bu nöbet seizure değil, sakın karıştırma Camo gibi (Özge Camo'ya selamlar, sıkı olma yolunda başarılar). Ve sen Tefenni efendisi Hüsort, lahmacununu bugün Ali ağabeyle yedik, yetimleri doyurdun artık sırtın yere gelmez diyor Ali ağabey. Ve sana üç çift lafım var Ern, kampa gelmem ama takılmaca olur bak ahahhh İro sana sözüm yok, Sinem'e selamlar. Onur Ki, adamsın adam, kıpss. Emrah Ka, derhal zaman tünelinden kaç, bunu senden elf adım olan Emrah Kandemir için istiyorum. Ve ecnebi diyarlardaki Ilgay(bak bi zaman tüneli vakası da senin) ve Melish(TUS yerine B2ye mi kassam?), gelecek yıl vakitlice gelin de Emir Bey'i askerlik şubesi çıkışında kapalım.

Başka değinecek tonlarca yaşanan olmasına karşın destansı bir yazı olması, yazının okunabilirliğini azaltmakta maalesef, ki çoğu anı da seslerle farklı yerlerine vurgu yapılarak anlatılmalı ki onları ben sana yüz yüze anlatırım bilahare. 2011 yılı böyle geçerken 2012 yılının mutlu hareketlenmelerle dolu olmasını diler, alkışlarla üzerime rahat bir şeyler giymeye giderim. 112 kıyafetleri de bi yere kadar.

Hormonlaraa yenik kızım, hormonlara hormonlara hormonlara hormonlaraa...

Ne tecil ama?

2011-11-05T18:29:00.001+02:00

"Pardon ne kuyruğu bu?" sorusunu sorduğumda "Vallaha ne kuyruğu olduğunu bilmiyorum, kuyruğa girin dediler girdik." cevabını aldığımda bazı işlerin günlük hayattaki gibi olmayacağını anlamakta gecikmedim. Sonuçta askeri sistemin işleyişi hakkında oradan buradan benzer şeyler hep duymuştum. Emre itaat etmek gerekti. Alt tarafı tecil işlemlerimi halledene kadar bu düzene uymam gerekiyordu. Velhasılkelam ben de girdim sıraya. Şubeden içeriye kuyruk oldukdan sonra almaya başladılar. En azından girebiliyorum diye sevindim zira önceki gelişimde henüz saat 14:30 olmasına rağmen "bugün git yarın gel" muamelesi görmüştüm. İşlemlerimi o gün içinde halledebilirim umarım temennisiyle girdim içeriye. Komutan, -bağırmaları ve emir vermeleriyle o kişinin komutan olduğunu düşünüyorum, zaten pek rütbe bilgim de yoktur, pırpıra bakarak rütbe belirleyemiyorum, kaldı ki takım elbiseliydi bu beyefendi- kimsenin ayakta kalmamasını buyuruyordu. Yoksa işlemlerimiz yapamayacakmışız. Herkes kenarlardaki banklara yerleşti. Komutan gerekli açıklamaları yapacağını söyledi. İyi de herkesin işi farklı, kime gerekli açıklamayı yapacak, bu açıklama acaba nasıl bir açıklama olacak endişesi kapladı içimizi. İçimizi diyorum, çünkü bankta oturan herkes yapılan söylemler sonrasında birbirlerine çaresiz gözlerle bakıyorlardı. "Bırakın beniiii" diye çıkışa doğru koşsan bacağına sıkarlar gibi bir ambiyans oluştu zaten. Diyorum içimden, yanlış işlem yapılıp beni askere almasınlar. Zira soru da soramıyoruz, nereye yönlendirirlerse he diyecek durumdayız. Neyseki anksiyete dolu birkaç dakikadan sonra komutan tecil için bekleyenlere bir form dağıtacağını söyledi. Formlar ellere dağıtıldı, lakin kalem yok. Belli bir süre içinde doldurup toplanacaksa yetiştiremeyebilirim kalem işini halledene kadar diye düşünürken (tanrım ne hallere düştüm), 4 yıllık mezunların form doldurmamasını söylediler bu sefer. Elde boş form beklerken "4 yıllıklar içeri sol tarafa girsin, sağda otursun beklesin" dedi komutanımız. Kalkacakken soru dolu gözlerle bir baba ve oğul bana bakıyordu. Bi soru sormak istediler, tabi buyrun dedim. Şimdi oğlan üniversite son sınıftaymış, birkaç dersi kalmış vermesi gereken, acaba tecil yaptırması gerekiyor muymuş? Dedim ki "Okul ile ilişkisi kesilmediyse tecile gerek yok, öhmm öhmm". "Ama" dediler "bizim çocuk 3 yıldır kalmış olacak ve okuldan atılmış oluyor sanırım bu durumda" . "E onu bilemeyeceğim artık sorun o zaman" derken ben ayaklandım ve içeri girmeye yeltendim. Komutanla ayakta teke tek oynadım. "Nereye?" dedi, dedim "4 yıllık mezunlar girmiyor muydu?" "E niye ben söyleyince girmedin" dedi, dedim "arkadaşlar bir şey sordular, onu yanıtladım(te allaaam)" "Tamam gir içeri sola, sağda otur bekle" dedi. Biliyorum dedim(içimden) ve girdim içeriye. Orada da doğru yere oturmadığımızı bir yarım saat sonra öğrendik. Başka işlemin oturaklarında oturuyormuşuz 4 yıllık tecilciler olarak. İşlem sırası geldi ve elimdeki tahminimce istenecek bütün belgeleri verdim, zira "gerekli belgeler" diye hiçbir net açıklama askeriyeden verilmiyordu. İşlemi yapan bayan tıkır tıkır ilerlerken, bir yandan da "İşleminiz tamamlandı, mevcut teciliniz 2 yıllıktır." cevabını almayı bekledim. Lakin resmi işler öyle süründürmeden kolay tamamlanmıyor. Nüfus cüzdanında sorun olmasın diye onu bile yenilememe rağmen mezuniyet belgesinin aslını getirmemem işlem yapıcı bayanın dikkatini çekti. "Bunun aslı nerede?" dedi, "Bunun aslı evde de bu ASLI GİBİDİR." dedim. "İyi de bunun aslı lazım" dedi, "Ya adam gibi şunlar lazım diye yazmıyorsunuz ki yahu" diyemedim. "Eee napacaz?" dedim. Bir süre sessiz bir bekleyiş yaşadık. Bu sessiz bekleyişlerde işlemci bayan bilgisayar monitörüne bakarken, biz onun neye baktığını göremeyiz. Resmi işler böyle. Sessizliği o bozdu. "Eee napalım seni?" Bilmiyorum, atsan atılmaz satsan satılmaz diyecekken, "Ben senin işlemlerini geçici olarak hallediyorum, verem savaşa ve Karpuzkaldırana 3 gün içerisinde saat 15:00te muayeneye gidip geldikten sonra onu da getir tamam mı?" dedi. İçimden ahhh bee bugün bitmedi işler diye düşünürken oldukça çaresizdim. Zaten saat de bekletmeler sonucu 15:00i bulmuştu. Verem savaş sonucunun da röntgen çekildiği günden bir gün sonra alındığını düşündüm ve bir günü karpuzkaldıran artı vereme vermek gerektiğini anladım. Şubeye ancak 2 gün sonra geri gelebilirdim. İşler gittikçe uzuyordu anlaşılan...
2. gün Karpuzkaldırana geldiğimde saat 15:00ti. Kapıda duran askere tecil için geldiğimi belirtip içeri girecekken, "üç buçuk dört gibi gel" cevabını aldım. Dedim "üç buçuk mu, dört mü?" "üç buçuk dört gibi" diyerek belirsiz cevabını tekrarlamış oldu. Okurken daraldığını hisseder gibiyim ama ben bunları yaşadım. Bir de bu açıdan bak. Oyalandıktan sonra "üç buçuk dört gibi" tekrar Karpuzkaldıran önüne geldim. Muayene sırasının gelmesi 17:30u buldu. Muayene ise 1 dakika sürdü sürmedi...
3. gün artık evraklarımı tamamlamış ve tecile hazır bir şekilde askeri şubeye saat 10:00da vardım. Kapıda gene içeriye almadılar ve bekle dediler. Beklerken benden başlayan yaklaşık bir 15-20 kişilik kuyruk oluşturduk yarım saat içinde. Derken kapıdaki askerden şöyle bir sesleniş geldi "Arkadaşlar, öğleden sonra geliyorsunuz!" İçimizden laaaan diyerek dağlara taşlara haykırasımız gelse de yutkunduk. Öğleden sonra geldim ve içeri girmeyi başardım. İşlemlerime yine aynı bayan bakıyordu. İçeride yine hatrı sayılır bi süre bekledikten sonra beni çağırdı. İşlemci bayan "Ya niye böyle yüzün asık, enerjin düşük, hayata atılacaksın canlan biraz." dedi. "Yaa şu tecil işlemleri bi hallolsun, o zaman yüzüm nasıl gülecek kim bilir, üç gündür bununla uğraşıyorum yahu" dedim. Karşılıklı tebessümleştikten sonra atantığımın haberini verdim (önceki muhabbetimizde merak ediyordu), benim adıma sevindi. Kısa süreli muhabbet sonucunda tecil işlemlerimi halletti ve askerlik durum belgemi takdim etti. Bende 3 gün süren bu işlemler kimi arkadaşlarda 1 gün, kimi arkadaşlarda "sistem yok, başka zaman gel" gibi ertelemelerle 3 hafta sürmüş. Şimdi bunlar kader kısmet meselesi senin anlayacağın, alnında ne yazıyorsa o :D

Çetin muayenede

2011-08-29T16:35:00.006+03:00

Yine mi taşıt konulu bir yazı! Bir batağa girdi çıkamıyor! Yaratıcılığı körelmiş bunun! diyenleri duyar gibi olsam da bu yazıyı yazmaktan kendimi alamıyorum. Ama bundan sonra farklı konularla devam edeceğimin güvencesini veriyorum. Kliması soğutmayan, frenleri inleyen, sol arka cam düşmemesi için kağıtla tutturulmuş vaziyette, tatile gelmiş Emir Bey ve diğer arkadaşlarımıza bu şekilde konforsuz seyahatler sunmakta olan arabam Çetin'in son muayene olması gereken tarihten 2 ay ileride olduğunu gördüm. Sözün özü genel bir bakımdan geçmesi gerektiğini o bana adeta haykırıyordu. Götürdüm her zaman gittiğimizi öğrendiğim bir yer olan oto bakım bayisine(Turgut). Bir gün süren çalışmalar sonrası araç muayeneye hazır hale geldi. Klima canavardı. Camlar otomatikliğin tavan yaptığı yerdeydi. Frenler pek tutmuyordu fakat bunun bu şekilde birkaç gün süreceğini söylemişlerdi. Sonrasında aracın LPG sızdırmazlık muhabbeti de iki günlük vaktimi aldı. Derken beklenen gün geldi ve araç muayene istasyonu tüvtürke internetten randevu alaraktan gittim. Birkaç evrak işi olacağını düşündüm ve arabayı ters parkederken camdan "Orçun!" diye seslenen koltukaltındaki gazeteyle birlikte Fethi'yi gördüm. Bir hayli şaşırdım. Fethi işlerin 2 saat gibi alacağını söyledi, randevu vaktinde giremeyeceğimi, burasının Türkiye olduğunu hatırlattı. Tüvtürk günümüzü feyste geçen diyalog ile özetleyerek bitirmek istiyorum.
Orçun - Dünya ne kadar küçük değil mi Fethi? Kim derdi ki döşemealtı tüvtürkte (tüv?) karşılaşacağız? Benim sınıfta kalan fren işlerini Turgut Oto tekrar halletti. Umarım senin egzoz işi de yolunda gitmiştir, geldiğimde ortalarda yoktun. Gazeteni okuyabildin mi bilmiyorum. Yolun açık olsun. Uzun yol dostu Orçun...
Fethi Can - ‎Orçuncum,
Ufak arbedelerin de eksik olmadığı keyifli bir muayene geçirdim. Sorun çıkmadan halloldu. Turgut Oto ile olan güven dolu ilişkiniz bütün kullanıcı ve bayiler arasında olması gerekir diye düşünüyorum. Gazeteyi okumak için isteyen emekliden geri alamadığımdan dolayı okuyamadım ama ziyanı yok, sonuçta biri okudu. Tüv'ün açılımını öğrendim : Technischer Überwachungs-Verein, türkçesi Teknik Gözetleme Dernegi.
Esen kal Orçun, seninle karşılaşmak güzeldi. Yolun da açık olsun farın da...

Beni taşı

2011-07-18T21:13:00.011+03:00

"Ustam borcum ne kadar?" dediğimde "2 lira" cevabını aldım bisiklet tamircisinden. Beklediğim düzeyde bir cevaptı, bu yüzden bozukluklarım hazırdı. "Buyrun" diyerek bozuklardan oluşan 2 lirayı uzattığımda "Hep bozuk veriyorlar ya!" diye sinirlendi. "Lan arkadaşım, 2 lira diyorsun, ne vereyim lan!" derken içimden "5 lira vereyim mi?" cümlesi çıktı benden. "Ver ver" dedi. Demir paralar yüzünden isyan eden insan türü ile de tanışmış oldum. 1-2 km sonra arka tekerin inmesiyle birlikte yakında bisikletçi vardır heralde düşüncesi kaplasa da beynimi, bu düşünce çok uzun sürmedi zira memleketimde bisiklet kullanıcısı mı vardı ki, tamircisi her köşe başında bulunsun? Bisikleti elimde taşımak suretiyle tekrar isyankar bisikletçime vardım. Bir 2 lira daha istedi. Bu sefer bozuk verdim. Zaten sıcağın böğründe yürümüşüm, çekemem bisikletçi afrasını tafrasını. Neyseki arada sırada lastiklerine hava istese de pek sorun çıkarmıyor eski bisikletim. Yaklaşık 4-5 vites değişimine olanak verse de bunu hoş karşılıyorum. Özellikle arkadaşım, bisiklet dostu Onur Beyin yaşadıklarından sonra... Onun bisikletçisi de az isyankar değilmiş, sorduğu "Bu bisiklete sadece biniyor musun?" sorusundan bunu anlayabiliriz. "Arada sırada hiç bakım yaptırmadın mı hayvan herif?" anlamına gelen bu soru üzerine, zincirin komple değişmesi gerektiğini belirtmiş olan bu bisikletçi, zinciri dediği gibi komple değiştirmesine rağmen zincirin zorlu koşullarda atmasına derman olamamıştır. Yokuşta zinciri atmış bisikletini ters çevirerek elleri simsiyah olması bahasına uğraşan arkadaşım hala gözlerimin önünde. Durdukyere selesi kalkıyor Onur'un, buna değinmek bile tatsız. Bisiklet tamircilerine sesleniyorum: Kendinize biraz çekidüzen verin, arabalara ve yayalara teğet geçerken bizi yarı yolda bırakmayın...
Gündüz, araba koltuğuna oturduğumda sırtımdan ter boşalmasını önleyecek bir teknoloji arıyorum. Antalyada yaz güneşi altında saatlerce beklemiş bir otomobil için bunu gerçekleştirmek zor olsa da, 2011 yılındayız artık bunu da ben düşünmemeliyim değil mi? Otomotiv sektörüne sesleniyorum: Ayağınızı denk alın, Antalyada öğle vakti test sürüşüne bekliyorum hepinizi, hem erimiş asfalt da görmüş olursunuz...
Sanırım bir tane karpuzlu sakızı bir orta boy karpuz kullanarak yapıyorlar (meyve oranı hacmen %100000). Nasıl yoğun bir tattır bu arkadaş, salyam klavyeye akıyordu az daha...

Beni yıka

2011-07-12T00:28:00.004+03:00

Ön kolsoldaki toz birikintilerini ben de görüyorum tabiki. Dikizden arka camı görmekte zorlanıyor, hızlı oturmalarda genzime benim de partiküller kaçıyor, paspastaki sap saman tanelerinin nasıl ne zaman geldiğini ben de merak ediyorum. Ama kibarlık timsali hanfendilerin adetlerindendir sitem etmek: "Araban çok pis Orçuun!" E biliyorum. "Ay eviniz çok sıcaak!" "Öf şofbeniniz ayarlanamıyor, duş alamadım." "Odanızın ışıkları çok loş" "Ay klimalı odanız çok soğuuk" Evet! Kimisini aylardır, kimisini yıllardır ben de biliyorum. Ama o tam da öyle değildir. Ev sıcaktır, eviniz değildir. Şofben dandiktir, benim uzvum gibi bende kusur bulma, şofbenin deme. Zira "Şofbenine bi şey söyle yaaa!" elektriği alıyorum ben o cümleden. Odanın ışıkları loştur, ampul patlamıştır takılamamıştır, siteme boğma bünyeyi. Araba da pistir. Araban pis diyerek bana sorumluluk yükleme, iş kitleme. Biliyorum bak sen de bir gün gel arabayı yıkatmaya götür. Üretken gel bana. Eve kombi getir mesela, hayır demem. Yalnız annemin bembeyaz pantolonunun arabanın koltuğuna oturduktan sonra sararması gerçekten hoş olmadı. O konuda hemfikirim. Arabanın kiri bazen bu kadar somut örneklerle kendini belli edebiliyormuş. Parmağı arabanın kaygan bir yüzeyine sürtüp toza bakarak "baaaak kirliii"den bir adım öteye geçmiş olduğumuzu bu şekilde gark ettim. Burdur yolunda yarım santimetre asfalt tabakası ve ona yapışmış bilimum mıcırla kaplanmış lastikler de "bana tazyikli su sıkın olm" der gibilerdi. Ama tanrım, ben zaten yıkatma kararını verdikten sonra neden ön camıma sileceğin üzerine sıcakta kavrulmuş yavru kuş iskeleti koyuyorsun ki? Gerçekten arabayı yıkatmaya gidiyordum, "Artık arabayı yıkatırsın değil mi oğul!"ayarını vermeye gerek yoktu ki, işine karışılmaz tabi ama, haşa. Blog yazarken taş olmak hoş olmaz tabi. Tamam da neden herkes araba yıkatmak için öğlen bin derece sıcaklıkta sözleşmiş onu anlamadım. Ön camdaki kuş "beni ne zaman buradan alacaklar, fosilleştiğim zaman mı" dercesine bakarken 3. oto yıkama kabul edilebilir bir kuyrukla karşıladı beni. Aldıkları parayı sonuna kadar hak eden ve muhabbete dozunda giren oto yıkamacı gencolara buradan teşekkürlerimi iletiyorum. Tazyikli suyunuz Çetin'e çok iyi geldi, yüzü gözü açıldı keratanın.

Altı çıktı kaç kaldı ?

2011-07-08T17:30:00.003+03:00

Uzun bir süredir blog yazısı yazmadığımın farkındayım. Bu boşlukta ne yapmışım diye en son yazı tarihi ile şimdiki arasına baktığımda bir intörn doktorluk geçirmişim. yani demem o ki blog boşluktaymışım gibi görünse de aslında dolu bir vakit geçirdim. Uzun süreli suskunluğumu yıllıkta kaleme almış olduğum kendi açımdan ve genel tıp öğrencilerinin bakış açısından tıp eğitimini özetleyen yazımla bozmak istiyorum. Buyrun:

Hazırlık: Atlamasam bilirdim.

Dönem I: Tıpta Saftiriklik Devri / Bilmediğim yaklaşık 10 düzine insan. Bir amfi dolusu. İnsanları geçtim amfiye de aşina değilim aslında. Sinemalardan bildiğim kadarıyla, biraz Aspendos biraz Perge gibi. Fakat bu kadar yaşıtla dolmuş amfi görmemiştim. Hepsine de aşine olmadığım aslında doğru değil. Yaklaşık 6-7 kadarı tanıdığım ya da hazırlığı atlayacakken tanıştığım insanlardı. Hazırlıktan muafiyet derken Eren ve Ertuğrul Beylerle tanışmaya vakıf olmuştum. Geri kalan şahıslara Antalya’dan aşinaydım. Aşina bey ve hanımefendilere doktor adayı sıfatı eklenmişti. Olbia diye bir yer varmış ve orada “pilarda” da oynanıyormuş havadisiyle eski mitolojideki adıyla Hayal’de devirdik bir sezonu Eren, Ertuğrul ve Hüseyin olarak. Istaka tuta tuta çürüttük baş ve işaret parmağı arasını, ince gördük ve kestik maskede kalan topları, bunun yanında pike çekmedik ve delmedik çuhayı. Her insanoğlu gibi Özge ve Pırıl’ın akraba olmadıklarını anlayamadık, öğrensek de anlamamakta direttik. İrem de bu devrede tanıştığımız bir insan oldu. Kendisi tanıştığımız ilk günde kendi vesikalıklarım üzerinden espri silsilesi yarattığımı hatırlamaktadır. Hayal meyal ben de hatırlıyorum. İlk komitenin gerçek bir sınav olduğunu idrak etmem uzun bir vakit alınca (bende “daha yeni geldik abi, ne sınavı ya” düşüncesi hakimdi) sınava hazırlıksız yakalandım ve tek baraj suyu altında kalışımı ilk komitede yaşamış oldum. Bizim aradaki sınavların adı vize değilmiş meğerse. Komite deniyormuş. Baraj yemek bunu idrak etmemde yardımcı oldu. Temel bilimlerin ilk pratikleri de tıp öğrencisi için beyaz önlük giymeler olsun, kurbağalar, ratlar, lam-lamellerle iç içe bulunmak olsun gerçekten sevindirici ve tıbbı sevdirici olmaktaydı. Fayanstaşım Sümeyye ile tanışmak da bu pratiklere nasip oldu. Ondaki ışığı fark etmem 1-2 pratik almadı. Zira kötü espri haznemi geniş olarak bilirdim. Orijinal kötü kelime esprilerinin SMA’dan gelmesi beni başlarda bir hayli şaşırtmıştı. Sonra alıştım. O böyle biriydi. Dönemce saklıkentte günübirlik gezme organizasyonu da taa bu dönemin kışında olmuştu. Seçmeli resim dersinde nü çalışmaları çok iyi reprodükte etmiştik. Ve dönem I sonlarında ise beklemediğim bir yerden gelen duygusallıklar hayatımda vuku bulmaya başlamıştı.

Dönem II: Tıpta Aydınlanma Devri / Tıpçılar dönem IIde temel bilimlerde ilerleyişlerini sürdürürler. Zamanla temel bilimlerin temelinden doruk noktasına ulaşırlar. Zilli sınavlarda masa etrafında adeta Afrika yerlilerinin ateş etrafında dönme ritüellerini andırırcasına dönerler. Kadavralara alışmışlardır ve onların yanında artık tüyleri diken diken olmamaktadır, keza formaldehiti bünyeleri artık daha az yadırgamaktadır. Bilgileri ezberlemeye, bir nevi kafaya çakmaya da yatkın hale gelmişlerdir. Artık “şu iki kemik arasından ne geçer?” sorusuna “bazı damar ve sinirler geçer.” yazan(ert), “enfiye” çukuruna “efenim” çukuru yazan(ben) zihniyet ortadan kalkmaya başlamıştır. Komite sınavlarına alışılmış, önemli yerlerin üstünü çizmenin ne kadar mühim olduğunun farkına varılmıştır.

Dönem III: Tıpta Steteskop Devri / “üçümüz de üçümüz, ortasında hastaneyedir göçümüz” dönemiydi. Morfoda hızlı bir şekilde yarım dönemle geçen preklinik evresi, sonunda büyük kalışların yaşandığı preklinik finaliyle taçlandırılmıştı. Ardından halk sağlığı, kardiyo, göğüs (alış sırama göre) olarak stajyerler 3 eşit parçaya ayrıldı. Sınıfın gruplara (pratikler dışında) ilk bölünüşüydü ve gelecekteki mini grupların habercisi gibiydi. Klinikte sözlü öncesi hasta hazırlama ve hasta başında sözlüyü yaşama vakti gelmişti. Dönem III bize, bize hiç yabancı olmayan Serkan’ın genellikle yanında bulunan Can Bilal’i kazandırmıştır. Cabla’nın beni arabayla alışlarından mütevelli üzerimdeki emeğini göz ardı edemem. Bana az benzin harcamadı sağolsun. Beni benzinle besledi. Başlangıçta yanımıza oturan ve darlamalarım sonrasında sessizce kalkıp giden Cabla, zamanla üzerimizdeki gözlemlerini tamamladıktan sonra muhabbetlere aktif olarak katılmaya başlamıştı. Kafasındaki gıcık Orçun’dan, ona karşı gıcık olmayan fakat başkalarına yine belki de gıcık gelen Orçun’a terfi etmiştim. Ona gıcık gelmemem onun için yeterliydi tabiki.

Dönem IV: Tıpta 4 Büyükler Devri / Dört büyük staja karşı metrekareye düşen bayan stajyer popülasyonunun oldukça yüksek olduğu staj grubumla birlikte hesaplaşma vakti gelmişti. Genel cerrahi ile başlayan bu serüven, pediatri ve kadın doğum ile sürmüş ve dahiliye ile son darbe vurulmuştu. Büyük stajlar kocamandı. İnsanın üzerine üzerine gelen bilgileri vardı. Ama tıp mentalitesi kazanmış sıradan bir tıpçı için doğru strateji ile patlatılmayacak bilgi dağı yoktur. F9 da olsa üstesinden gelinebilirdir, bütün bilgileri zipleyip kafaya atmak artık çok da büyütülmemelidir. Bu dönem yeri geldi tekilamızı aldık yanımıza. O gecelerin sabahındaki güzel kahvaltılar da tuzu biberiydi. Hatta tuzu, tekilası, limonu.. kahvaltı da biberiydi. Biberiydi. İnsan arka arkaya biberiydi dediği zaman “biberiydi” anlamını yitiriyor. Aslında Frank Ribery’di diyesim geliyor.

Dönem V: Tıpta Küçükler Devri / Küçük stajlar erkek egemen bir ortamda başladı. Bir dönem öncesi ile tezat şekilde takas sonucu bu gruba gelmiştim. İrili ufaklı birçok stajı tek celsede hallettik. Sırayla bu stajları yazmak şu an beni aşar. Yardım almadan yazanı alnından öperim. Ama alnında öpmeden önce alkollü pamukla şöyle bir silerim. Antalyaspor-Gurbetspor karşılaşmalarıyla formumuzu koruduk. Takım seçimlerinde güç dengesine önem vermemize rağmen bazen Baroerkil kadro dağılımlarının önüne geçemedik. Halı sahalarda görmek istediğimiz hareketler FC Meltemnazionale’nin kurulması ile devam etti.

Dönem VI: Tıpta İnterne Edilmişlerin Devri / Uzaklarda (orda bir intörn var uzakta…) lacivertleriyle görüp takip ettiğim intörnlerin gizemli dünyasına sonunda adım atmış oldum. Hatta neredeyse 7 ayı devirdim-intörncükler olarak hepimiz devirdik. Eskiden TVlarda çıkan sabah şekerleri intörnlükte bambaşka bir anlam kazandı. Çünkü artık kan şekerleri benden soruluyordu. Bu aralar şeker bakarken dilime “çayımın şekeri, gitarımın teli, yazımın sıcağı, kışımın ocağı…” şarkısı dolandı. Her intörnün kendine göre böyle bir ritüeli vardır, eminim. Artık tokalaşmak için bana bir el uzanmaya görsün, ya da bir bayanın elini tutar tutmaz hemen damarlarına bakıyorum ister istemez. Eğer damarlar belirginse rahatlıyorum, çünkü artık rutinler, kültürler benden soruluyor. “ne de güzel damarların var, senden bir hemogram göndermemi ister misin bebeğim?” menopozdaki teyzelerle artık çok iyi anlaşıyorum, gerektiğinde sürüntü almaktan ve sonuçlarını yorumlamaktan kendimi alamıyorum. Artık tansiyon aletinin “fıst fıst fıst fıst” sesini her duyuşumda aklıma Çalkaya geliyor, halk sağlığı sağolsun. Sağlam çocukları gördükçe mutlu oluyorum. Fakat çarşafı değişmemiş intörn odası görünce mutsuz oluyorum. Ya WC kağıdı da yoksa… Nöbet yorgunluğuyla kendimi ranzaya attığımda ranza yazıları ile keyifleniyorum. Fakat sık sık kafaya giren “daha TUS var ya” düşüncesi keyfimi kaçırıyor. Yine de sessiz intörn odasında küçük bir radyodan çıkan cıstak bir melodiyle insan rahatlıyor. İntörn zaten küçük şeylerden mutlu olmasını bilen lacivert insandır. Yoksa intörncükler doğal seleksiyona uğrarlar. Hele bir deyemek güzel ve şans eseri bol konmuşsa intörnün mutluluktan gözleri dolar. Bir de intörnlük başladığından bu yana 2-3 haftada bir geçirdiğim hastalanma periyotlarına artık son verebilirsem şahsım adına daha mutlu olacağım. Geçip giden tıp eğitimi için son bir beşlik yazmak istiyorum… Altı sene bittim sana / Beyaz önlük verdin bana / Şu steteskop da olmasa / Çekilmezdin tıp gibi / Ettin beni tabip gibi…

Popçu saçı olsun mu abim ?

2010-08-11T13:47:00.005+03:00

uzun süredir oldu yazı yazmayalı. yazma isteği çok fazla olsa da sıcakların bastırması insanı acayip şekilde mayıştırıyor. bunda Antalyalı mentalitesi de etkili tabiki. Antalyalı birey yaymayı sever, klimayı karşısına alır, göbeğini kaşıyaraktan ense yapar. bu vucüt pozisyonunda yeni çıkan yaz albümlerine bir göz gezdireyim demiştim geçen günlerde. pek bir beklentim yoktu, bu Türkçe popa güvenimin olmamasından kaynaklanmıyor, serdar ortaça beslediğim kinle de bir alakası yok, sadece bu aralar dillere pelesenk olabilen ve kulaklara da hitap eden basit ama hoş bir melodiye rastlamamıştım. oysaki birkaç yaz önce murat bozun çıkışıyla, hande yenerin hafif elektronik müzikleriyle, bengünün bağımsızlığını ilan etmesiyle, tarkanın "vay anam vay"ıyla, eski dost burak kut'un komplesiyle, tan'ın yıldızlar da kayarlarıyla kıpır kıpırdanmıştık. serdar ortaç ve demet akalın bile kulaklara batmamaya başlamıştı. şimdiki dönemdeyse yaprak kımıldamıyor. bir tek özgün'ün (ki hazzetmem kendisinden, ama şarkılarını düzenleyen iskender paydaş candır) "yana yana" şarkısı tatil moduna yakışacak gibi ilişti kulağıma. dedim hakkaten tek bu mu var, popçular boş durmamıştır yapmıştır bir şeyler herhalde, onların işleri de bu sonuçta dedim. baktım albümlere. tarkan'ıydı, tan'ıydı, yalın'ıydı, serdar'ıydı, hande'siydi çıkarmış, yapmış bir albümler, kısaca göz gezdirdim fakat hiçbirine ısınamadım. şarkılarından ziyade dikkatimi albüm kapakları çekti. "ne güzel albüm kapakları yapmışlar yahu vay anasını" şeklinde bir dikkat çekiş değildi bu. erkek popçular yaklaşık üç çeşit saç stilinden birini seçerek yola çıkmışlar gibi takıldı gözüme. 1.si kısa sıfır ya da üç numara kesilmiş saç stiliydi. bunun önderleri murat dalkılıç, soner sarıkabadayı vb. gibi görünüyordu. (başka örnek bulmak için popçu arayışına çıkmadım ;p) 2.si homojen şekilde diken diken saçlar olsa gerek. bunda başı çekenler ise özgün, yusuf güney vb. 3. saç stiliyse benim dikkatimi oldukça çekti zira şu piyasadaki her 4 popçudan 3ünden bu saç stili mevcutmuş artık. yanlar kısa, üstler önlere doğru gittikçe uzayan şekilde olan bu saç stilini kullananlar murat boz, tan, tarkan, yalın vb. olmak üzere zebilmiş. ben de bu saç stilinden görsel örnekler sunuyorum size aşağıda. son olarak "yıldızlar da kayar durmaz yerinde, solar güzelliğin kalmaz yüzünde, sensiz can verirkeğeğeğeğeğnnson nefesimdeğeğeğ bi yudum su vermeyeğeğeğ gelemez misiiin gelemez misin?" dizeleriyle sırtınızı sıvazlıyorum.

Son -Beş-

2010-05-25T13:17:00.008+03:00

aslında blog konsepti olmamasına rağmen enteresan geçen son bir haftamı klavyeye alasım geldi. öncelikle bu geçen haftanın 5. sınıfın son haftası olduğunu belirtmek isterim. koskoca 5 sene, aslında liseden uzun ama birçoğumuzun kanaati, çok hızlı geçtiğidir bu 5 senenin. neyse, ve son hafta acilen kallavi acil sınavına çalışmak stresi ile geçecek gibi başlıyordu. fekat sadece bu olmayacaktı. zira annem evde bence aşırı gereksiz olan boya badana ve parkeleri cilalatmak işlerine girişileceğini söyledi. "hayda!!" demeye kalmadan ustalar eve üşüşmüştü. kendi sığacağım yaşama alanları oluşturarak acile çalışmaya karar verdim. gündüz usta ve makine sesleri, akşam vernik kokularıyla kafayı bularak çalışmalarımı sürdürmeye çalıştım. 2 gece oturma odasında kısılı olduğum için orada yattım. çok çileler çektim ;p cuma günü geldi ve acil sınavlarını geçtik. o günden beri ağabeyimlerde kalıyorum. burada da minik patik hanım var. hayatımda gördüğüm en oyuncu ve en yaramaz kedi. hiç mi yorulmuyor anlamıyorum. oyun oynamasına izin veririm ama oyunları ısırmaya, aniden atlamaya ve tırmalamaya vurduğunda birkaç dakika sonra korkunç bir hal alıyor, sinir harbi yaşanıyor. sustan durdan anlamıyor. ve sonuçta odadan kovuluyor, buna beni mecbur ediyor ;p kısacası tatil gündüzleri uykumu alarak(dozunda uyumak güzeldir), uyandıktan sonra patik hanımla boğuşarak başladı. ha ama burundan nefes almamı imkansız kılan sinüzitimi es geçemem, tatille beraber bir sinüzittir gidiyor ya hayırlısı. 4 haftalık da olsa tatil yapmak güzeldir. gerçi insan kendini bir boşlukta hissediyor, yapacak bir şeyi yok gibi geliyor(düşününce acele bir şey yok en azından;p). emir beyin okulunun da 5i 6sı gibi bitmesi durumunda istanbul yolu bana gözüküyor yine bu tatilde (en sevdiğimiz insanlarla zaman geçirip kafa dağıtmayı başarabilmek güzeldir). başka da bir şey yok, amaçsızlık diz boyu. intörnlük için enerji toplamak olabilir belki bu tatilin özeti, tatil yapmadan özetini çıkardım bak sevgili blog okuru. sonrasında intörnlük, ondan sonra tus, anlamsız bi akıntıya düştük ya sıcak denizlere ulaşır mıyız bilemem. henüz sular buz gibi, orası kesin. görüşürüz umarım..

Bütün C'lere (ben yazmışçasına)

2010-05-08T12:44:00.003+03:00

"ilkokulda C sınıfında okuyanlar daha mı sevimli oluyordu ne. A sınıfındakiler hep biraz uyuzdu sanki. edalı halleri vardı A sınıfındakilerin. B sınıfındakiler çok sıkıcıydı hatırladığım kadarıyla. D sınıfı haylazlığa yatkındı ama A sınıfından B sınıfından iyiydi yine. E sınıfı hep biraz dışlanmışlar sınıfı gibiydi. Yangından son kurtarılacak onlar gibiydi hep. sınıfları da pisti. ama bence en fenası, hangi sınıf olduğunun bi önemi yok, misal ilkokula X sınıfta başlayıp, sonra bi şekilde Y sınıfına geçen, ve hatta mezuniyetini Z sınıfında yaşayanlar ise bu toplumun gerçek kurbanları, gerçek tiynetsizleri oldular zaman içinde." 22 nisan uykusuzun alpay erdemin yazısından bir bölümdü bu. 9. sınıfa kadar Cde okuyarak paralel duygulara sahip olmuşumdur, diğer Clilerle de bunu paylaşmak istedim. (diğer şubeleri tenzih ederim ;p)

İnan inan!

2010-04-18T22:20:00.007+03:00

selam arkadaş. sülalecek tahtalı dağı'na gittik. tahtalı dağı antalyanın batısındaki ilçesi olan kemer'in çok yakınında, antalya'yı ve antalya'nın birkaç ilçesinin kuşbakışı seyredilebilindiği yüksek bir tepe(hatta nefes filmi çekilmiş burada). oraya teleferik yaptılar yakın zamanda ve böylece insanlar oraya çıkar oldu, etrafa bakar oldu. öyle oldu da n'oldu. hiç işte. ama manzara harika tabi. sadece manzara ama. safi manzara var aga. neyse, dönüş yoluna geçtik. yanıma mp3 playerı almamıştım. "aman ya bi şey dinlemeden, etrafı seyrederek giderim" demiştim kendi kendime. gidiş yolunda hafif tatil müzikleri gibi pop çalmaktaydı radyodan. fakat dönüşe doğru artık nasıl bi frekansa geçmişsek sirtaki çalınan müzik aletinin çalındığı enteresan müzikler başladı. 1 şarkı dinle 2 şarkı dinle 3-4.. garip müzikler devam ediyor. sağıma soluma baktım, herkes uyuklama modunda. normalde pek karışmam ama aşırı darlandım. kadim arkadaşım emir yargın'ın sıkılma triplerinden birine girerek (nereden aklımda yer etmişse artık, onun bi sıkılış tribi vardır aklımın bir ucunda her daim) öne atılıp "teyze dinlemiyorsanız değiştiriyorum kanalı" demeye yeltenirken, vücud pozisyonumu ona göre ayarlarken, radyonun cingılı girdi, cingıl "nırınınırııı nırırnınırıı nırırnıını(buradan radyo kanalını çıkarana benden toblerone) nırnınır nırırıı kral efem!(buradan sonra herkes bilir)" şeklindeydi. "zvoha! adamlar ne abuk şeyler çalıyor yahu" dedim içimden(sıkılınca garip efektler pörtler benden). cingıl sonrası nostalji şarkılar bölümü gibi bir bölüm anons edildi. neyse dedim sabır, türkçeye döndüler, en azından bildiğimiz dandik bi şarkıyı çalarlar en kötü ihtimal. hafif bi melodi girdi duyamadım. dijey, bi şarkıcıyı tanıtmaya başladı işte şurda şu yıl doğdu, müzik hayatına şu yıl başladı gibisinden. kim bu ya demeye kalmadan "kayahan" dedi çakal dijey. vay anasıı dedim hangi parçayı girecekler acaba. derken dinlemeye koyuldum. dijey yavaştan sustu ve şarkı baştan girdi. bi de ne olsun, hiç bilmediğim bir parça. ahahh kendi kendime şaka yaptım. tabiki benim bilmediğim bir kayahan parçası yok, bütün şarkılarını artık ezbere hatırlayamasam da şarkının akışlarını bilirim. neyse adamlar öyle bi şarkı girdiler ki. tahmin ettiğim en popülerinden bi melankoli ya da odalarda ışıksızım ya da sarı saçlarından sen suçlusun çalacaklarıydı. ama "sensiz olmaz ki" çaldılar. o da ne ki be diye suratını asma arkadaşım. gerçekten güzel şarkı her kayahan parçası gibi ;p güzel olmasında hemfikir olmasak da çok damar şarkıdır, onun arkasında dururum. dinlemeye devam ettim parçayı. vay anasını dedim, ben bunu el kadar çocukken, maksimum 6-12 yaş arasındaki psikiyatrik dönemlerden gizlilik dönemimde ezbere biliyordum. nasıl bi psikolojiyle büyümüşüm, bu şarkılarla nasıl büyümüşüm, hormonlarım nasıl salgılanabilmiş, vitaminle vücutta nasıl tutulabilmiş, ya da bunlar nasıl bilinç dışıma yerleşmiş, hangi hareketlerime yansımış şu an diye düşündüm. onu bi an geçtim, adam nasıl yazmış nasıl söylemiş bunları, 1 şarkı değil 2 şarkı değil, bu adam hala nasıl hayatına devam etmiş, bu adamın zamanında ağlamaktan gözlerinin önüne düşmesi lazımmış diye düşündüm ;p öyle kedere boğmuş ki bazı şarkıları. bu şarkının sözlerini de yazayım da kafanızda az çok yer etsin demek istediklerim: "Sensiz olmaz ki sensiz / Sana çok ihtiyacım var canım / Her solukta / Nolur anla nolursun // Sensiz olamam ki sensiz / Sensiz sevinçlerim solar sonra / Naparım ben / Nolur anla nolursun // Sen bilirsin ben halimi anlatamam / Beni bilirsin ben hiç seni aldatamam / Gözbebeğim sen benim herşeyimsin / Sen benim sevgilimsin // İnan inan / Sevemem kendimi / Zaman zaman / Senin kadar / İnan inan // Sensiz olmaz ki sensiz / Ben senin gölgen / Bedenim sen beraberken / Nolur anla nolursun // Sen bilirsin ben halimi anlatamam / Beni bilirsin hiç seni aldatamam / Gözbebeğim sen benim her şeyimsin / Sen benim sevgilimsin // İnan inan // Sensiz sevinçlerim solar sonra / Naparım ben / Nolur anla nolursun // Sana bir şey olsa ölürüm ben acılarla / Nolur anla nolursun // Ölüm bile ayıramaz bizi / Ölüm bile..." şaka maka bu şarkılarla büyüyerek hayatımda normal dışı hareketler içine girmemem mucize gibi geldi bana ;p (gerçi kime göre normal, neye göre normal) kadim dostum emir beyin beni işaret ederek söylediği bi söz vardır her zaman "kayahan dinliyordu bu küçükken." ne demek oglum bu, ağız burun dalmam mı oglum ben sana ;p şaka bi yana kayahan bey de sevgisini anlattıktan sonra nasıl inan inan diye ikna işlerine girmiş ya dağıtmış ortalığı darmaduman etmiş ahahh küçükken irdelemiyor insan bu kadar tabi papağan gibi ezberliyor, ama bi yere işlemiştir bunlar hafife de almamak lazım. neyse bu şarkıdan sonra nilüfer girdiler -ki hiç sevmem-, 3 hürel, cem karaca ve edip akbayram'la devam ettiler. onların gayet piyasa diyebileceğimiz parçalarını çaldılar. bunların sonucunda kral efem dengesiz bi efemmiş, onu farkettim. ayrıca dinlenecek bi yanı da yokmuş :D

Zaman kazanma vol.3

2010-03-28T14:45:00.003+03:00

sabah 06:15 gibi yatağa girdim. saatler 1 saat ileri alınmıştı yurt genelinde, benim odamdaki saat hariç. zira benim odamdaki saat tokyo saatini gösterir. sadece şakaydı. odamdaki saat 05:15i gösteriyordu. saat ileri alındığından dolayı kokoreççi bile 1 saat erken söndürmüş kömürleri, tükrük köftesi ya da kokoreç yerine çorbayla yetindik. tabi aslında 1 saat erken kapatmadı, normal saatinde kapattı ama saatini ileri aldığı için bize göre 1 saat erken kapattı. biz adapte olamadık bu 1 saatlik zaman kaybına diyebiliriz. güneş doğuyor gibiydi, kafayı koyduğum gibi uyumuşum. kedinin "mauvv"larıyla uykum ara ara bölünse "şşşşt geh üstüme yavrum" telkininde bulundum ona ve de pek sallamadım. fakat öğlene doğru çemkirircesine "meauvv!!" yapınca öğğff dedim ve tek yarım gözle saate baktım. saat 11:45i gösteriyordu. vuuu dedim bi elamet koparcasına, 1e geliyo ya saat, kalkayım artık dedim. kalktım bi baktım tuvaletteki -lavabodaki ahah- saat de 11:45i gösteriyor. orada anladım ki annem bütün saatleri 1 saat ileri almış. hayatımda 1 saat kaybettiğimi düşünürken 1 saat kazandım. aslında toplamda 1 saat kazansam da psikolojik olarak 2 saat kazandım. nası oldu ben de anlamadım ama 2 saat kazanmış mutluluğu geldi. çatır çatır yerim ben bu 2 saati dedim. çatır çatır geçti 2 saat ve bu saatlere geldik, hey gidi vay. aga aslında 1 saati yedim ben ya. gerçekçi olup, coşkuya kapılmayıp, çatır çatır 1 saati yemeyi düşünmek yerine 2 saat yemeyi düşününce 1 saat harcadım görüyor musun dostum. bu mutlu gibi görünüp hazin biten öykünün üzerine düşününce 2 tane zaman kazanma hikayesi daha tarihe not düştüğüm geldi aklıma. ama nereye not düştüğümü bulmak biraz uğraştırdı. hatta emir bey mi not düşmüştü acaba diye düşünmedim değil. en sonunda emir beyin bir yazısına yorumum olarak buldum bu eski duble zaman kazanma hikayesini. gelin hep beraber okuyalım bu yorumumu, kısa ve öz: "1 saat kazandığımız günün -ki düğün günü oluyor- akşamında, fırat beyin sana saati sorması üzerine geçen diyaloglar silsilesi üzerine 4 dakika kazanmamız ve buna içten içe baya bi sevinmemiz :D" evet böyle okuyunca hiç bir şey anlaşılmadı, farkındayım. açıyorum. ilk 1 saat kazanma hikayesi, odada kalan 5 erkekten 1inin saati 1 saat ileri olarak yanlış okuması ve geri kalan erkeklerin de saatlerine bakmasına rağmen o şekilde görmesi, herkes ayıldıktan sonra saati doğru okumamızla zaman kazanmamızdan ibaretti. 4 dakika kazanma hikayesi ise, saat kaç sorusuna emir beyin "tahmin edin", fırat beyin tahmini üzerine de "2 yaklaşık" demesinden sonra gerçek saatin 2 eksik olduğunu söylemesi şeklinde kazanılan 4 dakikayı içeriyordu. yakın tarihin en iyi zaman kazanma hikayesi bu 4 dakikalık zaman kazanmadır bence. bu kadar konuşmamın üzerine lisede onur beyle oluşturduğumuz tekerleme geldi aklıma ve bununla yazıyı bitirmek istiyorum: (şöyle bir şeydi yamulmuyorsam) "namazcı ramazan, ramazan namazı ezanı ne zaman?" baybay

Doyurma geleneği

2010-03-25T21:52:00.009+02:00

dün - dersler bitti, asansöre yanaştık. yaklaşık 2 saatlik bi süre vardı halı saha maçına. karnım çok acıkmıştı. fakat maç sırasında yediklerin ağza gelip 5. dakikada tıkanmamak için -reflüden öte bir olgu- tıka basa karnımı doyurmamalıydım. son dersten önce atıştıran diğer arkadaşlar benim "alt katta pide yiyelim, lahmaacun yiyelim olm!" teklifimi serin kanlılıkla karşılıyorlardı. oysaki benim beklentim benim gözümdeki kıvılcım ile büyük bir ateş oluşturmak, o ateşi ateşten gelen bi lahmaç ile taçlandırıp söndürmekti. ama yılmadım. delüğanlıları darlamaya başladım. biliyordum ki sağlıklı bir türk erkeği, 1 saat içnde kallavi bi yemek yemediyse, iyi pişmiş bir et yemeğine gerekli ısrar edildiği takdirde hayır diyemezdi. aslında eren bey de lahmacun talebine olumlu bakıyordu. "off abi şöyle 1 lahmacun yeriz hem pek tıkamaz maça kadar sindiririz. ya da abi kaç gündür diyoruz şuranın döneri harika yaa diye ondan mı yesek daha 2 saat var maça zaten ya, ya da bi çorba mı içsek ya hafif şöyle mercimek çorbası. abi ya da ....." şeklinde halı saha öncesi yemek mekanlarına adım atmamızı sağlayacak konuşmamı müthiş bir iştahla yaparken yakınımızda bulunan kavruk tenli zayıf teyze söze girdi "amaaan senin garnın çok mu acıkmış, hep bu konuşii ya" dedi. dedim "evet teyze yaa çok acıktım dersten çıktık zaten". "vallaha evim yakında olsa sizin karnınızı doyururdum çocuklar o kadar içimden geldi vallaaa". "yok teyzem sağolasın yeriz şimdi bi şeyler ya başımızın çaresine bakarız, ev nerde?" dedim. "kepezde yavrum ya şurda olsa ev hemen bi çorba neyin katardım, olmadı bi çay demlerdim kahvaltılık bi şeyler hazırlardım. ah bi karınız olsaydı evde hazır bi aşınız olurdu yavruum" dedi teyzemiz. güldük ve vedalaştık teyzeyle..
bugün - pratik bitmiş, yemekhane yolu bize görünmüş, ilk aşama olarak asansöre binmiştik. dedim "hüseyin agaa, ben çoh acıktım yaa, ne yemek vardır acaba. şöyle bi karışık kızartma olsa yoğurtlu olandan ya da kuru fasulye pilav mı olsa ama geçen gün çıktı ondan ya, abiiii çok acıktım haaa, güzel bi şey vardır umarum yaaa.." derken kafamda ve omzumda hafif darbeli seven bir el hissettim. döndüm bi baktım dünkü kavruk zayıf teyzemiz beni seviyor, "anaam sen yine mi acıktın he. yandan kızarma fasulye sesi geliyor, kim bu dedim bi baktım bizim oğlan hehehe". şaşkınlığı üzerimden attıktan ve güldükten sonra "çok acıktım yine teyze ya, dersten çıktık" dedim. teyze, dünkü tanışmamızı dün yanımızda olmayan bi kız arkadaşa hızla anlattıktan sonra bana döndü tekrar "vala yanımda da yedirecek bi şey yok. ha bi tek lolipop var ister misin yavrum" dedi. "yok teyzem sağolasın biz şimdi yemekhaneye gidiyoruz doyarız zaten orada sağol" dedim.
yarın öbür gün - teyze bana bi tepsi börekle gelirse şaşırmam, şaşırtırım yıh yıh

Benim neyim eksik agaaa

2010-03-15T23:40:00.004+02:00

Bu başlık arkadaki Murat'ın sahibinden gelsin . . .

Kocasını domestosla yıkayan kadın

2010-02-07T13:41:00.005+02:00

geçen günlerde annemin dikkatimi çektiği haberi buldum ve ondan bi kuble paylaşmak istedim :
"Ankara 5’inci Aile Mahkemesi’nde geçen hafta görülen duruşmada tanıklar dinlendi. F.K.’nin kız kardeşi G.K.(elti;p), “Bir gün ağabeyim bize geldiğinde gözleri kızarmıştı. Ne olduğunu sorduğumda, ‘Banyo yaparken karım başımdan aşağıya bir şey döktü, gözlerim ve vücudum yandı. Ne olduğunu sorduğumda karım, ‘Domestos’la yıkıyorum mikropları öldürüyor’ dedi’ yanıtını verdi. Yengem temizlik hastasıdır, bu yüzden evine kimse gitmez. Gittiğimizde sürekli temizlik yapar koltuklara kimseleri oturtmaz” dedi. Duruşma karar için ertelendi." ahauhauh ulan domestos sen adamı yakarsın ha ehueuhe üzücü bişi tabiki 5 yıllık evlilik için ama domestos konsepti baya komik ya . .

Efes sonrası

2010-01-24T00:49:00.003+02:00

efes pilsen basketbol oyuncularıyla fotoğraf çektiriyorduk. birçok oyuncu gelmişti, başka kim kaldı diye düşünürken sadece "kaya peker" olduğunu anladık. fotoğraf çektiren kitle "kaya peker gitmiş" haberini alıp kafalarını öne eğdi ve arkalarına dönüp gitmeye başladılar. biz de aynı şekilde en arkada hareket ederken gençleri kekleyesim geldi ve "kaya geliyo!!!" diye bağırdım. herkes döndü baktı. "dikkat et de başına düşmesin!" diye bi ses geldi. ve karanlığın içinden o sesin sahibi göbekli özel güvenlik görevlisi çıktı. abartmadan, dozunda güldük . .

2010-01-18T22:57:00.007+02:00

Otobüste gidiyordum. Vasıta sıkıntısı, kalabalık...

Günlerden beri kafamdaydı zaten. Bacanağın Murat'ını düşündüm.

Nasıl da rahatladı bacanak, Murat aldığından beri...

Dört tekerleği de disk frenli. İçi ferah. Motoru da güçlü mü güçlü.

Geçen gün oturup hesapladık, yılda 15.000 kilometre yapsa, yağıyla, benziniyle, bakımıyla; Murat'ın günlüğü 11 liraya geliyor. Rahatlığı, güzelliği, güvenliği de cabası !

Epey düşündüm. Şart oldu artık...

Ben de bir Murat alacağım !

Düşündüm taşındım...

Murat almak şart oldu !

10lar !

2009-12-31T01:15:00.019+02:00

onlar çok uzaktaydılar. bu kadar yaklaşacaklarını daha önce hiç düşünmemiştik. fakat artık geldiler. 2000leri bitirdiğimiz bu dönemde -ki bu dediğim ne kadar doğru bilmiyorum, 2000ler bitti mi emin değilim- 10lar geldi çattı.ileride 2000lerin sonunda 10ların başında çocuk olmak diye feysbukta grup açacak garip insanlar olacak. tarihin bu garipliğini o kişilere yüklemem hoş değil tabi. densizlik ettim. söylenişi garip geliyor. 10lar! herneyse. burada yine bi yıl sonu yazısı ile karşı karşıya kaldığını çok net bi şekilde anladığını düşünüyorum. bu blogta yıl sonu envanteri şeklinde yazılar yazmadım değil. bilakis her yıl yazarım. yazarım yazmasına da beni bilirsiniz, yeni yıldan çok şey beklemem. bekliyor gibi bi izlenimim olmuşsa 10lara geçmeden bu imajımı silmek istiyorum. gerçi yıllar geçtikçe insan geçen yılın kritiğini daha net yapıyor ve gelecek yılda olacakları daha çok kestirmek istiyor, bu şekilde bazı dilekler ve beklentiler kafasında şekilleniyor. ama aslında onlar çok uzaktalar ve uzakta kalacaklar, bir tarih değişiminin uğur getirmesini beklemek saçmadır. asıl güzellik yakınımızdaki mutlulukları görmezlikten gelmememizi sağlamamızdan geçer. ilker yasin gibi "şimdi onlar düşünsün!" demek istiyorum ahah 2009un genel değerlendirmesini kendi adıma yapacak olursam "maturasyon evrem" diyebilirim. hayatımı böyle evrelere bölmeyi seviyorum. bize böyle bilimsel düşünmeyi öğretiyorlar. evre felan değince de daha artistik oluyor ahah şaka bi yana tabi genel bir değerlendirme şöyle yapabilirim belki: orta kararda bir yıl geçti diyebilirim. evet işte bu kadar, başka sözüm yok.. şaka yine bi yana aklımda kalan kısa kısa gezilerimiz ve hafif uzunca istanbul gezim oldu. buradan emir beylere tekrar teşekkürler, baya baya eğlendik az buz değil. "hörgüç beni"yi tarihe yazmak da çok harikulade bir hadiseydi-yeni muhteşem eser de yolda, 10lara kaldı-. ayrıca bana birçok şey kattığını düşündüğüm bi yaz stajı geçirdim genel cerrahide, başta angarya gibi gelse de çok yararlı oldu. hayatımın ilk efektif tuşesinden yüksek randıman aldım. geçen yıl bugünlerde pediatri stajının sonuna doğru yaklaşmakta olduğum geldi aklıma, şu an ftrnin sonuna doğru geliyoruz. pediatrinin stresini bulmak zor. soruların bütün maddelerini ezberlerken kafamın ısınıp ağırlaşması ve yarım saat tv izledikten sonra soğumasını unutamam. şu an o stresli durumlar içinde değilim, mutluyum bu halimden. aklıma gelmişken insanın alışkanlıkları zamanla değişiyor. yani ya hep değişiyordu ben farketmiyordum, ya da bu yaşlarda değişiyor. mesela artık kahvaltıda bariz yeşil biber yiyen insan oldum. bol bol salça yemek huyum biraz azaldı. çok miktarda ot tüketmeye başladım -anacum da otlara sardı gerçi bu aralar, etkisi çoktur- ve giritliliğin dibine vurdum sanırım, otlar hoşuma gidiyor. 2009da olumsuz birçok durum olsa da -ki onlar yüzünden orta karar bi yıl geçti, güzellikleri dengelediler- bunları burada anlatıp seni hüzne gark etmek istemiyorum ki zaten gelecek sene bu durumların olumlu hale dönüşeceğini düşünüyorum, öncelikle güzel düşünmek gerek. yıl sonunda oluşan durduk yere oluşan kötü durum biraz moralimi bozsa da araştırma ve tetkikler sonucu bunun halledileceği yönünde izlenim edindik ve rahatladım. bunda yakın zamanda gittiğim, izlerken-izlemenin öncesinde-izlemenin sonrasında baya eğlendiğim ve baya beğendiğim vavien filminin etkisi de büyük oldu. buna vavien etkisi demek istiyorum ahah sonuçta victoria's secret fashion show ile girmediğim bir yıldı 2009. beklentim de çok yoktu bu yüzden ;p bu sene VSFS ile yeni yıla girme ihtimalim yüksek, yeni yıla değil de VSFSun uğuruna inananlardanım. 2009 demek biraz hava kalıyordu ama 2010 kulağa hoş geliyor sanki. geçen yılı tukakalamak da istemem darılmasın ama sanki böyle gibi.

ikibinonikibinonikibinon.. taşlar yerine oturuyor sanki ha.. 2010a 2010 kadınla nasıl girdim? yaz arkadaşım. bi zamanlar şahanın 30bin kadınla nasıl birlikte oldum tiplemesi geldi aklıma. o tipleme de tip açısından ruhat mengiye ne kadar çok benziyordu ha ahahha buradan kendisini tenzih ederim, kızmasınlar. (hayatımdaki ilk tenzihimdir, doğru bir tenzih mi bilmem ;p)

ben derim ki bu 10lar getirsin hepimize bonibonlar... onda bunda şundadır.. şunda bunda ondadırr.. mavi boncuk.....

2009-12-21T20:18:00.002+02:00

engin günaydının vavien filmi galasında sorulan sorular üzerine verdiği cevaplardan hoşuma giden küçük bi kubleyi aklımda kalanlarla buraya not düşmek istiyorum.
"saçlarıma özel bi şekil vermedim, dağıtıyorum, yani saçlarımı dağıtarak tarıyorum. kendimi yakışıklı bulmuyorum. hiç çapkınlık yapmadım. çapkın biri değilim. ah keşke çapkın olsaydım yaaa gibi bi düşüncem de olmadı. olmasını da istemem. çünkü çapkınları sevmem." ahahah çokiy yaa

Su sesi

2009-12-21T20:06:00.004+02:00

mandalina yerken.....
geçen gün ormanlık alan içinden akan bi akarsuyu seyrediyorduk, köprü üzerindeydik.
serkan - olm mükemmel ses ya, efekt gibi şuna bak
orçun - tabi olm, bunu telefon melodisi yapanlar var ne diyon sen pehey
o esnada aşağıda çocuklar vardı.
ertuğrul - naapıyorsunuz delüğanlular!
çocuklardan biri - telefonu düştü onu arıyoruz!
ert - çaldıralım mı!
çocuklardan cevap gelmedi.
serkan - olm telefon melodisi su sesiyse ne manyak olur ahuahuauhauh
orçun - ahuauhahuauh hakkaten ha, hay ben bu polifonik melodiyi icad edenin taa... diye başlar abi telefonunu düşüren auhauhahuay
topluca - auhahuahakakakak
mandalina yemeğe devam.....

Sohbet edilesi #2

2009-12-20T19:34:00.004+02:00

zaman geçmiyor ki bi tanımadık biri daha muhabbetimize katılmasın. geçen gün hastanenin önünde arkadaşlarla futbol ile ilgili bir sohbete dalmıştık. o esnada ben şöyle bi düşüncemi aktarmıştım. "ya nonda yaşlandı aslında ama severim ben ya. zamanında monacoda oynarken baya beğenirdim." derken, yakınımızda bizi dinleyen bir beyefendi hızla yaklaştı ve "sen kaç yaşındasın?" dedi hafif agresifçe. "22" dedim. "yahu ben 18 yaşındayken de nonda vardııı, şimdi 40 yaşındayım yine nonda var, bırak allasen iyi oyuncuymuş ha, peeh" dedi. ben afalladım tabi bi şey diyemedim. "bakma sen ben de galatasaraylıyım ondan kızıyorum" dedi. "anlıyorum" dedim. hoşuma gitmedi yani kafama da yatmadı ;p
onun üzerine sonraki tenefüste yine aşağıya inip ertuğrul beyle laflıyorduk. bana laf söyleyen hasta bey yine yaklaştı bize, "hiç uğramıyonuz ha" dedi. ben bu haftayı poliklinikte geçiriyordum, bu yüzden laf ertuğrula diye gocunmadım. ertuğrulu dürttüm alttan. ertuğrul da "ha, şey siz hangi odadaydınız" dedi. onkolojideymiş hasta bey. "aa biz ftrdeyiz, karıştırıyorsunuz" dedi ertuğrul. hasta bey de "haa ben siz gelip gidiyorsunuz odaya diye laf atıyordum, karıştırmışım demek ya, kusura bakmayın ahah". "yok önemli değil" dedik ve sonra sohbete devam ettik. futbol konulu uzunca bi muhabbet daha sürdürdük. muhabbeti hoş biriymiş kendileri. buradan selamlar ona...

Kullanamadık

2009-11-27T15:30:00.002+02:00

" Türk futbol kamuoyuna çok kırgınım. 56 yaşıma geldim, bu ülke maalesef beni hala kullanmayı bilemedi. Bana öyle küçük görevler atfettiler ki, ayıp ettiler. Bu adamı al götür bakalım bir yere . . . " yılmaz vural

I love this game

2009-11-22T23:32:00.004+02:00

kepez belediyesi-antalya büyükşehir belediyesi(antalya derbisi) basketbol karşılaşması gişesinde:
-bilet ne kadar
-1 lira
-öğrenci ne kadar
-1 lira
-aaa eheheheh
insanın ver bakayım ordan bi 10 bilet diyesi geliyor.

2009-11-22T13:16:00.004+02:00

geçen gece eve dönerken hüsot beyle kavşaktaki tükrük köftecimizde uykuluk yedim. ardından bakkalın önünden geçerken uykusuz aldım. uykuluk uykusuz kombinasyonu biraz aklımı karıştırmadı değil . . .

peki uykuluk nedir?

uykuluk hayvanın uykuluğundan yapılan kokoreçe benzeyen bir yiyecektir.

örnek diyalog:

-kolay gelsin usta, neyin var

-kokoreçim var, köftem var bi de uykuluğum var

-aaa uykuluk ne ki

-uykuluktan yapılıyor

-orası neresi ki

-uykuluğu . . .

ya uykusuz alırken bakkalda ne oluyordu?

24 saat açık olan bakkalımız dükkanın önüne çıkmış havaya bakıyordu. ben de baktım. oğlu ağacı buduyormuş. kafamı kopan dallardan koruyarak uykusuz aldım.

Morcivert

2009-11-16T23:44:00.005+02:00

dam üstünde saksağan
gel bana bazı bazı
madem yüzme bilmiyon
niye çıktın ağaca

bahçelerde maydanoz
bu ne biçim morcivert
ben annemi çok severim
yaşasın yirmi üç nisan

geçen gün cabla tarafından dile getirilen 23 nisan şiirini dinlediniz...

-çoğu kişi biliyormuş bunu. ben bilmiyordum ve duyunca baya baya eğlendim-

Tır-araba-tır

2009-11-05T23:26:00.005+02:00

bugün döner kavşağın ortasında sayın hüseyin beyin macerayı sevişine muavin koltuğunda şahit oldum. ortasında göbek bulunan kavşakta son dönüşümüzü yaptık, doğal olarak kırmızı ışıkla karşılaştık ve kalkış için kendimize uygun pozisyon almak üzere yavaş yavaş önümüzdeki araçlara yaklaşacaktık. fakat karşımızdaki araçlar 2 tane tır idi. aralarında dar bi boşluk vardı. önümüzde seyreden otomobil oraya girdi, tırların arasında en önde uygun pozisyonu aldı, hafif de burnunu tırlardan öne doğru çıkardı. derken hüseyin de "biz de girek mi oraya hö?" dürtüsüyle yavaş yavaş tırların arasındaki boşluğa sıfır yanaştı. "sıfır yanaştı" derken anlatmak istediğim sağ aynaya sıfır bir tır ve sol aynaya sıfır bir tır. ve önümüzdeki açı daralan bi açı, yani tırlar birbirine paralel değil. birbirimize bakıp "o ne lan, habaaov" diyesimiz gelse de yutkunduk anca. sağdaki tırın aynasına baktım, şoför amca bizi gördü. soldakini göremedim. aslında sorun yaratabilecek de soldakiydi. zira yol soldan daralıyordu karşıda, kalkarken önümüze kırabilecek potansiyel bi tırımız vardı!

ve beklenilen an.. yeşil yandı. soldaki tır da bizi görmüş olacak ki hafif sola yanladı, önümüzdeki kapanan açı paralelleşti. ama dümdüz sağa sola sıfır gitmek kasıcı bi iş tabi. hüseyin de bu topa girmedi ve yerinde kaldı. tırlar sağımızdan solumuzdan geçtikten sonra hareket ettik. trafikte bu pozisyona düşmek bi daha denk gelmez sanırım. bu adrenalini kaçırmayan hüseyin beye sonsuz teşekkürler ;p

Fiiti

2009-10-31T00:24:00.006+02:00

"evet, çok hoş, beğendim.. saçların çok güzel, dudakların kırmızı.."
annemin "oğlumu beğendin mi" sorusuna, eve gelen 4 yaşındaki küçük kız-ki bu yaşı parmakla gösteriyor- bu cevabı verdi. o yaş grubu kız çocukları nedense bana hep sempati duyuyor. genelde bu çocuklar kız çocukları olmalarından dolayı uslu oluyorlar ve benim sevgimi kazanıyorlar. bunların üstüne o çocuk bir de zekiyse, onlarla rahatça ilgilenebiliyorum.
"sen burda naaapıyosuuun" diyerek tek başıma olduğum oturma odasına girdi. dizi izlediğimi söyledim. yanıma oturdu. "arkadaşlarını saysana" dedi. saydım. sonra o saydı. sonra "sadece erkekleri say" dedi. saydım. bazı isimlere güldü. "soyadlarını da söyle" dedi. söyledim. o biraz karmaşık geldi. dikkati dağıldı..
"benim arkadaşım ozan var. onun doğum günü vardı. pastası tavşanlıydı, benimki civcivliydi. onunki bags baniydi, benimki fiitiydi. onunki çilekliydi. ben kendi pastamı yemedim." dedi. "aaa hadi ya.çilek mi seviyorsun sen" dedim. "evet. çilek yedim ben. benim pastamda çilek yoktu sevmedim. ozanın bags baniydi, benimki fiitiydi." diyerek kendini tekrar etti. "anladım, ozanınki bags banili seninki tiwityliydi" dedim. "hayır, ozanınki bags bani, benimki fiitiydi" dedi. "mmm anladım, bagz bani ve tiviti" dedim. "fiiti fiiti. fiiti desene" dedi. "fiiti" dedim, yılların tivitisini fiiti yapınca istediği oldu. ona göre o civciv fiitiydi. ben yanılıyordum..
"senin yaşın kaç?" dedi. eliyle kendi yaşı olan 4ü gösterdi, ben buyum dedi. ben de ellerimle 10 gösterdim. "bundan 2 tane düşün" dedim. takıldı, bi süre mavi ekran gösterdi, error verdi. bi elimi gösterip 5 yaptım ve "bundan 4 tane düşün" dedim. jeton düşmedi. zaten ben de çocuğu yaşını aşan bi çarpmaya sürüklemiş olduğumu hemen idrak ettim. iki elimle 10 gösterip "bundan daha çok" dedim. yeteri kadar anladı..
tv kumandasını gösterdi. "burada 4 renk var. kırmızı sarı yeşil mavi. mavi trafikte yok." dedi. vay be dedim içimden. "doğru diyorsun. o zaman söyle bakalım bu kırmızı nedir?" "duruyoruz demek" dedi. yeşili sordum geçiyoruz dedi. sarıyı sordum. biraz duraksar gibi oldu. "bekliyoruz değil mi" dedim. "haaaayır, hazırlanıyoruuuz" dedi. yine yanılmıştım..
-senin kedinin adı neeee? diye sordu.
-kendy, dedim. duraksadı bi süre.
-senin kedinin adı neeee? dedi.
-kendy, dedim.
-sss,se,se, senin kedinin adı neeee?
-kendy, zor mu geldi söylemesi? dedim.
-ııı,sss,senin kedinin adı neeee?
-şeker kız! dedik..
3-4 yaşlarındaki kız çocuklarıyla diyaloglarım her zaman bol olmuştur, nedense beni beğenmişlerdir her daim. yeri gelmiş teknede elleriyle bana fıstık veren olmuş, yeri gelmiş "sen küçük bi doktorsun hihihi" diye laf atan olmuş, yeri gelmiş sahilde şişme atını kenara fırlatarak yanıma gelip bana resim yaptıkları olmuştur. bu çocukların beni sevme kriteri nedir? yoksa herkesle bu şekilde ilgilenirler mi? bunların cevaplarını bilmesem de uslu kız çocuğuyla muhabbet etmek kafa açıyor, insanı mutlu ediyor her koşulda. babay...

Dedemin oyuncağı (!)

2009-10-26T21:24:00.007+02:00

evde toplu derbi maçını izleme aktivitesi sırasında devre arası olmuştur ve kanallar arasında gezinirken trt3te ismi "dedemin oyuncağı" olan programa rastgelinir. yaşlı bi dede ve etrafında çocuklar bir masa başına toplanmışlar, açık havada köy ortamında tahtadan bir şeyle uğraşıyorlar. aslında sadece dede uğraşıyor ve çocuklar gözlerine güneş girdiği için gözleri kamaşık-kuvvetle ihtimal kamera net çekebilsin diyedir bu oturma planı- ve canları sıkılık-öffleyen ve yüzüne konan sinekleri kovan çocuk bolluğuyla bu net olarak anlaşılıyor- şekilde dedeyi seyrediyorlar. dede baya bi kasıyo, o sırada müdahele ederek yardımcı olmak isteyen çocukların eli tornavidaya, çiviye ve bilimum alet edavata gidiyor. zira çocuklar dediğim gibi çok sıkıldılar, fakat dede çok mutlu ve "dokanmayın elinize batar" diyerek çocukların ataklarını ustaca savuşturuyor. sonunda salladıkça ses çıkaran bi şey yapıyor. yaptığında dededen gelen "işte oyuncah bu" cümlesiyle anlıyoruz ki tamamlanmış olan bi oyuncakmış o. çocuklardan biri gayri ihtiyari "dede, biz daha önce hiç böyle bir oyuncak görmedik" diyor, dede de cevabı yapıştırıyor "görün diye yaptım evladım".! dededen bir de nasihat geliyor "tepişmeden kavga etmeden teker teker oynayın". sonra kameranın karşısına çocuklar teker teker geçip o şeyi sallıyorlar ama çocukların sallama tarzları bizi yere yatıracak kadar güldürüyor. bu programcıların yaratıcılığı(!) beni günden güne şaşırtıyor...

Sohbet edilesi

2009-09-02T22:23:00.020+03:00

başka insanlarda mevcut olan bir özellik midir bilmiyorum, orta yaşlı insanlarda muhabbet etme isteği uyandırdığımı düşünüyorum. tanımadığım bi kişiyle girdiğim her muhabbetin de bana ekstrem bi anı kattığını, mizahi ögeler barındıracağını tahmin ettiğim için başlayan muhabbeti sürdürmek yönünde eğilimim oluyor genelde. ki zaten dediğim gibi orta yaşlı insanlar olduklarından kelli terslenip muhabbetleri askıda bırakılmaz, ayıptır. bunlardan bir kaç kuble örnek vermem gerekirse:

1- burgazada yerlisi cin mustafa ile sohbet: saat gece 1 olmuş, ada meydanında çakırkeyif mustafa abiyle muhabbete tutuşmuştuk. parasının kalmadığını bize çıtlatarak bira almak için para istemeye eğilimli gibidir. "ben ada yerlisiyim, herkes bana alkolümü ısmarlayacak kaardeşiiim" modundadır. hepimizin karakter tahlilini yaptıktan sonra, "abi bizle beraber alkol istemeye gidilmez bak bize, saç sakal birbirine karışmış, sen şu ilerdekilerle beraber git büfeye, onlarla birlikte istersin" şeklindeki konuşmamın üzerine dediklerime hak verip yanımızdan uzaklaşmıştır. biz de o ortamdan uzaklaşmışızdır. haa bunun neresinde muhabbet derseniz, uzun sayılabilecek bi sohbetimiz oldu fekat karşılıklı diyalog halinde tam hatırlamıyorum ;p

2- karşıdan karşıya geçerken kel hayvansever ile sohbet: "hörgüç beni" klibi için mini sahnelerden birini bi köpeği çekerek gerçekleştirirken yanıma usulca bi bey yanaşır ve "hayvanları sen de seviyorsun değil mi?" diye diyaloğa girer.

orç-evet kedim var benim 1 tane

kel-benim de 16 tane. ama hepsi kısır

orç-!? hmm anlıyorum !?

kel-sokaktan alıyorum ben, besliyorum.. 10 sene bi insan besledim, sırtımdan bıçakladı. hayvanlar insanların yaptığı nankörlüğü yapmaz. hayvanları sevmeye devam et. hadi iyi günler.

orç-iyi günler..

3- denizde gübresever olmasına rağmen hakveren amca ile sohbet: en son yaşadığım ve beni muhabbet edilebilir insan görünümünde olduğumu iyi iyi düşündürten sohbet bu olmuştur. ahmet bey ile sabah saatlerine yüzüp ayılmaya çalışırken hep merak ettiğim bi konuyu -ki daha önce emir beyle de tartışmışızdır- ortaya attım: "ahmet ya şu keçiboynuzunu hep överler, bi yiyeceklerin içine koyup kullanılır hale getiremediler ha"

ahm-pekmezi var onun pekmezi. bi de ısırıp yiyoruz abi ya

orç-yok abi kaçımız ısırıp ısırıp yiyoruz, üşeniriz abi. gıdaya konulmalı

-gübre!! denizde yanımızda biten amca grubundan bıyıklı olandan çıkmıştır bu ses.-gübre yapılıyo ondan

ahmet ve orçun bi anlık duraksamadan sonra toparlanırlar.

orç-sağlık için çok yararlı olduğu söyleniyor fakat bi dondurmaya keçiboynuzu taneleri konsun, bi gofrete konsun, yok böyle bi girişim

bıyık amca-gübre yapılıyor onlardan baya.

başka amca-ısırıp yenir o ya, çok yararlı, kan yapar

orç-işte yararlı ama kimse yemiyor. karamel gibi fındık ezmesi gibi yapacaklar, herkes yeme alışkanlığı kazanacak. hem buralarda çok üretiliyor keçiboynuzu

bıyık amca-doğru diyon aslında bak. hiç kullanılmıyor. yense olur aslında. haklısın. doğru diyorsun

diğer amca-hakkaten bi sürü yemiş idi ottu yedirip duruyorlar yararlı diye, oysa keçiboynuzu önümüzde var, yemiyoruz. o ne idüğü belirsiz otlardan yiyeceğimize keçiboynuzumuz var. mate, rezene midir nedir neler çıktı ya

ahm-di mi abi, hint keneviri mesela

sessizlik..

ahmet sessizce-abi biz yavaştan uzayalım.. denizde küçük adımlarla uzaklaşırken artan mesafeyle beraber amcalardan gelen "gübre, keçiboynuzu, doğru diyo aslında" sesleri azalarak kayboldu..

daha birçok somut örneğini yaşadım, yaşattım. mesela eski yazılarımdan birinde güllük parkında ıspartalı yüzü kızarık amcayla yaşadığım bi diyalogu klavyeye almışlığım geliyor aklıma. güllük içinde "gül" kelimesi geçmesine rağmen ıspartayla alakasız bi yerdir, antalyayı bilmeyenler için de aklıma şu an gelen bu notu düşmek istedim. lütfen cümle içinden çıkarımlar yapıp kendinizi sonsuz anlamsızlıklara itip, googleda "güllük"ü aratarak çare bulma girişimlerinde kaybolmayasın. küçükken hep demezler miydi ki "parça sorularında kendi yorumunuzu katmayın"? hah işte ona benziyor bu ;p yazı sonunda nedense garip açılımlara girdim sevgili blog okuyucu, kusura bakma. sen benim yazımı oku, ister yorumunu kat ister çayına 2 şeker kat ve oku, beni ilgilendirmez aslında, nasıl okursan oku, yeter ki oku. sen oku, ben senin kapına gül koyayım a sevgili okur, can sevgili okur....

TVde

2009-07-23T12:52:00.004+03:00

yaz gelir ve gündüz de televizyon izlemek mümkün olur. yaz ayları, genelde kış ayları yayınlanan dizilerin tekrarları yayınlanır. sevdiğim dizilerin tekrar yayınlanması mutlu eder, fakat sevmediğim dizilerin ekrandan hiç ayrılmaması da tiksindirir. mesela geçen yazlarda show tvnin cennet mahallaesine abanması gibi. cennet mahallesi tv kıvamına gelmişti. show tvyi silesi geliyordu insanın. şimdi de yavaştan cennet mahallesi fıydırmaya başladı ya umarım eski acı günlere geri dönmeyiz. bu yaz canım ailemin ya da bıçak sırtının tekrarlarını bekliyordum ama henüz gerçekleşmedi. ikinci baharın tekrarlarını da göremiyoruz. ekmek teknesinin tekrarını da bekliyordum ki ara sıra bazı kanallarda gördüm ama günlük tekrar değildi. fakat beğenerek izlediğim aşk-ı memnunun tekrarları beni mutlu ediyor. ee cennet mahallesi nere, aşk-ı memnu'nun "güzelliği-güzelleri" nere? insan tabi mutlu oluyor. ama bi de yeni yayınlanan dizinin tekrar edilmesi ve bölümleri unutmadan tekrar izlemek beni bile-ki iyi bi tv izleyicisiyim görüldüğü üzere- bi süreden sonra sıkıyor. bu yaz ayında devamlı izlediğim, kahvaltı yaparken, pcde gezinirken, müzik dinlerken bi yandan bana eşlik eden, tvde tercih ettiğim, kısacası bu yaz izlediğim programlar ise şu ana kadar şöyle:

sabah - - -

yeditepe istanbul (dizi)

bu diziyi daha önceden duymama rağmen hiç izlememiştim. geçen günlerde trt gapta rastladım ve oyuncuları görünce çok şaşırdım. izlemeye başladığımda müziklerinin ve senaryonun akışının da çok güzel, çok sıcak olduğunu gördüm. daha önceden bu diziyi izleyenler 2001 yılında yayınlanmaya başladığı için "yeni mi gördün be, ohoo" diyebilirler, yeni keşfettiğim için hakediyorum bu lafları -amerikayı yeniden keşfetmeye gerek yok diyenler de olabilir-. en beğendiğim diziler arasına girecek gibi görünüyor. oyuncularından size bi kuble okumak istiyorum: emre kınay, zuhal olcay, uğur polat, ıtır esen, oktay kaynarca, yeşim ceren bozoğlu, ruhi sarı, güven kıraç, özgü namal, meral okay... isimlerini bilmesek de simaen tanıdığımız daha bir çok oyuncu da oynamış bu dizide.

spor servisi (spor programı)

bu program ise gazetedeki spor haberlerinin okunup yorumlandığı bi spor programı. bazen fazla gereksiz eleştirilerle sıksa da izlenebilesi bi program. sonuçta transferlerden haberimiz olabiliyor ve bu durumdan memnunum.

öğle - - -

arka sıradakiler (dizi)

evet bu dizi anlattıklarımdan sonra tırt gelebilir. kabul ediyorum. pek de arkasında durmayacağım bu dizinin ama izliyorum. başta çok sıradan gelse de izlemeye başladığım bu diziyi izlemeye alıştım ve devam ediyorum. enteresan gelen bazı yanları da var sanırım bu dizinin ama henüz o yanlarını bulamadım o yüzden söyleyemeyeceğim ;p genç oyuncuların oyunculukları da pek iyi değil aslında. pek onların rol yapma çabalarını izlemek hoşuma gidiyor olabilir. "yazık ya o kadar dizi yapmışlar, izleyeyim bari ayıp olmasın" gibi bi psikoloji mi acaba bendeki. bilemedim. bi de bu dizide bir çok oyuncu olduğunu, yani kalabalık bi dizi olduğunu belirtmek isterim. çok kalabalık yahu. gerçi okul dizisinin az oyunculu olması saçma gelebilir tabi ama yan karakter sayısı az, repliği olan oyuncu sayısı çok, anlatmak istediğim buydu.

akşam - - -

akşam yeni yayına giren yaz dizilerinden hiç birine ısınamadım ve tutacağını pek sanmadığım diziler bunlar. yayına devam eden melekler korusun dizisi de fena olmamakla beraber, ıı berabeer.. beraber fena değil işte, beraberinde bir şey gelmedi aklıma ;p izlenebilir yani.

tekrar yayına başlayan fear factorden çok ümitliydim fakat eskisi kadar ısınamadım. acunun olmamasından mı acaba diye düşünsem de sadece ondan değil. programın temposu düşmüş durumda.

gece - - -

ninja warrior (yarışma)

ahahah. severek izliyorum ya. zor yerlerden düşen insanlara gülüp eğlenmek gibi saçma bi eğlenme anlayışım yok. bu programın zorlu etapları yarışmacıların geçişine şaşırmak hoşuma gidiyor. ayrıca hopdidik ayhanın sunması da beni sevdiren bir diğer etken. etaplarda sık sık değişikliklerin yapılması, yarışmanın akışının hızlı olması da sanırım bu programa ısınmamı sağlayan diğer faktörler.

gece kanalları gezerken beğenerek izlediğim programları düşünürken, nefret ettğim bi programa da değinmek geldi içimden. hatırladıkça sinirleniyorum, kanalları gezerken gördükçe daha çok sinirleniyorum. görür görmez korktuğum da çok oldu. bi anda garip bi ses geliyo sonuçta. "fiiiiuufffff!!!" diye hava kaçırma sesi. ebru şallı niye yapıyorsun bunu bize. gece gece bi anda fiuuuuufff diye ses geliyor, korkuyorum. hanımefendi bi gün hava verirken öööyle kalakalacak diye tırsıyorum. fiiiufff derken hık hık hık diye. aman dikkat. bi gün yer yüzünden silinecek düzeyde zayıflayacak diye de korkuyorum. yaptığı açıklamalarda derisinin yaşının yıldan yıla küçüldüğünü duymuştum. ona burdan "aaa hiç göstermiyorsun kız. derin 20 yaşında ama kendin 50 yaşında gösteriyorsun, tüh" demek istiyorum. gençler siz siz olun, kürdan insan, çöpten bayan olmayın. rüzgarda uçmayacak düzeyde olun en azından.

neyse durup dururken celallendim. fakat cennet mahallesinden sonra korkulu rüyam olan 2. program da ebrulidir. hatta cennet mahallesiyle kapışabilir.

güzel şeylerden bahsedecek olursak insanın gönlünden geçer tabi şöyle düzenli bi şekilde -mesela 2 gecede bir- güçlü kulüplerin olduğu iddialı maçlar(futbol basketbol farketmez) yayınlansın, fakat yazın olmuyor bu maalesef. en iyisi deniz-kum-güneş gibi ama iyi yayınların olduğu bi tv de kayda değer bi güzellik. iyi seyirler . . .

3 Komiklik

2009-07-10T14:08:00.006+03:00

bu yaz döneminde her transfer zamanında olduğu gibi bir çok komik haber çıktı, ilginç transfer dedikoduları oldu. bunlarda baya güldüklerimi ve dolayısıyla aklımda kalanları paylaşmak istiyorum. buyrun:

* * * Sabri'nin beyni ile ayakları arasında bağlantı yok . . .

özellikle bu haberi arkadaşlarımdan duyduğumu söylemek isterim. duyar duymaz da baya bi güldüm. bu açıklamayı frank rijkaard(gs teknik direktörü) yapmış. duyduktan sonra haberi internette bulduğumda yeni bi açıklama olmadığını gördüm. yani rijkaard hemen tanıyı koymuş. hatta canlı canlı izlemeden, maç kasetlerini seyrederek bu tesbiti yapmış. sert bi açıklama ama bazılarının gördüklerini söylemesi herkesin hayrına diye düşünüyorum. bravo.

* * * Fileleri havalandırdıktan sonra en az üç takla atar. Bazen santraya kadar takla ata ata gider . . .

bu açıklama da eskişehirsporda oynayan youla'dan gelmiş. eski takım arkadaşı olan gs'nin yeni transferi abdül kader keitayı anlatırken bu bilgiyi de bizimle paylaşmış. iyi de taklacı güvercin almıyoruz ki youla, niye bize bunları anlatıyorsun? en fazla takla atan en iyi futbolcudur gibi bi denklem yok ki. en fazla top sektiren en iyidir desek belki, en azında topla alakası var ve mahalle maçlarında geçerli bi kavram. bu dediğim de saçma ama bazen santraya takla ata ata gitmesi nedir kardeşim? deplasmanlara takla atarak gider demediğin kalmış. çok güldüm youla çok.

* * * Tevez'in kaçırdığı en büyük gol !

fotoğrafı görünce bu haberi bekleyen arkadaşlar vardır, onları üstteki haberlerle oyalamış oldum, özür dilerim. bu haberi de bugün mynette okudum. Arjantinli ünlü model Natalia Fassi, Tevez'den ayrıldıktan hemen sonra Napoli'nin Arjantinli file bekçisi Nicolas Navarro ile büyük bir aşka yelken açmış. bu hanımefendiyi gol diye tasvir etmek nası bi ad aktarmasıdır ya. ek olarak peste(pleysteyşın) çirkin tevez olarak tanımladığımız delikanlı futbolcumuzun eski sevgilisi natalia da pek güzel, orası tartışılmaz. para her kapıyı açıyor hacı diyesi geliyor insanın. aaa böyle deyince ben de bi ad aktarmasında bulundum sanırım. buradan natalia hanımdan özür dilerim. bu arada bu hanımın buraya konulabilecek usturuplu bi fotoğrafını da baya zor buldum.

not: bugün nikola tesla'nın doğum günüymüş(google'a selamlar). newton'u bilip onu bilmeyenlerin olduğunu kafasına takmasın, rahat uyusun kral bilim adamı.

Bir bekleyiş hikayesi

2009-07-08T14:20:00.005+03:00

hava çok sıcak değildi, özellikle gölgede güzelce ve efilce esiyordu. madem beklenilen arkadaş daha ortalarda yok, ben de gölgede kendime bi yer edineyim diye düşündüm ve ağaçlar etrafına dizilmiş, bank denilebilecek vasıfta olmayan fakat o işlevi gören, tahtadan yapılmış oturma-soluklanma platformuna oturdum. arkadaşa bi mesaj çaktım ki geldiğinde zaten telefonuna bakar diye düşünerek. kulağımda toplu taşıma aracında olduğumdan beri çalan sıfır km, namelerine devam ediyordu klas bir şekilde. ama bu kadar virtiözlük yeterli deyip gripine çevirdim şarkı dizisini. etrafı seyretmeye başladım biraz da tetikte olarak. malum büyük şehir, biri cüzdanı araklar biri başıma dikilir çakı çeker neme lazım, dikkat etmek lazım. yok aslında gereksiz gerilim yarattım zira gündüz vakti, şehrin göbeği, ben şöyle bacak bacak üstüne atayım da bi denizi-falezleri seyredeyim dedim. bende sağ bacak sol bacağın üstüne atılıyor da sol bacak sağa atılınca vücudda bi yadırgama oluyor. enteresan geldi ve bi süre bacaklarımın anatomisini seyrettim. derken sağdan bi hışırtı koptu kulağımda müzik olmasına rağmen duyulası. elinde bi zamanlar parka ait olduğunu düşündüğüm küre şeklinde bi cisimle turunculu belediye görevlisi çıktı. hışırtıdan hafif tırsmama rağmen çaktırmadım. hemen ardından yine aynı tarafta saçlarını garip bi şekilde diken diken ortada toplamış genç erkekler çıktı. ulan bi de sote yerlerden ani çıkışlar yapmayn layn! diyesim geldi. demedim. gölgede olduğum için yan taraflarıma oturmalar artmaya başladı. kıpır kıpır bi dayı önümde dikildi, ben de hafif kaykıldım ve sırıtmak ile birlikte ona yer açmış oldum. dayı bey baya kırmızı tonlarında biriydi. yani hararetli bi kıvamı vardı. bu hararetine benimle sohbetini ekleyerek müzik-deniz manzarası huzurunu bi de dayının bozmasını istemiyordum ve dayı yönüne pek bakmamaya çalışıyordum. derken dayı dürttü. saati sordu. saat sorulunca hem dayıyı duymak için hem de saygıdan bi kulaklık düştü tabi. okuyor musun deyince artık muhabbete girmeden durulmayacağı belliydi. meğer dayı ıspartalıymış. sohbete pek de pişman olmadım zira mahçup duruşlu bi dayıydı, sevdim kendisini. bi 5 dk konuştuktan sonra kalktı. bu arada beklenen arkadaş da hala gelmiş değildi. hafif sol tarafımda duran atlı heykel önünde sık sık turistler bitiyor, fotoğraf çekiniyorlardı. onlardan biri de yakınıma soluklanmaya geldi. "sir, what time is it" dedi. latife yaptım, öyle bir şey demedi. gelen turist beyin kolunda bi dövme vardı. dikkatlice bakınca ıssız ada şeklinde bi dövme olduğunu gördüm. çok saçma geldi. bi insan koluna neden ıssız ada dövmesi yapar ki. bi kaç dakika geçti ki yaşlı turistlerin sayısı azalarak genç güzel bayanlar heykelle haşır neşir olmaya başladılar. etrafı seyretmek ne kadar güzel olsa da bi anda "yarım saat oldu nerde kaldı la bu denyo" şeklinde geç kalan arkadaşa sitem dürtüsü içimde fitillendi. bu dürtüyle ayağa kalktım. volta atayım ama çok da atmayayım zira güneşli bölgeler sıcak diye düşündüm. heykelin zıt tarafına geçtim ki arkadaş karşıda belirdi. benim ona "yarım saattir nerdesin olm" sitemlerimi o da aynen bana söyledi. ordan yola çıkarak anladık ki telefon hatlarında bi sorun yaşanmış, mesajlar ve aramalar başarıya ulaşamamış. heykelin zıt taraflarında beklemişiz yarım saat boyunca. heykelin önünde hangi zamanda nasıl bi turistin durduğunu tasvir edince ikimizin de yeni gelmediğini anlamış olduk. sonra da vur patlasın çal oynasın, bi eğlence bi cümbüş bi kıyamet sorma gitsin.. aslında bunlardan sadece "vur patlasın" kısmı oldu, o da masa tenisi düzeyinde.. ama o da yeterlidir, masa tenisi iyidir.....

Tüyolla

2009-07-01T21:58:00.003+03:00

orçay ahkam kesme merkezi gururla sunar - - - bütsüz bi insan nası olunur? işte sınav için tüyolar . . .

öncelikle uzun bi aradan sonra yazı yazmanın mutluluğunu sizinle paylaşmak isterim ki mutluluklar paylaşıldıkça artar. bu suskunluğun ardından gelen yazı ukalaca ve "ulan adam sınıfı geçmiş tabi, rahat rahat ötüyo artiz" nidalarına sebep olabilir. fakat bu yazıyı hem bazılarına belki yardımcı olur hem de tecrübelerden çıkarılan derslerin bi derlemesi olur diye yazıyorum. aslında yazasım olduğu için yazıyorum da. yazı biraz tıbba yönelik gibi dursa da her bölüme uyarlanabilir sanırım. her neyse..

şimdi dikkat edilecek noktaları gözden geçirmeye başlayalım.

1- herkesin bildiğini bil.. bu konu çok söylenen bi laf olsa da bir kez daha belirtmekte yarar gördüm(yani bana ait bi laf değil ;p) doğru bi laftır. herkesin bildiğini kesin bil. sonra üzerilerine başka şeyler de öğrenebilirsin. ama bildiğin temel şeyler seni kurtarır.

2- derslere gir.. bütün derslere girmeye çalış ki neler anlatılmış olduğunu az çok bil, ipin ucunu kaçırma. derste uyusan da gir yani. evde uyumaktan daha yararlıdır ;p not almayabilirsin. aslında derste hocanın önemli dediği noktaları da iyice not al, elinde not varsa yıldız takımlarıyla donat o bölümü.

3- pratiklerdeki mühim kısımları iyi belle.. pratikte kağıda küçük notlar alırsın, orada geçen hususlar derste hocanın önem verdiği yerler gibi mühimdir.

4- verimli çalış.. geldik civcivli bi bölüm olan günü gününe çalışma durumuna. her sene başında kendine "ulan bu sene günü gününe çalışıcam" şeklinde yeminler etme. gerek yok.ha çalışabilirsen çalış tabi de bu bi ekol meselesi, sonradan olmuyor ;p son haftalarda hızlı ve konsantre çalışmak çok önemli benim bahsettiğim stilde. ama yumurta kapıya dayandığı için "çalışamıyorum yaaa off puff" haykırışlarının esamesinin bile okunmaması lazım yoksa bütün kapıları açılıverir şaşar kalırsın ;p gerçi sınav yaklaştığı için yusuflar insanı "çalışamıyorum"dan ziyade konsantreyi arttırıcı yöne kaydırıyor. hızla ve bi konu üzerinde uzun süre durmadan çalışmak çok önemli. uzun süre bi konuda durursan bil ki konsantre olamıyorsun ona, hemen geçiver sonra bir daha bakınca anlarsın. ha bi de şuna değineyim. "hiç çalışmadan geçtim abi yaa"lar sizi yolunuzdan çıkarmasın. siz çalışın. işiniz bu sonuçta heheh. çalışmaya başlayacağın günü iyi planla ve o gün sıkı biçimde başla. günlük, kısa kısa, sınav yaklaşıyor baskısıyla of puflayarak çalışmanın bi anlamı ve kalıcılığı olmayacaktır. çalışmadan geçen günleri "mm çalışsam mı ki"lerle boş geçirmek yerine iyiy bir plan yaparsan, çalışmadığın günlerde çalışacağın günler için güzel moral depolarsın. böylelikle pleysteyşınından, sinemandan, birandan, barından kısmamış olursun :D ders çalışma periodu öncesi eğlenmek iyidir. bi de ek olarak eğer o günkü amaçladığın yeri halletmişsen, aralara kaçamaklar koymak makuldür. iyice abanayım yahu bitsin erkenden hepsi demeye gerek yoktur. tabi sınav arifesine denk gelmemek koşuluyla. o iyice yakın 1-2 gün sınava konsantre olmak daha yeğdir.

5- ders notlarına güven.. kendi notlarını alan insanlar da iyidir tabi ama doğru ders notuna güvenmek de kafidir. bütün ders notlarına abanmak da bi o kadar gereksizdir. doğru ders notunu seçmek de derslere girip-yani 2. kural- az çok fikir edinmiş olmakla sağlanabiliyor. slaytlardan yola çıkarak da mühim bölgeler anlaşılabilir. aslında slaytlar ve ders notları kraldır :D

6- altlarını çiz.. bu altlarını çizerek oku anlamına gelmesin. önemli yerlerin altlarını kendi seçtiğin güzel bi renkle çiz. o zamanki ruh haline göre renk değişebilir, dikkatini toplayacağın renkler iyidir. ama coşup hepsinin altını çizmeye kalkma. seçici ol. mühim yerler şu renk, daha mühimler bu renk, en mühimler ise bu renk gibi çeşitlemeler de akıl karıştırıcı olacaktır, gerek yok. daha önce çıkmış ya da üzerine düşülen konuları çerçevele-yıldızla. orayı bi cümbüş alanına çevir.

7- aralarda kahve iç, çikolata atıştır. pharmaton kullan.. kahve bilindiği üzere konsantreyi arttırır. uykuyu açar. yanında çikolata, gofret gibi -ki özellikle sevdiğimiz bi biskrem, bi snickers olabilir- gıdalar da enerjimizi artırır, dersteki mutsuzluğu kırabilir. pharmaton benim kullandığım uğurlu bulduğum bi vitamindir. herkes farklı bi vitamin kullanabilir ama bu bi ayrı gelir bana. şimdi burdan övmeyeyim bu maddeyi ama yüz yüze gelelim, o zaman anlatayım ;p bi multivitamin kullanmak, ders çalışma dönemimizdeki meyve sebze yiyemeyişimizi dengeleyerek metabolizmamızın çatlamasını önler.

8- sözlü tüyoları.. sözlüye girecek hocanın konularını ve sormayı sevdiği kısımları iyi bil. zor bi hoca olursa ümitsizliğe kapılma. bu sözlüler daha zevkli geçer. kaybedecek bir şeyin yoktur. moralli olup bilgine güvenmen, kendinden emin olman ve bu duruşu sergilemen yeterlidir. kendinden emin olurken hocayla iddialaşmaya girmemek gerekir tabi. hoca eğer seni yanıltmaya çalışıyorsa bunu 1 kez dener. eğer 2. kez "emin misin, bi daha düşün" diyorsa o konuda çok diretmemek lazım. dediği gibi bi daha düşünmek hoş olur ;p klasik olan "bilmiyorsan, mm bakmıştım ama hatırlayamadım, de" sözü de güzeldir, kullanılır. sonuçta atarsan ve tutmazsa, 2 konuyu bilmediğin ortaya çıkar. tabi tutarsa işler değişir. bazen bu kumar oynanır da abartmamak gerek. sözlü iyi bir sahnedir. bilgini güzelce sunmaya çalışmak gerekir. gelen soruları bilmiyorsan bildiğin yerlerden yola çıkarak sesli düşünme metoduyla alt metinde "bakınız ben bunları bunları da biliyorum" mesajı vermek güzeldir. çok uç noktalara da kaymamak gerekir, şovu hakim olduğun konu üzerinden yapacaksın ve bu yüzden bi gazla uzak diyarlara açılmaya, riske girmeye gerek yoktur. çok emin olduğun konuda sağlam bi şekilde savunma yapman-saygıda kusur etmeden tabiki-, sana artı olarak yansıyacaktır. hocanın yönelttiği sorunun cevabı olan extrem bi bilgiyi bilmek de büyük bi artıdır. fakat bunlar çetin geçen sınavlarda, temelleri bilemeyince oluşan yan yollardır. sözlüde bi kaç soru bilemeyince yıkılmamak ve sözlünün devam ettiğini, düşününce hatırlanabilecek yerlerin olduğunu unutmamak gerekir. yani arka arkaya gelen yumrukların sonucunda-özellikle zor hocalardan gelen darbelerdir bunlar, guardını alamazsın- havlu atmamak bizi mutlu sona ulaştırır.

vee bi bakmışsın, başarmışsın. bunların yanında şans da önemli tabiki. ama şans moralli olmakla geliyor gibi görünüyor. karşımıza çıkan negatife çekilebilecek durumların sonucunda teslim olmamak gerekir. bunlar çoğunlukla göreceli negatif olup, kendi hoşumuza giden yanları olabilecek konulardır.

orçay öğüt verme, ahkam kesme, her şeyi ben bilirimcilik oynama merkezinden şimdilik bu kadar. şimdilik bu kadar demem, daha sonra da böyle olacak anlamına gelmesin. zira ben tırstım kendimden, böyle biri değilim ben, ne içirdiniz bana, nerdeyim ben . . . ;p

Bura

2009-03-31T22:37:00.002+03:00

hep derim ki antalya garip haberlerin-olayların başkenti. seçim gününde de 2 saçma olay yaşandı. biri hüzünlü tabi ama yine de garip. kaybeden muhtar kazanan muhtarı vuruyor. adam kazandığına sevinememiştir. saçmalık. diğer haberse komik neyseki. yine antalyada geçen bu olayda, orta yaşta amca bir seçmen, oy kullanırken zarfın içine 400 lira koyuyor yanlışlıkla!cebinde taşıdığı muhtarlık kağıdını zarfa koyarken,yine cebindeki paralar da zarfa girivermiş. işte bi yerlere başvurmuş ve parasını alabilmiş. oyu geçersiz sayılmış. neler oluyor caanım memleketimde ;p seviyorum burayı

2009-03-14T15:28:00.002+02:00

hastanede asansörle yukarı çıkarken, asansör bi katta durup kapısı açılınca asansördeki amca ve teyze arasında geçen bir diyalog:

amca - 1 kat aşaaa inemiyolla

teyze - e yukarı çıkıyok ya

amca - olsun, bi kat aşaaa inemiyolla

teyze - e aşağı inmiyolla yukarı çıkıyolla

amca - bi kat aşaaa inemiyolla (tekrar ederek ses tonu azalır)

Yaşananlardan kesit kesit

2009-03-08T12:45:00.003+02:00

* * * "arap saçı, kuzu kulağı, turp otu, gelincik, ebe gümeci, labada, şevketi bostan..." bunlar cuma akşamı yediğimiz ot popporisinden sadece bir kaçının ismi. sağlıklı beslenmek apayrı bir şeymiş :D

* * * Bakan Unakıtan'ın eşi Ahsen Unakıtan şöyle konuşmuş: " Önce her zamanki gibi Rabbime şükrediyorum. Bakan Türk milletine hizmet aşkı dolu bir insan. Hacettepe’ye grip nedeniyle başvurmuştuk. Damarlarının tıkalı olduğunu öğrenince kabullenemedim. Bakan, by pass gerekiyorsa bu olacak, ben sadece sana ait değil bundan sonra milletinde Unakıtan’ıyım ben dedi. Kemal Bey hastalığının tedavisi için Rabbime sordum. Nerede ameliyat olması daha iyi olur?' diye. İçime bir his doğdu, ABD'deki Cleveland diye... gösterdi. Rabbime şükürler olsun. "

yoruma gerenk yok :D

* * * yabancı gelin. halimle gelusa. bunu da bloga kayıt düşmek istedim. daha da laf etmem bu konuda :D

Dolmuştayız

2009-02-14T22:30:00.004+02:00

akşam saat 10a 10 vardı. dolmuşta herkes günün yorgunluğu ve dolmuşun rehavetiyle hafifçe sallanmaktaydı. ta ki şoför "arkadaki bayan, sanırım sizden para almadık" deyinceye kadar. giriş biraz agresiflik, gergin bi ortam havası yaratsa da aslında öyle değildi. antalyada dolmuşlar 9 buçuktan sonra hafif mizahi olur, karikatür kokar. şoförün hafif arka çaprazında kaykılarak oturan hafif kıro abimiz "almayıver yahu, sevgililer günü bugün olsun o kadar yıh yıh" dedi şoföre. "hee oldu. ev sahibi de benim sevgililer günümü kutlasın sonra di mi" dedi şoför dikizden bakarak. dolmuş kıh kıh kıh halinde gülüştü. kıro abimiz gayet şendi. birine telefon açtı, telefondakine "reis! sevgililer günün kutlu olsun ahahahah" dedi. onu gidi muzur onu. bunların üzerine parayı ödemeyen bayan hariç bütün dolmuş "parayı ödemedik mi acaba" diye gocundu. 1 dk sonra o bayan da gocundu sanırım çünkü şoförün yanına bi bayan gitti bişi dedi. ben bunlar olurken hiç arkaya dönüp bakmamıştım "kim bu ödemeyen kadın yaa" şeklinde. önümdeki teyzeler çok dönüp baktı, ben de teyze gibi davranmayayım diye mi bakmadım bilmem. hayır baksam teyze de olmayacağım aslında. gayet şık olduğum için dönüp bakmamış da olabilirim. "ceket-gömlekli isen hızlı hareketler yapılmaz, ağır başlılığı korumak, kalıbının hakkını vermek lazım" psikolojisi de olabilir bu. o yüzden emin değilim şoförle konuşan bayan o bayan mı. hikayeyi böyle ortada bitirmek istemezdim ama, böyle oldu. ben istemez miyim dolmuşta bi sinerji yaratalım, anca bu oldu işte. yıh yıh yıh

2009-02-01T14:36:00.002+02:00

- naptın

- hiiç naabim

- ben de onu diyorum zaten. 1 aydır bişi yazmamışsın

- öyle abi yazasım var da gelmiyo bişi aklıma şöyle sürükleyici olarak

- hiç bişi yapmazsan gelmez tabi aklına

- yok be oğlum nerden baksan 1 hafta ders çalıştım temiz

- temiz?

- en azından

- nerden baksan?

- öeh. öncesindeki 1-2 hafta da "oğlum çalışsam mı lan yavaştan" stresiyle geçti desen etti 3 hafta

- kaldı 1 hafta

- tatil abi. tatilde blog yazılır mı ehik ehik

- ahaha mal

- yazsam yazılır aslında. emir bey'in de yer aldığı trtnin 41. yıldönümündeki kutlamada gösterilen eski görüntülerden birinde mahmut tuncer'in ilk yılları vardı mesela. ne çığırmış öyle şarkı söylerken, tip desen bi ilginç. gerçi pek değişmemiş hala hahah

- oğlum izleyemedim ben onu ya

- bi de "deniz ve mehtap" diye başlayan şarkıyı karadeniz şivesiyle yorumlamışlar eskiden, o da iyiydi. "deniz ve mehtap, sordilar senu, nereyesun?" ekekekek

- ahaha iyiymiş

- sen şunu duydun mu: "bu ne lahana bu ne turşu"

- zuhaha o ne lan

- bülent uygun demiş maçtan sonra hahahah

- iyi de bunlar da ocağın son günü olmuş olmasın

- olsun olmasın oğlum ne farkeyler. yazı oldu mu olmadı mı ona bak sen

- oldu olmadı

- olduğu kadar

- olmança

- adriana lima . . . . .

2009

2008-12-30T20:01:00.013+02:00

rüzgar değdiği teni kesercesine esiyordu. bu şehir uzun süredir böyle soğuk görmemişti. antalya ise kendine "bu şehir" diye hitap edilmesini belki de hiç görmemişti, sonuçta istanbul değildi. sol elimde tenimi kesen, "bu şehrin" rüzgarı değil, ucuz alkolün metal kutusunun soğukluğuydu. dalga pek yoktu, keza deniz kokusu da pek gelmiyordu. sağda dağlar adeta bi tablo çizercesine sınırları keskin, çoktan batmış güneşin son ışık huzmelerini de engelleyecek şekilde duruyorlardı. önümden rüzgarla beraber geçen dumandan sonra "abi" diye lafa giriş sesi geldi. "özel günler hiç bişi değiştirmiyor ya" diye ekledi. "öyle abi" dedim. sonuçta yıllardır yıl değişiyor. hiç birinde sonraki gün kendimi havaide bulmadım. "havai" de çok havai oldu ama işin havaisinde tabi değilim. geriye sayıyorsun, yıl bitiyor. sonraki gün "ya ben böyle demiştim ama asıl şu şekilde katılıyordum sana" diyen çıkmadı. geriye saymadan geçilen yıllar da öyle. doğum günü olsun mumları üfliim "hoop bambaşka bi diyardayım lan", olmadı böyle bişi. olması da saçma aslında. sonunda 31 aralık da 1 ocak için bir "dün". ben bunları düşünürken yine bi ses geldi. hışır huşur. elini montunun cebine atmıştı. "yapma abi" dedim. "dur be oğlum" dedi. "ya çıkarma şunu, kullanmasını bilmiyorum zaten. zaman zaman mutlu da oluyorsun, seviniyorsun da ama yıprandığın oluyor aralarda, baya üzülüyorsun, acı koyuyor da tam bilemiyorum ya bi dengesini bulamıyorum, bi ayarı yok" dedim. "aga bu farklı ya" dedi. "nesi farklı ya. hem daha erken oğlum. kim bilecek ki bunu kullandığımızı abi. ha işin sırrı 1 gün erken halletmekse, bilmiyorum abi." "hah işte sen de kararsız kaldın bak. bi dene, nolur oğlum bi kez de böyle olsun." dedi üsteleyerek. istemediğin bir şeyde çok kararlı da olsan, gelen sorulara tam cevap veremediğinde, o kadar da karşı değilmişsin gibi duruyor. onu yapmanı isteyen kişi soruları arttırarak "tamam bakalım olsun o zaman" cevabını kapabiliyor. yine öyle olacak diye düşünürken aklıma geldi "oğlum sen demedin mi ya, özel günler bişi değiştirmiyor diye, şimdi yaptığına bak yaa" dedim. arkadaş gazına mı getiriyordu beni-ulan şunu bi gaza getireyim de, muhabbet olsun şeklinde-, yoksa kendi de yaptığına inanıyor muydu anlayamamıştım. derken cebine giden elini kavradığım elimi salıvermişim. hemen çıkarıverdi 2009u. "sahilde gezerken buldum oğlum, ne var işte ikimiz paylaşalım, bi daha nerede bulacaz" diyor. "abi yine beklentileri yükseltiyorsun bak, dikkat et, bişi değişmeyecek işte." "abi ne olur ne olmaz, bi de böyle deneyelim" derken "öff durup dururken iş çıkarıyon, şurda atkının içinden boynuma doğru soğuk girmesin diye iki büklüm durmuş, ufka dalarken, senin uğraştığın şeye bak" diye aniden parlıyorum. insan plan dışı fikre, çabuk adapte olamıyor sonuçta. "iyi lan iyi, girersin sen de milletle. bok var sanki kodumunun 2008inde" diyor. tam yutacakken "dur dur dur oğlum" diyorum "taam lan taam, böl ikiye de birlikte girelim". sonuçta bişi olsa ikimize de olacak diye içimden geçiriyorum. tek kişiye olan ile 1den fazla kişiye olan farklıdır, daha rahatlatıcıdır toplu olan. "o kadar yılbaşı, doğum günü geçirdik. bi 5 cm boyumuz uzadı mı, bi de böyle deneyelim bari ne kaybederiz. birayla içilebiliyo mu bu lan, yanlış bişi olmasın, bütün yıl motorumuz bozuk olmasın, soğuğu da yedik zaten bi yandan akakaka". "yok be abi, yalnız ben bi şu cuğarayı bitiriim, yeni yaktım ziyan olmasın" diyor. ulan tam gaza gelmişken, bi de cigara molası çıktı başımıza derken bi anda rüzgar yine kesiveriyor tüm soğuğuyla. off ne esiyo baaa demeye kalmadan, rüzgar, altındaki sigara kutusuyla beraber 2009u sahile doğru fıydırıveriyor. "hay mınakiii uçtu gitti yaa. bu karanlıkta bulamayız da oğlum çakılların arasında" diyorum. o ise baya rahat görünüyordu. biraz geriye kaykıldı, sigarasından deriin bi nefes aldı ve "boşveer, şimdikilerde ne değişti. yine hiç bişi değişmeyecekti. 31 aralık bitince herkesle beraber gireriz, salla" dedi. başımı aşağı doğru eğdim. atkımın üstünden soğuk girmesini istemiyordum . . .

Erkekler ve Berberler

2008-11-01T11:39:00.003+02:00

berberdeyken, kendimi teslimiyetçi bi şekilde berberin ellerine bırakınca, yine istediğim şekli anlatabilmek yerine "abi kısa olsun işte ya ama öyle çok da kısa olmasın taranabilsin aslında, işte ama kısa olsun ama makine ile alınmış kadar da olması yaa" diye manasız kalınca, şuna karar verdim ki 3 tip erkek vardır :

1 - berberin yaptığı saç yakışan erkekler

2 - berberin yaptığı saç yakışmayan erkekler

3 - 3 numara yakışan erkekler

1 numaralı erkekler, berberden çıkınca şık, kendine güvenen, tarz insanlar olurlar. aynaya bakıp "çok iyi oldu abi yaa" derler, saçını kestirdiği için mutludur. saçını kestirdiği pek anlaşılmaz.

2 numaralı erkekler, berberden çıktıktan sonra bi garip hissederler kendilerini. "abi çok mu kısa oldu ya" "şu enseyi fazla mı bırakmış acaba" "üstlerden biraz kalsın dedik de adam olduğu gibi bırakmış yahu" şeklinde soru-düşünce baloncukları eve gidip ilk aynaya bakışlarında oluşur. saçlar biraz uzayıp kendini toparladıklarında iyi olurlar, ki bu genelde 1 haftayı alır. bu kişilerin bu 1 haftanın özellikle ilk 3 günü saçının kesildiği net anlaşılır, dalga da geçilinebilir, zor günlerdir 2 numaralı erkeğimiz için.

3 numaralı erkekler, berbere nasıl yapacağını tarif etme aşamasını hızlı geçtikleri ve berber tarafında yorumlanabilir bi tarz olmadığı için rahat bi gruptur. zira "3 numara olsun abi" demeleri yeterlidir. 2 numaralı erkekler "acaba 3 numaralı erkek miyim" diye 3 numaraya kazıtmayı denemişlerse de, bu saç kesiminden sonra genelde 2 numaralı erkek olduklarını anlamışlar ve yine saçlarının toparlanmasını beklemişlerdir.

biraz daha düşününce 4. bi grup daha olduğunu buldum. onlar "uzatayım gitsin, bana uzun saç yakışıyor" diyen erkek grubudur. bu grupta 2 numaralı erkekler bulunduğunu düşünüyorum. zira saçlarını kestirme riskine girmek istemiyorlardır, kestirdikten sonraki buhranlı günleri geçirmek istemedikleri için. ha ek olarak uzun saç gerçekten yakışıyor olabilir tabi.

bu kadar...

Didem'in göğsü yandığı ile kaldı

2008-10-23T19:46:00.003+03:00

" Galatasaray'ın 2006 yılında Etiler Şamdan'daki şampiyonluk kutlamalarında elindeki meşaleyi oyuncu Didem Erol'un gömleğinin içine düşürerek göğsünün yanmasına yol açtığı iddia edilen Murat Aslan hakkında karar çıktı. Hakim, o gece pek çok kişinin elinde meşale olduğunu, Aslan ile ilgili inandırıcı delil bulunmadığını belirterek sanığın beraatına karar verdi. Didem Erol “Ameliyat olsam da göğsümde iz kalacağını söylediler. Oyuncuyum, iş kayıplarım oldu” diyerek Aslan'dan şikayetçi olmuştu. "

Eurovision’da Türkiye’yi kimin temsil edeceği belli oldu

2008-10-21T20:16:00.003+03:00

'' Belçika’nın “Eurovision’da bizim için yarış” teklifini reddeden Hadise, Türkiye’yi temsil edecek. Kararı AKŞAM’a açıklayan TRT Genel Müdürü ‘Sponsorları iyi. Bu yüzden tanıtımı ucuza gelir’ dedi TRT Eurovision için son kararını verdi ve Belçika’da yaşayan şarkıcı Hadise’nin Türkiye adına yarışacağını ilan etti. Kurumun belirlediği ismi ilk kez açıklayan TRT Genel Müdürü İbrahim Şahin, “Düzenlediğimiz anketin sonucunu dikkate alarak bizi Hadise’nin temsil etmesine karar verdik” diye konuştu. TRT, Mayıs 2009’da Moskova’da yapılacak yarışma için aday sayısını ikiye indirmiş, Şebnem Ferah ile Hadise finale kalmıştı.

ŞOVU ÇOK GÜZEL “Ben henüz Hadise’yle tanışmadım, görüşmedim” diyen TRT Genel Müdürü İbrahim Şahin, neden Hadise’de karar kılındığını ise şu sözlerle anlattı: Kliplerini izledim. Çok iyi şov yapıyor. Güzel bir hanımefendi. Yurtdışında yaşadığı için yabancı dili de çok iyi. Bir de çok iyi sponsorları var. EMI, önemli bir marka ve Hadise’nin sponsorluğunu yapıyor. EMI’ın bu konumu nedeniyle, TRT’nin tanıtım konusundaki eksikliklerinin de giderileceğini düşünüyorum. Birçok şey, bu sponsorluk sayesinde TRT’ye maliyeti daha az olacaktır. ''

Christina Aquilera

2008-10-21T19:43:00.003+03:00

"Ünlü pop şarkıcısı Christina Aquilera, eşiyle birlikte pazar günleri evde çırılçıplak gezdiklerini açıkladı."

1 milyon Euro verene bekaretini satacak

2008-09-17T20:38:00.002+03:00

'' . . . ABD'den sonra İtalya'da da "bekareti satılığa çıkarma" tartışması büyüyor.İtalya'nın en seksi mankenlerinden, erkek dergilerinin vazgeçilmez kapak kadını, televizyonların seks objesi 20 yaşındaki Rafaella Fico, bakire olduğunu açıkladı...Ülkede büyük tartışma çıktı...

İnanmıyorsunuz ama doğru / Yetmedi, manken, bekaretini 1 milyon euro'ya satışa çıkardı. Mankenin ağabeyi de tartışmalara katıldı " Evet o kadar güzel ve seksi kızın bakire olmasına inanamıyorsunuz ama doğru. Biz ailecek onu koyu katolik yetiştirdik. hiç sevgilisi olmadı. her akşam Aziz Pio'ya ve Papa'ya dua eder. Yemin ederim ki kardeşim bakire" dedi..

"Gözlerimi kapar vazifemi yaparım" / Fico, parayı verecek herhangi bir erkekle yatacağını söyledi. Chi dergisinin sorularını yanıtlayan manken, " Peki parayı veren çirkin bir adamsa ne yaparsınız" sorusuna da, " Yapacak bir şey yok. Bir kaç kadeh şarap içip unutmaya çalışırım" dedi. . . . ''

Transseksüel tavuk

2008-09-15T20:56:00.003+03:00

'' İsveç'te bir günde ibiği çıkan, kuyruğunda tüyleri büyüyen ve horoz gibi ötmeye başlayan tavuk korkuttu. Hammar-Malmgren(kümes sahibi), sabah uyandığında, bir yerine iki horozun öttüğünü duyduğunu, kalkıp baktığında tavuklarından birinin değişime uğradığını gördüğünü söyledi. ''

Fahişeliğin kitabı yazıldı

2008-09-13T12:37:00.004+03:00

'' . . . İngiliz The Sun gazetesinde yer alan habere göre: Teksaslı eski fahişe Amanda Brooks, mesleğin inceliklerini yazdığı bir kitapta okurlarıyla paylaşıyor.2 üniversite mezunu ve uzun yıllar internet üzerinden yaptığı bu işi bir iş kadını gibi yöneten Amanda Brooks'un kitabının kapağında şu yazı yer alıyor: Hayat kadını olmanın zihinsel ve fiziksel temel prensipleri. . . . ''

Alanya'da sokakta bikini yasağı önerisi

2008-09-11T23:16:00.012+03:00

'' . . . RAMAZAN OLDUĞU İÇİN ETKİLENDİM / 4 gün önce yaşadığı bir olayı anlatan AKP’li Belediye Meclis Üyesi Şükrü Sadullahoğlu, “Sokak ortasında 20 santim bile gelmeyen bir mayo giyen turist gördüm. Ramazan ayı olduğu için bu manzara beni etkiledi ve 'hanımefendiye' böyle bir mayoyla şehrin ortasında ne yaptığını sordum. Kendisi hiç bir uyarı olmadığı için mayoyla dolaştığını ifade etti. Demek ki belediye tarafından yeterli uyarı yapılırsa turistler çarşı içinde ve alışveriş merkezlerinde böyle açık saçık dolaşmayacaklar” diye konuştu. . . . ''

yeni çehre , yine detaylar . . . vee . . . Topyekün Detaylar

2008-09-11T21:21:00.004+03:00

merhaba arkadaşlar, bloguna hoşgeldin orçay ;p blog sessizliğime son verdim gençler. bu sessizliğim gerçek hayatta öyle sükunetle geçmedi. ama blogumu özlemek için blog açısından kendimi bi süreliğine sineye çekmiştim. ve gerçekten de özledim yazı yazmayı, beynimin kıvrımlarında dolaşan detayları size bu kanaldan aktarmayı. ek olarak da düşündüm ki yenilik olmadan olmuyor. Topyekün Detaylar, Yüzeyel Detayların formatına bazı başka eklentiler katılmış haliyle aramıza geliyor. yani böyle düşündüm, iyi olur değil mi sevgili okur :j bu eklentiler benim bir çok şeyden esinlenmemden şekillenecek. yani uyarayım şimdiden ''aaa bu aynen şey yahu'' ''bak adam nası araklamış'' demeyin. yazıların keyfini çıkarın. mesela farklılıklar olsa da ''bihter abi''(bir zamanlar gazetede yer alan, hala küpürlerini sakladığım, ünlülerin gaflarıyla dalga geçen küp şeker abimiz) tadını yakalamak istiyorum. bunu da tarçın abi isimli karakterimle yakalamaya çalışacağım. artık ne kadarını yakalayabilirsem benim için o kadar memnuniyet vericidir yıh yıh. gündemdekilere de değinmek istiyorum şu anki mizah dergilerindekine benzer. hem böylece sizlerin de takibinden kaçmış olan bazı ilginç olayları, detayları, benim blogum sayesinde takiplersiniz, farkındalaşırsınız. ek olarak yüzünüze bi tebesüm de konmuş olur. bence hiç de fena değil :j eveet bal okur, yenilenmiş yüzüyle, Topyekün Detaylar karşınızda..da...da...a.....

silder

2008-07-14T13:23:00.003+03:00

bu aralar bi sıkıntı içindeydik. aslında sadece bu aralar değil, ara ara sıkıntısını yaşadığımız bi konuydu fekat geçen gün bu sıkıntıya son noktayı koyduk. bu sıkıntı "siyah saçlı beyaz tenli" insanları tasvir etme sıkıntısıydı. o kişilere saçları yüzünden esmer diyesin geliyor ama değil, tenleri yüzünden bir şey diyesin gelemiyor zaten, hani gotik desen bu siyah saçlı beyaz tenlilerin içindeki bi sınıfmış gibi oluyor, yani hepsini içine almıyor belli bi tarza bürünmüş olanlarını alıyor. ben ve onur bey arkadaşım ve kuzeni bunun üzerine düşündük, bi kelime seçmeye karar verdik, herkes kullansın rahatlasın istedik. esmer, kumral, sarışın gibi tasvir edici bir şey. siyahın "si-"sini aldık, dilberin "-lber"ini. ki esmerin sonundaki "-er"i de almış olduk diyebilirim. silber yaptık. söylemesi zor diye "silder" oldu kelimemiz. bundan sonra böyle kişileri tarif ederken kullanınız. örnek konuşma öbeği : "işte senin boylarında, silder, sıcak kanlı, şen şakrak biri"

var ki

2008-07-05T14:49:00.002+03:00

küçük özelliksiz bordo telefonumu seviyordum. geçen gün arkadaşımın telefonunu kaydedeyim dedim o küçük ve özelliksiz telefonuma. numarayı ekrana yazdım. işte klasik seçenekler, yeni oluştur, cep telefonu gibi şeyleri seçtim. en sonda da kaydet dedim. ve uyarı yazısı çıktı : "zaten var" ! "sen bu numarayı kaydet diyorsun iyi hoş da, bu numara zaten var be abi" ya da "varmış yahu bu, başka hattı varsa bi de onu al" sıcaklığını bana veren samimi telefonumu, artık daha çok seviyorum. yeni numarayı kaydettikten sonra "bi de çaldır bakalım" demesini bekliyorum gelecek modellerde.

zamanla . . .

2008-07-05T14:32:00.006+03:00

bir zamanlar -ki o zamanlar benim küçük olduğum zamanlar- bazı olguları, oluşumları, terimleri bilmezdim. aslında bilmediğim şeyleri araştırmayı seven biriydim ama onları böyle biri anlatsa iyi olurdu ya da ne bileyim dişime göre kafamda şekillendirecek bilgileri bulamıyordum. daha sonra zaman biraz biraz öğretti bunları. hayatın içindeki sohbetler, haberler, duyumlar, öğretim görevlilerinin anlatımları vb. zamanla yoğurdu beni. bunlar nelerdir mesela; siyasettir, salt çoğunluktur, monarşidir, ekonomi kalemleridir, devaluasyondur, gayri safi milli hasıladır, bayındırlık ve iskan bakanlığıdır, tüzüktür, kanun hükmünde kararnamedir vb. yani pek bilmezsiniz de irdeleyisiniz de içinizden pek gelmez aslında. ama zaman bunlar hakkında şöyle şekillendirecek bilgiyi bana verdi(galiba hepimize de veriyor). bi de bakmışım bir şeyler bilmeye başlamışım bu konularda. konuşacak kadar olmasa da anlayacak kadar biliyorum(hep lisan için kullanılan bi tümce olsa da bu, burada da iyi gitti). ama gelin görün ki hala şu "borsa"yı anlamıyorum. bi gün aşina olduğum bi yerinden gireceğim(ki bazen teğet geçtiğimi düşünüyorum) ve yüzeysel bi şekilde fikir sahibi olacağım sanırım. hayatın borsayı biz insanlara öğrettiği yaş ortalama kaçtır, benim kafama ne zaman girecek, onu merak etmekteyim hala . . .

dinlenebilite

2008-06-24T00:34:00.007+03:00

emir beylen otobüste çoğu zaman olduğu gibi ayaktaydık, laflıyorduk. kulağa ilginç gelen, dolgun, kıyıda köşede kalmış, kalmasa bile üzerinde durulmamış Türkçe kelimeler üzerinde kafa patlatmaya gelmişti konu kimbilir nerelerden.

- abi şu koful nası kelime ama, çok dolgun ha

- hakkaten ha ribozom falan yine iyi de koful ne abi kofulll ahaha

- tamam o iyi akılda dursun, bi de dandanakan var benim aklımda bak

- ahah güzel yahu yazmak lazım bunları. dandanakandandanakandandanakan ahahahzaıdua miryokefalon mercidabık falan da iyidir ama dandanakan çok hoş yahu

- mm başka noolabilir

- haa hörgüç. hörgüç nası ya

- ahaıufdshhaf türemiş isim mi acaba

- bilmem ki nası yani

- yani hörgmekten

- ahaha süzgeç, dalgıç gibi yani ahauhah

- yani o şeye binmek hörgmek olabilir ne biliim yıhyıhyıh

- tıtıtıtıth hakkaten ha aslında eve gidince bi lugata bakalım yahu

- peki kapı ağası nasıl bi kelime ??

zzzönk ! hayat o anda bi kaç saniye durmuştu . bu soruyu aniden soran önümüzde oturan teyzeydi .

orç - lulululugata bakma lazım kehkehkeh

derken eski öğretmen teyzemizle muhabbet etmeye ısındık. tanıştık, bizim gibi gençlere ihtiyacımız olduğunu söyledi, şiştik. teyzemiz kaç dakikadır bize kulak kesilmişti bilmiyorum ama biz baya bi süredir onun başındaydık. bence büyük ihtimalle içinde "muhabbete girmeliyim, şşişişiimmmdii .. şşş .. ah olmadı , haah şiiimm...... of olmuyo ya bi kelime bulmalıyım.... mmm... bu olmağğz... ahh şimddiiieerööaaahh kapı aaaaaasıaaa!!" konuşmalarını taşımıştır. ha belki de taşımamıştır bilemem(iddialı konuşmasında tırsan). ama biz sevdik kendisini. ve bi radyo programı yapsak dinlenebileceğimizi anladık. adeta böyle bi tesbit yapayazdık hakahkah

* emir bey kelimeleri yazmamış yazısında, ben yazdım ki benim yazım okunsun, ilgi çekeyim falan diye.

yok be ondan değil, yazmış bulundum yazıyı artık emir bey şimdi silsem hepsini silecem yazı kalmayacak ;p ayrıca bizde kelimeler çoook . ayrıyetten de bulduğumuz kelimelerle bizden daha iyi şarkı yapacak çıkamaz ki , çıkmamalı , çıkarsa telif bizimdir ;p

2008-05-27T11:52:00.003+03:00

ilköğretim ve lise hayatımızda "okulun son günü ders mi olur yöaaaaa" diye isyan ederdik. üniversiteye geldik, adamlar okulun son günü final adı altında sınav yapıyorlar, kimsenin gıkı çıkmıyor. teessüf ederim.

2008-05-24T14:24:00.002+03:00

evi karıncalar istila etmişti. onları evimizden çıkarmamız gerekiyordu, zira kedi mamasına girişiyorlardı. annemin de karıncalara gıcık olduğunu gördüm. dedim "karınca yemi diye zehir yok mu fare yemi gibi, öldürsün onları." annem "var var" dedi. o anda bi kaç saniye bi sessizlik oldu, karıncalara daldık. anladım ki annem de benim gibi onların bu çalışkanlıklarına hayrandı. adamlar balkonun betonunu dele dele yollar yapmışlardı. insan böyle bi azme böyle bi iradeye karşı haklarını teslim etmek istiyordu. onları öldürmek içimizden gelmiyordu. yani hani böyle ekmege bulaşanları atarsın, masaya çıkanları silersin ama, zehirleyerek hepsini katletmek de gönül telimize dokunuyordu sanki.

karıncalar hala evimizde. onlara git demenin yollarını arıyorum. her gün bahçeye bir dilim ekmek atsam, evimizi terkederler mi ki diye düşünmeden edemiyorum . . .

2008-05-11T22:44:00.006+03:00

sn. onur bey , selekler çarşısı yanında asılmış olan şiire dikkatimi çekti. şiiri aynen yazıyorum :

- - -

yeşiller azaldı

betonlar çoğaldı

meydanlar ufaldı

caddeler daraldı

trafik azaldı

yaşamak çok zorlaştı

amma

genelde güzeldir antalya

akdenizi kurutan yok

torosları deviren yok

plajları götüren yok

falezler şimdilik ayakta

genelde güzeldir antalya

- - -

bu şiirdeki 'genelde' yazan kısımların gerçekten 'gine de' olmadığına dikkatlice bakınca içimdeki gülme tomurcukları büsbütün patladı. eve gelince şiiri internette buldum. meğerse şiirin aslındaki söz 'gine de' imiş. hatta şiirin adı 'gine de güzeldir antalya' imiş. ama bu gine, ülke olan gine değil tabi (öf) şiir tarık akıltopuna aittir. ayrıca genelde yerine gine de de yazsa, şiir komiktir, ahuhahua diye yarılmalıktır .

ek olarak bu türdeki tek şiir bu değildir , devamı için

pişt

2008-05-04T15:32:00.004+03:00

fazla laf atılası bir insanım sanırım. herkese olur mu bilmiyorum. dün galatasaray forması aldım, o elimde arkadaşım onur beylen gezinmeye başladık. önce bir kafede sakallı uzun saçlı görevli abi "aaa taraftar forması mı kaça aldın?" diye meyletti. müşterilerin huyuna gitmek, emperyalizm, satış pazarlama müşteri memnuniyeti gibi şeyler kafamızda dönse de samimiydi sanırım o abi. daha sonra başka bir abi de geldi(o da orada çalışanlardan). bir arkadaşı duyacağı şekilde "bana da birileri alacaaaadı da, hatta şort çorap takım halinde borçları vardı da, ne zaman alır bilemem" diyerek formamı alıp üstüne tutaraktan konuştu. derbi iddiasını kazanmış. daha sonra dolmuşa atladım başka bir yere gittim. iner inmez yanımdan inen, abi vasfından biraz daha büyükçe biri "galatasaraylı mısın" dedi. afallayarak "hehe e-evet" dedim. "ben de beşiktaşlıyım" derken elindeki torbayı gösterdi. kartal yuvası torbası içinde muhtemelen forma vardı onun da. gülümsedik ve o hızlı adımlarla uzaklaştı. daha bitmedi bi de şurda şöyle oldu demek isterdim ama olmadı. sonuncusuna şaşırdım ama ben, öyle bu kadarcık mıydı gözleriyle bakmayın ekrana, üzmeyin beni. kehkeh

televizyadan

2008-05-04T15:07:00.004+03:00

* * * "bakalım mahmut tunceri güldürebilen biri çıkabilecek mi ?" mahmut tuncer showda rastgeldiğim bir durumdu bu. yaklaşık 5-6 kişi somurtan mahmut tunceri güldürmeye çalışıyorlardı. sanırım o kısmın en adlandıramadığım, mantığıma oturtamadığım kısmı mahmut tuncerin ayakkabısının çıkarılıp ayağına dokunarak gıdıklamaya çalışılmasıydı(neden sorusunun cevabını anlamlandıramadım yani aklımda). öff anlatamayacağım daha, yaşamak lazımdı.
bir kaç dakika sonra kanallar taranırken (zaplamak) tekrar mahmut beye rastgeldim. evlenecek bayanın ailesinden izin belgesinin gelmesi bekleniyordu. gelmedi. canlı yayında evlilik gerçekleşmedi. o yaşta kızın evlenmesinin mi , canlı yayında hayır işler gibi gösterilmesinin mi , daha nesinin . . . (bilerek çok saçma bir cümle kurdum çünkü cümlenin sonu çok sert bitebilirdi , ortamı germek istemedim , blogumun formatı bu değil ;p)
* * * tvdeki evlendirme programında kapalı gençlerimiz geliyor , talipleri de geliyor tabi. anlayamadığım, pek bir şey gözükmüyor, arada bayaa kumaş var, içinden ne çıkacak kim bilir. yanlış anlaşılmasın yorum yapmıyorum da duruma anlam veremediğimi belirtmek istiyorum.
* * * çocuk-bebek sesiyle yapılan şarkılar veyahut çocuk-bebek seslendirmeleri içeren reklamlardan hiç hoşlanmıyorum, hatta irrite olup tiksiniyorum. çok vıcık vıcık ve fazla yapmacık geliyor sanırım. çocukları fazla bilgisiz gösteriyorlar çoğu zaman. bana öyle geliyor yani. arada bir (evy babyden gomutanım gibi) sevdiklerim de çıkıyor. hatta sadece bunu begendim de diyebilirim. acaba bu tür reklamlarda ay şu çocuk çok tatlııı, ay çok saf yerim ben bunuu falan diyen, bu reklamları seven var mı? varsa söyleyin, merak ediyorum yani, varsa iyi yapıyorlar bir şey dediğim yok. bu reklamları seven yoksa yapmasınlar ;p ama bence canlı canlı tatlı çocuklar gibi şirin olmuyor hiç bir reklam(anlatım bozukluğu olsa da siz anladınız).

2008-04-03T17:45:00.002+03:00

gitmek istediği yere gidecek dolmuş yerine aynı numaralı olup gitmek istediği yerden gelen dolmuşa binmeye hamle eden teyzenin dramı :

şoför - soğuksu'ya gitmez bu teyze, karşıdan binicen .

teyze - nepçim 9 numara bu !

- - - son - - -

2008-03-29T15:57:00.005+02:00

>>> . . . ancelina coli, haamile .

işsiz sayısı artıyor haabire . . . öfff yapmayın ya , yaratıcı ve tatlı şeyler yapamıyorsanız yapmayın kardeşim. neredeyse korkacağım reklamdan .

>>> karadenizli fırıncı hasta ve dr. hocam arasında efor testindeki diyalogdan bir kuble:

(hasta koşu bandında yürürken) dr. - eveet, büyüük adımlar atıyoruz . komşu fırına çook yaklaştıık. çok güzeeel. usulca ilerliyoruuz.

(hasta hızlıca koşarken uzun bir sessizlik olur, hastanın önündeki duvarda nehirli bir tablo vardır) dr. - nooldu, memleket mi geldi aklına, benziyor mu sizin oralara . . .

ehik ehik ehikeke

>>> eczanemizin nöbetinde viyagra isteyen bir hasta geldi. gizlice istedi annemden. kalabalık içinde duyulmasını istemiyordu belli ki. annem viyagra kutusu olan yere uzanamadı, bana söyledi, ben alırken kalfa hızlıca alıverdi. fiyatına baktı "bunu isteyen kimdiieee, şu kadar liraaa" diye çığırdı. ezcanedeki herkes öğrenmiş oldu. hüzünlendim . . . kehkeh

şahanda yumulta

2008-03-28T17:04:00.002+02:00

dün şahanın eski bölümlerinin tekrarında metin tok'un Amsterdam'da olduğu bölümü izledim ve bol bol kopma tarzında güldüm. metin tok'un mutlu gay(gey) çiftlere yazdığı şiirini sizlerle paylaşmak istedim :

canımdaki gay gibisin

içimdeki şey gibisin

bilmem ki ney gibisin

sen benimsin, gay çiçeğim

şen görevliler

2008-03-24T18:25:00.003+02:00

8 kişilik klinik pratik grubumuzun hocası dr.umuz gelmemişti yani gecikti. biz de servisin sekreterine bir soralım dedik. ca, er, ben gittik sekreterin oraya. sekreter hanım yanında arkadaşıyla geyiğin dibine vuruyorlardı muhtemelen. neyse girdik konuya:
ca - bizim pratiğimiz vardı da dr. halit cavid bey nerde?
sek - dr. halit cavid kim ya? (yanındakiyle bakışıp kopan)
biz - . . .
sek - dr. halit beyin nerde oldugunu bilmek zorunda mıyım ben . . (tekrar yanındakine bakan , kopan)
ca - yani az önce dr. emre beyin nerede olduğunu söylemiştiniz de
sek - mmm . . o zaman arayın onu . bak şu danışmadan arayın
biz - mmm iyi madem (homur homur) (sekreterin şen olmasına da tebessümle yaklaşan)
sek - ya da bi güzellik yapayım size burdan arayayım (tıkır tıkır telefonun tuşlarına basan ve ca'ya telefonu uzatan)
ca - doktorla mı konuşucam (hafif tırsak ifade)
sek'in arkadaşı - ayy korktu bu yanındakine ver bakalım o napçak (bakışıp tekrar kopanlar)
ca - yok bee sekreteri mi çıkıcak kendisi mi diye sordum . . (telefon aranmıştır)
ca - alo hocam . . bizim pratğm . . . evet . . . tak!(hocanın telefon kapatma sesi, ki ben dışardan duydum)
ert , ben - noldu abi ne diyo
ca - anlamadım ki
ert , ben - hohaosoıhudhılausdhıdshhaıha, e abi napçaz
ca - takılın gelicem ben dedi galiba
ert , ben - takılın mı dedi dfhuaıuadhuıhhdhaı
ca - sistolik gibi bir şey dedi diye anladım abi bi de
ert , ben - thutuhthusuygSYlsdkmdds
ca - beklicez abi beklicez bence . . .

evet , bekledik ve hoca geldi . . . mutlu son

pratikte kek

2008-03-24T18:13:00.003+02:00

pratikte 3 stj.dr. olarak hastanın öyküsünü alırken, yakınının bana doğru kek uzatması:

- buyrun, kek yiyin

- (bi süre sessizlik) mmm iş üstünde kullanmıyorum . . . (kısa bi es) hehöhe (yavşak gülüş)

- alın alın kendim yaptım

- ha o zaman alak yıh yıh (birer dilim hüpletenler)

espriyi açıklayan insan : etik kriter uygulaması gibi oldu yani , hastadan öykü alınırken kek vb. yenilemez fakat ev yapımıysa yenir , gibi . . hahah

faranjite sesleniş , can'a serzeniş

2008-03-01T13:15:00.003+02:00

Boğazımda bir şeyler düğümlenmeye başladı
Elleh belenı vermeye can
Kuru kuru öksürükler akabinde patladı
Elleh belenı vermeye can

Ağzını kapa da öksür dedim di mi
Elleh belenı vermeye can
Kaptık galiba şifayı iyi mi
Elleh belenı vermeye can

Neyseki bünyem dirençli, sağlam
Öksürük de kesilir, şu ilacı ağzıma atsam
Ama yine de tekrarlamadan duramıycam
Elleh belenı vermeye can . . .

geçen yıldan finale kadar söz tırtıkları

2008-01-28T16:32:00.000+02:00

- ya şu derse giren iyi hocanın adı neydi
- akif hoca
- aaaakif hoca mı?? akif hoca bizim en değerli öğretmenlerimizdendir . . .
(hababam sınıfında akil hoca repliğini hatırla)
* * *
tikak tikak tikaaak , çaaaak!!! aaaooww (filede)
(masa tenisi)

* * *

- amaaağnn

- hööaaa

(mavi boru reklamı)
* * *
- 43 numaralı not var mı?
- . . .
- yok mu? 37 çıktı mı?
- . . .
- cevap versene yahu. neyse ben hepsini alayım. ya da dur şöyle yapiim. oğğfff bende hangisi yoktu ki . . .
(fotokopide)
* * *
- akif hoca çok zor sormuş yaaa
- aaaaakif hoca mı?? akif hoca bizim en degerli öğretmenlerimizdendir . . .
* * *
- ya şimdi ben bu sınav nasıl olacak onu bilmiyorum, bu konuda beni bilgilendirseniz
* * *
- çok mu şık olduk yeaaa
- hee adama benzedik
- kravat var yaaa en basssidinden
* * *

- amaağn!!

- çok abartıosun yeaaa

* * *

- olm gitmiş ya sakallar, abooo favoriler de yok

- oglan çocuğu teması işledim abi

- puhaa bu ne yaa

- sus len

* * *
- yılbaşı ne yapcaz yeaaaa
- size gelecez sen gelme istersen
- hadi ya ben o olmaz sanmıştım hıhaho
* * *
- (göbeğini tutarak) ho ho hooowww
* * *
- öfff hepsi çirkin
- bak gene. Allah'ın güc...
- tamam yaaa ama napiim. bakımsız diyim o zaman.
* * *
- düşünüüyorum düşünüyoruuum, aaadetaaa . . mmm . . hah kukuman kuşu gibi
- kukuman di mi en bassidinden , ho ho hoooww
* * *
- şu güne kadar şu komite bitse bile anca yetişir en basSsidinden
- orası öyle en bassidinden
* * *
- çaaaakkk!!!
- hopaaaaaağ
* * *
- Allaaaah , Allah ayırmasın sevenleri . . .
* * *
- rakı yok mu yeaaaa
- votka var bayaa al iç
- o ne beee ben içmem onu. rakı yok mu yeaaaa
- bak şu bardakların dibinde var biraz
- rakı yok mu yeaaa
- iyi bi küçük alalım . . .
* * *
s- orçun! can! koşun olm!!!
ö- serkan bagrıyor ya bişi mi olmuş gidin bakın
o- nooldu???
s- hadise çıktı ooolum gelin layn!!!
0- tamam. koş koğşşş
* * *
- şoooovvv (işaret parmağını havaya kaldıran)
* * *
- yeni yılınız kutlu olsuuunn
- (istif bozma) mmm . . . sizin dee
* * *
(victoria's secret fashion show)
- abi şimdi bunlar da insan mesela
- he yani mesela. seal da insan ama mesela
- ha abi onu diyorum. onlar gitse(seal gibiler)
- biz de gideriz belki o zaman
- haaa yok biz kalalım bi de bunlar kalsın
- hohahoha
* * *
her şeyi ezberleyesim geliyor, alışkanlık olmuş
* * *
(sınav)
- teyze soyunman lazım üstünü. muayene edecegim
- hepiciini mi
- yaani
(bi gıdım açan)
- teyzeecim biraz daha lazım
- . . .
- hocam yaaa açmıyor
- açar açar
- teyzecim hadi yaaa
(bi gıdım milim daha açan)
- offff çattık yaa, senin yüzünden hocayla da papaz olduk ya hayırlısı (içimden tabi)
* * *
- akif hoca finalde kolay sorar inşallah
- aaakif hoca mı?? akif hoca bizim en degerli hocalarımızdandır . . .
* * *
- salla kankaa yaaa, ne kadar zor olabilir ki 5 şıkı var en basssidinden
* * *
- şov üstüne şooovv
* * *
- neydi onun başı yaaa
- söndüü . . .
- yok yaa o 2.nci
- nırım nırım neydi yahuu
- mmm...
- dur dur hatırlıcak
- mmmm...
- hömmss nırım nırım...
- hoah buldum. sorma! derdim nedir diye, sorma!
- hah. oh beee . . .
* * *
- bu migrosun bi hizmeti mi, kasap teyzenin bi kıyağı mı ?
- kasap teyzenin bi kıyağı .
* * *
- sen 65 almışsın
- aaa ben mi
- evet 65. yazarken gördüm
- gulpp(yutkun) sen mi gördün, dur gitmee gitmeeee , güzelsin sen gitme (içimden tabi)
* * *
- akif hoca bile zor sormuş yaaa en bassssidinden
- aaaakif hoca mı?? akif hoca bizim en değerli hocalarımızdandır . . .

- öfff

- çok zevkli oluyor amaa . . . hahA
* * *
- hauahuhaha
- keheheueheu
- tısıtısısısıs
- kirkikirikik
- yıhyıhıyıh
- ho ho hooowww
- ahuhaha... ayh... çok güldük çok ağlıcaz . . .

kekremsi taam ma?

2007-12-15T16:02:00.000+02:00

bizim evde koridorda bir portmanto var tamam mı? (herkes buna ''portmanto'' mu der bilmem ama şu montların asıldığı bi kaç bölmesi olan ahşap oluşum) bu portmantonun evdeki terliklerin konulduğu bölmesi var, dışı aynalı. onun o aynalı kapağını açtığında habaaaooww bi böyle leş gibi diyeceğim ama leş kelimesini bu işe bulaştırmadan da tarif edilebilecek, böyle bütün gün gezmişsin ayağında yünlü çorap ve bot, hatta 2 gün yıkanmamışsın, belki hava da çook sıcak olmuş öğlen, ayakkabıyı çıkarınca gelen buram buram kekremsi bi koku aynen bizim dolaptan geliyordu, hep gelirdi. hatta bi sürü ayak kokusu karma albüm yapmışçasına. o terlikleri de giyen yoktu aslında. neden kokarlar bilmezdik. derken bi kaç gündür koku kesildi. meğerse anacuğum yıkamış onları makinede. o orjinal koku artık kalbimde yaşıyor. fırk , hühü .
. . . . .
geçen paragrafta tamam mı demişken bir anım aklıma geldi, anlatayım. geçen sene bir histoloji dersinde öğretim üyemiz, sınavda çıkmış olan sorularda aklımıza takılanları, istek ve görüşlerimizi belirtmemizi istemişti. ben de iyi o zaman dedim içimden, bir anlatım bozukluğu olduğunu düşündüğüm, ki o sebepten yanlış anlayarak yanlış yaptığım soruyu dile getirmek istedim.
- hocam ! sınavdaki bi soru vardı bence anlatım bulanıklığı vardı net değildi
- hangi soru
- (soru pratik sorusu olduğu için sınavda çıkan görüntüyü aktaracaktım) hocam şimdi (jestlerini kullanan) şu bazal membran diyelim, onun üzerine tektorial membran oturuyo, ama korti organının üzerine de bazal membran oturuyor taaam mı?
- (sınıf) zuahzuahuausgauhzudasıjhd
hocayla tamam mı, bak şimdi falan muhabbetine girmek sınıfı güldürmüştü tabi. aslında soruda şu neyin üzerine oturur gibi bir şeydi. ben kimin kimin üzerine oturabilceğinin bi kaç versiyonunun olduğunu açıklayacaktım, tabi benim soru güme gitti. çünkü hoca da kopmuştu hehe
. . . . .
ince bir kazak aldım, çok mutluyum. rengi mor. moru seviyorum. hislerim beni korkutuyor bazen. haha. yok be ne korkcam . . .

derbinin perde arkası , lig tv karşısı

2007-12-09T18:39:00.000+02:00

- (ben, gsliyim) abi tek ümidim favorilerin kazanmaması şu derbilerde
- evet abi hemen saçma bi gol yemezsek alabiliriz aslında
- inşallah abi
düüüütt (maç başlar)
gğğhhooooolllll
- al yedik işte
- hadi beee yedik lan
- abi valla bir golümüz var kesin , yemezsek berabere biter en kötü
- inşallah
düüüüütt (ilk yarı biter, 2. yarı)
- abi bi gazla çıkarsak çeviririz maçı
- hadi inşallah
gğğhhoooooolll
- bu ne yahu
- attılar yine balına heee
. . . sükunet . . .
- pöeöeenaltıııı
- pöenealtı beaaaa
- penaltı ama yaaa
- vermezler ki bize yaa
- veremöezz ki laaaa yemöez
(fırk fırk)
. . . sükut . . .
- belki bi gol
. . .
- bu takım bize ters geliyor yahuu
. . .
düt düt düüüüttt
- uzatmadı yaaa adama bak
- neyse abi 2. sene sonra yeni stadımızda inşallah
- inşallah abi . . .

dinlenesi#5

2007-12-09T18:29:00.000+02:00

bu sefer enteresan bir şey buldum onu dinlemenizi tavsiye edeceğim. aslında çok fazla megadeth koyasım vardı buraya akustik versiyonlardan falan, onları ararken buna rastladım. Lucretia parçasının konser öncesi ısınma için çalınmasını gelin seyreyleyelim . . . . .
* şarkının aslını da dinlerseniz bir yerden, nasıl aynen çaldıklarını görüp...ıııı hoşunuza gidebilir yani öyle ;)

dinlenesi#4

2007-12-01T00:29:00.000+02:00

romauzun süredir müzik dinletisine ara vermiştim. çok güzel bir ezgiyle kulağımızın pasını giderelim a dostlar :) bıçak sırtı dizisinden Aşk parçası . . . . .

yaşamdan tatlar

2007-11-30T23:57:00.000+02:00

- şurdaki yaklaşık 20 kızın %80 çirkin ha
- çirkin deme Allah ın gücüne gider
- tamam
. . . . .
- günü gününe çalışsan derslerin bu kadar birikmezdi
- günü gününe çalışsam dersler zaten birikemezdi. bu bir buluş değil ki. daha yaratıcı olmak lazım.
. . . . .
- adaçayı yok mu yahu, gaç gündür adaçayı yok bah geliyorum gidiyorum koymuyorsunuz. başka şeyler içiyorum mecburen
- adaçayı var mıydı yahu şurda. aa varmış, al baken.
. . . . .
- bi su
- sıcak su mu
- normal küçük su. sıcak suya para mı alıyorsunuz
- suya değil de bardağına para alıyoruz
- bardak ne kadar
- sıcak su mu istiyorsun
- hayır
- bardağı niye soruyorsun
- hiiç merak ettim.

- güleyim mi

- yo
. . . . .
- masa tenisi boş mudur acaba?
. . . . .
- yemin etmek Allah yok demek mi yahu
. . . . .
- hocam sınav kaç puan
- bilmiyorum ben

- hocam sınav kaç puan
- bilmiyorum

- hocam sınav kaç puan
- bana sormayın ben bilmem

- hocam sınav kaç puan
- puanını bilmeden sınava mı giriyorsun çekirge
- kimse söylemedi ki yahu
. . . . .
- ben senden ders notlarını alacam fotokopi çektircem
- tamam.
- (fotokopide) borcum ne kadar efendim
- 5.75 ytl
- ben senden borç da alacam.
- tamam....

dinlenesi#3

2007-11-10T23:43:00.000+02:00

geçen beyaz showda dinlediğim Yağmur şarkısını pek beğendim, çok ılık bir parça. bertuğ cemil isminde naif bir delikanlı söylüyor, biz de dinliyoruz . . .

bozuk monitörle beyin kemirgenleri

2007-11-10T22:38:00.000+02:00

- monitör bozuldu da ben içini açıp bakayım bi tel neyin çıkmıştır falan hallederim tozunu neyin alırım (çok önemsememe)

- (sonraki gün eve gel, tam monitörün vidalarını açacakken arkasındaki yazıyı farket) cihazın içinde kullanıcının tamir edebileceği parça yoktur ! aa bana demiş, yıh yıh (vazgeçen)

- (ben laptopa modemi bağlarım hallederim internete girme sorununu diye düşün, kablosuz internet ayarları olan laptopu kabloluya adapte edememe) neyse yarın açayım bari monitörün içini

- (monitörü açan) piuwww ne toz yapmış yahu, monitörün arkası hele topak topak toz yumakları, tozak tozak maşallah (tozlara şaşırıp kelime türeten, kopuk bi kablo bulamayıp mönitörü kapatan)

- (abisinin 'monitörü açıp baktın mı hallettin mi' sorusunu alan) yok ya parçalar yerli yerinde aslında ('hangi parçanın nerde olacağını biliyor musun lan' cümlesine maruz kalan) yoo, bilmiyorum, ehik!

- internete giremesem de fm oynarım laptopta, bilgisayarsızlığı hissetmem yahu

- (abi youtubeda şunları şunları izle ya çok acaip . . .) benim monitörüm bozuk

- (abi şu soruları yazsana pcde, bilgisayarın vardı değil mi?) benim monitörüm bozuk

- feysbukum ne alemde acaba?

- bloğa ne zaman yeni şarkı koyabileceğim?

- (annesi 'şu sayısal loto ve milli piyango sonuçlarına bakıver internetten' diyen) benim monitörüm bozuk

- ne forwardlar birikmiştir ha

- öff fm de sıktı yaa abem monitörü ne zaman alır acaba

- feysbukta neler oluyor acaba?

- (eski cdlerdeki parçaları dinleyen, pcdeki şarkılardan mahrum kalan)

- monitörünü verene şu cebimdeki 10 milyonu basarım. trink! keeaaş!!!

- internet olmayınca çet de olmuyormuş

- (laptopun kablolu internete uyumunu sağlamayı netten bakarım diye düşün) benim monitörum bozuk

- (abisi 'bugün çıkam da alam monitörü' diyen, gözleri parlayan)

- (abisi yeni 2. el monitörü kucaklamış getiren, gözleri sevinçten dolan) böhüğühğhühühğüüaa kavuştuuğğmm sonunda nazlı monitör, zalım internet . . . . .

2007-10-27T15:41:00.000+03:00

monitörüm bozuk yaklaşık 1 haftadır. umarım dönüşüm muhteşem olacak (hele bi monitör iyileşsin de...) ben bilgisayarımı çok seviyorum yaaa böhüğühğühğü -duygu patlaması-

dinlenesi#2

2007-10-15T17:48:00.000+03:00

ılgın hanımlar da yorumunda belirtti ki 10 günlük periyotlar akılda kalıcı olmuyor, herkes için zor. ayın 10unda(10ekim) başladığım için ve haftada 1 şarkı bulmak zor olur be diye 10 günlük dilimler seçmiştim(milli piyango misali). ayrıca istediğim zaman koyarım, 10 günü kimse takip etmediği için 10 gün geçtiydi yahu derim diye düşünmüştüm. amma velakin şimdi bu saçma düşüncelerimden sıyrıldım ve pazartesi günleri yeni şarkı koymaya karar verdim. hem rahatça takip edilebilir, hem ben de bulurum canım bir şarkı kesinlikle. dinlenesi bölümünün 2. şarkısı da yakın zamanda bir çok kişinin tvde rastladığı bir şarkı olan, benim içimi kıpırdatan kanımı kaynatan Disko Partizani. stefan hantel(shantel)'den...

*soldaki video şarkı, sağdaki shantelle röportaj.

dinlenesi#1

2007-10-10T15:44:00.000+03:00

gönderilerin altında yer alan blog'un bu kısmında yaklaşık 10 günde 1 değişecek tavsiye ettiğim bir şarkı bulunacaktır. şimdiki 1 deste günlük şarkımız great white'tan Save Your Love . iyi dinlemeler...

2007-10-10T15:31:00.000+03:00

tarih 2 ekim 2007ydi. sabah yine okula gitmek için dolmuşa bindim. dolmuşçu paso sordu. yani pasoyu sordu. gösterdim. ''eski paso o'' dedi hafif agresifçe. biz de bölümcek yeni paso alacaktık zaten, pasoların çıkmasını bekliyorduk. ''tamam daha çıkmadı yeni paso, alacağım'' dedim. sonra bunun tarihi ne zaman bitiyor yahu diye düşünerek pasoya baktım. 1 ekim 2007ye kadar geçerliymiş. adam 1 gün geçti diye binen bütün öğrencilerle uzun diyaloglara girdi. sonraki günlerde de paso sorup eski bu diye ayar veren şoförlere denk geldim. içimden şu yeni pasoyu alayım da dolmuşa bindiğimde eski pasoyu göstereyim, ''eski bu yahu'' dediğinde şşşrrak yeni pasoyu yapıştırayım alnının çatalına. yeni pasoyu aldım alalı paso soran şoföre denk gelmediydim. taaa ki bugüne kadar. bindiğim iki dolmuş şoförü de paso sordu. düşündüğümü uygulama vakti gelmişti. yapamadım. şoför amcaların dumura uğramasını istemedim, istesem de bilmiyorum işte elim varmadı eski pasoya. kıyamadım belki de. bugün bi hanım kızımız da eski paso gösterdiği için paparayı yedi. dedim keşke planımı uygulasaydım. belki yarın yaparım, bakalım bakalım...

2007-10-06T18:34:00.000+03:00

geçenlerde müzik dinlerken, dinlediğim müziği takdir ederken, böyle bir müziği dinlediğim için kendimi sever iken geçmiş bir zaman geldi aklıma. metallica grubuna sadece kulak dolgunluğum olduğu zamanlar o grubun şarkılarını indirmek istediğim bir zaman, emirden grubun güzel parçalarının isimlerini alıyordum. o zamanlar benim gençliğim kadar bilgisayarlar da toydu, hafıza dolabilir diye bütün şarkılarını pcye atmak olmuyordu. bütün parçaları bulduyduydum bir güzel, sevindiydim de. yalnız bir şarkı vardı. bu arada şarkıların isimlerini emirden telefonla öğrenmekteyim.
- olm seydtu bilek diye bir parça yok yahu

- öfff nasıl olmaz mükemmel şarkı kesin indir onu

- tamam da yok abi, tam olarak ne demiştin sen, seydtubilek değil mi

- evettt

- alla alla bulamıyorum yok işte

- kodluyorum bak, s-a-d-e to black işte siyah olm

- (tıkır tıkır) yok işte yahuu. neyse ben iyice bakarım, ben bulamadım heralde.

- tamam ama kesin indir ha

- taam...

ben gencim tabi ingilizce de yok. said to black anlıyorum sonra kodlayınca sade to black anladım, sonraki gün okulda konuşurken yine ben doğru anladım diye düşünüyorum. sonunda fransanın f'si olduğunu hem ben anladım, hem de emir sorunun o harf olduğunu anladı. o günün sonunda o şarkıya da kavuştuydum. şimdi artık nacizane müzik kültürüm ve ingilizcem var. çok şükür..

2007-09-26T17:49:00.000+03:00

geçen iftar yemeğinden sonraki sohbette, halam ve yengem yakın bi alışveriş merkezinde akşamları fasıl olduğunu, ara sıra gittiklerini anlattı. daha sonra yengem ''saat geç olmasına karşın rahat rahat yürüyoruz, ışıklar falan da var hep yollarda, tek başına yürüyebiliyorsun'' dedi. amcam da bakışlarını donuklaştırarak, hafif kafasını sallayarak ''eeee.. eski tinerciler kalmadı artık'' dedi...cümbür cemaat koptuk.

2007-09-26T17:47:00.000+03:00

çin'de eyfel kulesi yapmışlar! yani bildiğin eyfel kulesi, bire bir yapmışlar. çok takdir ettim. kısa zamanda paslanmaz umarım...

2007-09-26T17:35:00.000+03:00

geçen gün ki hatta dün, annem ''birbir gece''yi açtı. müzik girmeye başladı zaten beynine beynine vuran ''das dıdı das dıdı das das das, das dıdı das dıdı das das das'' diye.. neyse dizinin devamında bi oğlan çocuğu konuşuyo böyle yavaş yavaş, yaya yaya, her tonda şımarıklık akan, hafif kalınca.. dedim bu aliyedir, zerdadır, birbir gecedir.. burdaki çocukların dublajını hep aynı çocuk falan mı yapıyordur nedir anlamadım, hep aynı gıcıklık akıyor, bi kaşık suda boğasım geliyor...

2007-09-20T20:02:00.000+03:00

hopp-paaa.. merhaba blog dostları. yeni turkcell reklamındaki kulağı gerilen kıza uyuz oluyorum. o antenli modlarına zaten sinir oluyordum. ''gülesim geldi'' deyişi hele eee yeter be dedirdiyor bana. buraya yazdım, rahatladım. adeta başım göğe erdi...(ben reklam ve dizi çocuklarına genelde sinir olurum zaten)

2007-09-20T18:14:00.000+03:00

sabah yastığıma baktım. saçlar dökülüyor mu neh? ''yok yahu dökülse bööyyle avuç avuç dökülür'' der annem. o olay vukuu bulduğunda demedi de. genel olarak böyle der. neyse ya dökülürse fikret kuşkan gibi olurum belki. bi ağır başlılık gelir başım hafiflemiş olmasına rağmen.. vay bee, okul da nerdeyse 2 haftadır açık. sabah erken kalkmaları yavaştan koymaya başladı. ''gitmesem mi yahu'' diye şeytan dürtse de, ''başka günler gitmem yahu şimdi gideyim bari'' oldu şimdilik. hocalar ''3 çok zor'' diyorlar. ''en kazık sınavları yapıcaz size'' diyorlar. her sene aynı taktik. ''lise alışkanlıklarınızdan vazgeçin artık'' diye susturmaya çalışıyorlar uğuldayan sınıfı. ''3lere mi dersin var ahh yazıık'' diye dertleştiklerini anlatıyorlar. çuvaldızı kendilerine batırmıyorlar.. atasözünü yanlış mı söyledim. bu atasözünü kısaltarak herkes yanlış söylüyor bi ben mi gözüne battım. tamam biraz agresifim galiba.. haa ama yazıma başlamadan önce şu sağ üstte ''yeni gönderi'' yazısını çok sevdim. ne güzel bir Türkçeleştirme yapmışlar. aferim. blogspot yoluna devam et böyle, sevdim seni / yeni yazımla yine geleceğim, bekle beni . .

2007-09-14T20:55:00.000+03:00

hafta nasıl geçmiş ki ya,bak şimdi ben de merak ettim görüyor musun,oysa bloga ne yazsam diye düşünü-yordum, iyi oldu böyle... pazartesi naptıydım ki ben. dün ne yedin diye sorsan hatırlamam ha diyesim geldi. benim okul açıldıydı o gün. haaaa, okul açıldı milletle hasret giderildi de, akşam olsun diye iple çekildi, 'bıçak sırtı' izlendiydi. maşallahı var dizinin. duygu hanımın deyimiyle çok şık bir dizi. salıyı geçiyorum olmadı pek bişi. ya da çarşambada olanı hatırladığım için hemen geçeyim dedim. akşam halı saha maçı yaptık. yine hayvan gibi sahada böyle metre vermek isterdim ama pek anlamam, bayaa geniş bi saha. kesilmeyeyim diye ayarında koştum. iyi de oldu. 2 gol attım, pek de güzel paslar yazdım. kızlar halı saha maçı yapamıyorlar ya, çok üzülüyorum. milli maç da vardı o gün. aaa hatta 'doktorlar' dizisi de vardı. izledim tabi onları da yoksa vardı demem değil mi? derim aslında. vardı ama izleyemedim de diyebilirdim..hemen perşembeye geçeyim en iyisi. yarım gün ders vardı bi kıyak geçilmişçesine. uykusuz aldım ayrıca akşam da -komçeronun sunduğu- 'kavak yelleri'ni seyrettim. ramazan başladığı için iftar yemeği olayına da girişildi tabi. annem aç olunca iyi yemekler yapıyor. ramazan ayını seviyorum. a o gün bi de tvde burak kut görüldü, sevinildi. burak kut ne yapsa yerim, yaşandı bitti hatrına..ve cuma oldu. blog yazıyorum. yazdıktan sonra ne yaparım bilmiyorum. dizi felan da yok izlediğim.aslında 'yalaley yalalaa*' var yazın sn.ılgın sayesinde göz atılan, ama aşırı doz dram bünyem bunu tek başına kaldıramaz..basket maçlarının da zevki kalmadı, favori olan hep kazanmakta bu şampiyonada. tek sürpriz türkiye. o da elendi zaten..neyse şimdi çay geldi de, iyi oldu. çay harareti alıyor mu ki hakkaten? bu arada bizim derslere model model doktorlar giriyor. hepsi karakterli. fakat garip karakterler, yaşamak lazım. dersler muayeneler felan hoş gidiyor aslında, yemekhanemiz yine şahane, masa tenisi desen harikulade!.. hafta da böyle mi geçmiş ne...

*yaprak dökümü

2007-09-08T17:47:00.000+03:00

annemin ''bitir onu kalmasın artık'' diyerekten tabakta bırakılmış yemek muamelesi yaptığı ''clear - kepeğe karşı etkili''den kurtulmam lazım. zaman zaman azan kepek sorunum için alınmış olan sülale boyu clear şampuan 4-5 ay önce eve geldiydi hem de 2 adet. kepeğe çözüm olmadığı gibi kepeği coşturuyordu, kamçılıyordu, kepeğe gaz veriyordu adeta. onun üzerine ek olarak kepeğe karşı ilaç alındı ki hayvan gibi etki etti o ilaç afedersin. bu clear saça güzel dokunuş, ahenkle dans vb. verse hadi tamam diyeceğim. saçı çalı gibi yaptıyor yahu, yıkanmayınca saçlar daha bi canlı daha bi coşkun. hayır bi de ne kadar büyük boysa artık kullan kullan bitmiyor. 2 kesim önce hep gittiğim berberdeki saçımı ilk kez kesen yeni çırak ''saçına bir şey kullanıyor musun'' demişti. ''yok yahu dökülüyor deye bişi kullanmıyom bi şampuan işte'' dediydim, onu sorduydu. söylediydim. ''clear kullanma yahu bak şurda bizim bi şampuan var o güzel,ııı hedeynıldırşsz..'' head & shoulders'ı kastettiydi. hayır şampuan bitse istediğimi alacağım da!..berber deyince aklıma geldi, eskiden berberlerim bayağı ucuzdu. mahallenin çocuğu-genci diyerekten ucuza keserlerdi saçı. şu son 1 yılda falan bildiğin lüx berber oldu çıktı mahalle berberlerim. hayır berber değil erkek kuaförü tabelası diktikleri için mi öyle bilmem. sanırsın gelin başı yaptılar. bi de saçlar dökülerekten azalıyor ödediğim fiyat artıyor, ilerde sadece yanlar kalırsa aynı fiyat devam ederse o zaman dellenirim iyice..ha aklıma bi de katır kütür kesen berberlerden, almancı modellere saran berberlere geçiş olduğu geldi. eskiden çaaat diye uçlarından düzelteceğine 3 numarayla alan berberler vardı. şimdi favorileri(faulleri, yahu özel bi ismi yok mu o yerin de) ince uzun şekillendiren, enseyi olduğu gibi bırakmaya meğilli berberler çoğunlukta. ama yine fön makinesi ve tarakla saça son şeklini kendi zevkine göre verme isteği hala devam etmekte. yamuluyorsam düzeltin. ama berber teknolojisi gelişti, o dikkatimi çekiyor. sadece saç traşı yaptırmama rağmen araya saç kaçmasın diye boynu saran garip şerit nesne olsun, küçücük traş makineleri olsun, eskiden tüyleri yakanların şimdi farklı arayışlara gitmesi olsun, ne zamandır dikkatimi çeken ögeler. bu arada traş mı tıraş mı yahu, eskiden traştı emindim. şimdi ilgili markalarda hep tıraş diye geçiyor.. gene sinirlendim.. saçta da beyaz artmış zati... bu arada bizim kedinin tüyleri kesilince çok komik oluyor yahu, adeta 'sfenks' gibi oluyor..dikkatim dağıldı mı ne.. evet.

2007-09-08T16:41:00.000+03:00

''hom çiçon ratinti tantoz / bım bım bım bım bım bım bım bım...'' evet malt'ı dinledim sonunda tümüyle. arkadaşım onur kişisinin her görüşmemizde ''malt'ı dinledin mi lan?'' sorularıyla beni taciz etmesinden dolayı buradan ona teşekkür etmek istiyorum. itiraf etmem gerekir ki onur'u ''tam dinlemedim ama rastgelirken dinledim bi kaç kez'' diye geçiştirirken aklımdan ''vasat bi gruptur, olsa olsa 2-3 şarkı vasat üstüdür, niye ısrar ediyor'' diye geçiriyordum. bi kaç gün önce duygu hanım dream tvde malt var diye mesaj attıydı ben de açmıştım. antalya açık havadaki performansları yayınlanıyordu. onu da izledikten sonra kesin karar verdim malt'ın dinlenmeye değer olduğuna. şimdi de irdelersek bazı gruplardan aşina da olsa kaliteli geçişler, güzel riffler, arada gitar inletmeler, çır çır bağırmayan ılık vokal cenk bey benim bu grubu tutmama sebep oldu. daha sonra grubun ilk röportajlarından birinde ''yolda dinlenesi bi albüm yaptık'' dedikleri aklıma geldi ve bu sıcak adamlar bi kez daha gözümdeki yerlerini sağlamlaştırdı. bütün şarkıları (10 tane) güzel olan bir albüm olduğunu da belirtmek isterim ''kendi adını taşıyan ilk albüm''ün. kaliteli müzik demişken bi kaç hafta önce whitesnake'i ona gösterdikten sonra ''skid row''u tanımamı sağlayan uraz beye de buradan selamım olsun. skid row'u bilmiyor muydun yahu? demeyin, hiç sordunuz mu skid row dinlemiş miydin diye.. yalnız ben baba şarkı sayısının az olduğunu düşünüyorum skid row'un.. giriş malt ile oldu çıkış da öyle olsun ''bu da bir aşk şarkısı / ne olur biter nereye gider ne zaman bayar / biliyoruz hasbelkader''

2007-09-06T22:58:00.000+03:00

merhaba, masa tenisi oynamayı çok severim ki oynayanlar bilir, masa tenisi sevilesi bir şeydir. seni işlerinden alıkoymak istemezdim ama yapamıyorum, masa tenisi oynayacak birini bulmam lazım, anlıyorsun beni değil mi? umarım ''bu saatte beni masa tenisi için mi rahatsız ettin?'' diye düşünmüyorsundur. seni rahatsız etmekten korktuğum için değil, masa tenisine benim gibi bakmadığın için üzülürüm. hayattaki en güzel sporu tatmadığın için, tatmak bi yana elinin bi kenarıyla ittiğin için üzülürüm. ve bu yüzden seni pinpon topu gibi kırabilirim. biliyorsundur belki, kırılan pinpon topları geri gelmez, çoluğun çocuğun maskarası olurlar...bu pasajı niye mi anlatıyorum? hımh.. beni hiç tanımamışsın. masa tenisi benim için bi yaşam biçimidir. nasıl toparlasam bilmiyorum, paldır küldür giriyorum

geçen günlerde masa tenisi oynamaya 3 genç gittiydik. dönüşümlü oynayacakken yan masadaki(masa tenisi masası) çiftin erkek olanı ''aranızda masa tenisini bilen var mı yahu'' dedi. temiz yüzlü delikanlı bi oğlandı. ben gittim oynamaya. ''sen otur lem seyret öğren biraz'' dedi sevgilisine. samimi, kasmayan fakat maganda da olmayan gençleri severim. ben de öyle biriyim. kendimi de severim. oğlan oyun esnasında ''sana öldürücü servisimi kullanayım mı?'', ''servis benim set de mi benim acaba?'', ''bunu dünya şampiyonu bile karşılayamamıştı'', ''bende olsa değmez ha!'' gibi bize has deyimler kullanarak gözüme iyice girdi. daha sonra kan ter içinde oyunu bitirdik. akşam maçtan saatler geçmişken ki arada bir sürü aktivasyon yapıp yorulmuşken ben o oğlanın kulağını çınlatmaktaydım. çok yordu beni maç ama gencin muhabbeti iyiydi derken karanlıklar arasından o çifti gördük. yan yana geçerken bi selam çaktık. oğlan şaşkın gözler donuk ifadeyle bize baktı. bi kaç adım uzaklaşmışken oğlan döndü ve ''masa tenisiiiiii'' diye bağırdı. jeton düşmüştü. ''Allah 2 defa karşılaştırdığını 3. defa da karşılaştırırmış, nerde karşılaşcaz acaba'' diyerek son noktayı koydu. ne kadar enteresan değil mi? pek de değil aslında.

2007-09-05T18:26:00.000+03:00

bir süredir windows vistayla uğraşıyorum. aslında bunu anlatmak için yazıya girmemiştim ama bu vista o kadar sinirlerimi arada sırada dürterek beni rahatsız ediyo ki, ister istemez böyle girdim, varın siz düşünün şu vistanın kıllığını. belki de bu vista benim şu anda devrik bir cümle kurmamı bile sağlamış olabilir. ama şimdi vistayı aklımdan çıkarıyorum. hmmmh... hooop
dişçim bana döndü. nasıl döndü? kontrol için gittiğim dişçim bana dönmemişti, sana sonra döneceğim demesine rağmen. ben de tatilde olduğum için ona dönmemiştim. tatilde işimin olmasını sevmem. aklımda iş olmasını hiç sevmem. tatil tembelliktir. çekilen filmimi maille yollamıştım ve ona bakıp dönecekti dişçim bana. artık tatil bitiyor ve ben şu diş işini halletmeliydim. dişçimle irtibata geçtim ve çene cerrahlık bi 20lik diş işim olduğunu söyledi. bu iş beni aşar havasını sezdim ses tonunda. yahu aslında benim dişim sağlamdı, bu ne melem tantanaydı. çekilmezse ağzımın içinde o diş şu dişi itecek, şu diş şunu öne ittirip hop bi diş öne fıydırıverebilirmiş. önceden çekilirse bunlar olmaz imiş mimiş. cerraha gittim. ağız ve çene cerrahı. aralarda çok meşakatli işler yaptım tabi randevu hadisesi gibi. cerrah bey amca bana operasyon hakkında bilgiler verdi. o muayenehane ortamında gayet rahattım zaten ne anlatsa rahatça dinlerdim. bu sıcakta soğuk yer buldum mu bi gevşiyorum zaten. sıcaktan tiskiniorum. sekreter teyze olgun biriydi. telefonda da karakterini belli etmişti zaten. ne olcağını bilmediğim ortamlarda yönlendirici konumda olup işini doğru yapan insanları gördüğüm zaman çok takdir ediyorum. aslında onların görevleri bu zaten. e görevini doğru yapan birini takdir ediyorum. mantıklı. mantıklı demişken yeni kadın programları furyası seda sayan formatlarında devam ediyor. bi garip. eve döndüm kedimi mıncırdım. o bütün gün büro koltuğunda uyumuş. şu anda da elime sürterek bana yavşıyo. elime yavşarken klavyeye yazı yazamam. kovmam lazım. kovmuyorum. oturdu.ama space'e basabilir. tuşları da göremiyorum. kedimi seviyorum. yazıyı burda kesmem uygun olacaktır. bu arada aklıma dişim sağlamken dişimle uğraşmam geldi, yine sinirlendim. ama blogun yeni çehresi geldi aklıma. mutlu oldum. siz de mutlu olun. mutlu dedim de siz mutlu lerzan mutlu geldi aklıma. galiba düşünmeyi kesmem gerekiyor... aa evet. yere boş boş baktım ve unuttum. siz de unutun!

2007-04-05T18:11:00.000+03:00

Sevgili blog,
Bu sefer dolmuş beklerken yine bir taşıt önümde durdu, bu seferki yüklü bir kamyondu. "Düz mü gitceksin? atla!" işareti yaptı. Bu kez binmedim . . .

... şeeen ola yuuu tuuup şeeen ooola ! ! ! ! ...

2007-03-19T00:14:00.000+02:00

Youtube'un En Güzel Günü

... össnin açıklandığı dakikalarda ...

2007-03-11T13:35:00.000+02:00

hayatımızdaki çoğu atraksiyonlu, stresli dakikalar simdi bize komik gelen anılar olarak beleğimize kazınmıştır.2005 yazında benim neslimden gençlerimiz össye girerek bu şekilde bir çok anı yaşamıştır. geçen eski konuşma kayıtlarını merak ettim ve üniversiteler açıklandığında ne muhabbet döndüğüne baktım, o dakikalar gözümde canlandı.
ama önce puanların açıklandığı günümü anlatayım:
açıklanmasına bi kaç saat vardı. ben sürücü kursundaydım. hatta kuzen cansuyla aynı kurstaydım, yanımdaydı. heyecan yoktu. ama zaman yaklaştıkça bi adrenalin salgısı başladı. dedim içimden tenefüste ögrencem artık boşuna yusuflanmama gerek yok. şöyle uyumayaçalışayım dedim derste. neyse tenefüs oldu. cansuyla muhabbet ederkene telefon geldi. emir bey arıyordu:
- naber la naabıon?
- kurstayım abi nabam, tenefusteyim.
- kaç puan almışsın??
- (ben o dakikada hatırladım, unutmuştum tenefuste kaç puan aldığımı ögrenceğimi) haaaa kaç puan almışım????
- nerden bilem abi öğrenmedin mi sen??
- öğrenmedim, ben de sen benimkini öğrendin de soruosun sandım haa.
- çabuk öğren de ara beni !!!
telefon kapanır. sonra ben anamı aradıydım sanırım. o coktan ogrenmiş benim de ogrenmiş olduğumu sanıyordu :) yok dedim söyle sen. o şekilde öğrenebildim ancak :))
kazanılan yerlerin açıklandığı günüm ise şöyleydi:
ahmet bey bizde kalmıştı. bizim liseden kendisi ve balık etli bir gençtir. saat kurmamıştık sanırım. 10da açıklancaktı. biz otomatik olarak 9u bi kaç dakika geçe kalkdıydık. dedim " abi daha var yauu erken kalktık " ahmet dedi " olum stres oldum ben ". sonra ben de işin ciddiyetine vardım, hakkaten yahu şaka maka açıklanacak haa dedim içimden. açtık bilgisayarı erkenden. kader dakikalarını bekliyoruz. tabi kahvaltı falan yapmadık, yiyecek durumda değildik. derken msnde su konuşmalar olmuş-aynen alıntıdır- ben geçen gün bakınca hatırladım o dakikaları :)) :
(umut, uğurlarda kalmaktadır. uğur hafif toplu bir arkadaşımızdır.)
20.08.2005 09:49:07
orc - ıaaaah şişşko
uğur - şişşşt indir elini
" - umut Joseph oldu
" - ayı naoıo *ayı diye hitap ettiği ahmet oluyor;)
amet - sen kazanamıcan ayı
" - şişko kalcan sen
" - seneye hazırlan
" - muahahza
uğur - Jesus Cry *south parktan
orç - ımmppff saçlarımı yoldum *south park'tan tweek'in bir deyimidir -saçını yolarkenki fotosunu görmektesiniz-
" - ahhhh
" - ;p
uğur ya da umut - f***
20.08.2005 09:53:15 *burda bi süre sessizlik
20.08.2005 10:01:37
umut - la nere oldu
. . .
derken nereyi kazandıklarımızı yazmışız ve başka konuşma geçmemiş. sanırım akrabalar aranmaya başlandı, telefon trafiği yaşandı falan, ondandır :) simdi hatırlıyorum da ne heyecanlı zamanlardı heyy gidi günler ;p o dakikalarda uğur umut ahmet ve benim yaşanmışlık izimiz olan diyaloglarımızı saniyesi saniyesine görünce daha bir duygulandım. eminim onlar da bunu okuyunca duygulanacaklardır. yok aslında o kadar emin değilim ;p

... ufo müzesine uzaylı ziyareti ...

2007-03-09T20:09:00.000+02:00

eskilerden bir haber olmasına ragmen bugun yine bir programda görüp saçmalığından, komikliğinden, havasından suyundan iletmek istediğim bir haberi paylaşıyorum :
(mor olan kısım-en altta- mektupta yazanlardır, isteyen direk onu okuyabilir ;) )
Uzaya çıkmak için gerekli girişimlerde bulunmasıyla kamuoyunun gündemine gelen Denizli'de faaliyet gösteren Funika Holding Yönetim Kurulu Başkanı Nuri Sözkesen'in girişimleriyle birkaç yıl önce açılan Ufo Müzesi'nde çalışan 3 kişinin iddiaları herkesi şaşkına çevirdi. Denizli-İzmir Karayolu üzerinde bulunan Funika Holding Satış Mağazası içinde yer alan ücretsiz olarak gezilebilen Ufo Müzesi'nde çalışan Mağaza Sorumlusu Ramazan Tuna, mağaza çalışanı Sait Kızılhan ve güvenlik görevlisi Halil İbrahim Gökçe, gözleri tamamen siyah ve ilginç hareketleri olan bir kişinin, müzeyi gezdikten sonra not bırakıp, buharlaşarak ortadan kaybolduğunu ileri sürdü. Olayı Funika Holding Yönetim Kurulu Başkanı Sözkesen'e bildirmeleriyle ortaya çıkan iddialar üzerine, Sözkesen gerekli incelemeleri başlattı. Mağaza çalışanı Sait Kızılhan, olay günü gözleri siyah, 1.60 boylarında, 15-16 yaşlarında görünümlü, ancak yüzüne bakıldığında daha yaşlı olan, saçları geriye doğru taranmış bir kişinin mağazaya geldiğini ve bunun kendilerinin dikkatini çektiğini söyledi. Mağaza Sorumlusu Ramazan Tuna ise gözleri simsiyah olan birinin kendilerinden izin alarak müze bölümüne geçtiğini ve bir süre gezdiğini belirterek, 'Daha sonra aşağıya indi. Kasanın önüne geldi ve masaya dayandı. Bir bana, bir de güvenlikçi arkadaşa baktı. Sağa sola kafasını çevirdikten sonra, elindeki kağıtları ters çevirip, hızlı bir şekilde mağazanın merdivenlerine doğru koşmaya başladı. Merdivenlerde durdu ve güvenlik görevlisiyle bir dakika kadar bir süreyle bakıştı. Güvenlikteki arkadaş ne olduğunu sorarcasına bir hareket yaptı. Şüpheli şahıs hareketin ardından hızla koşmaya başladı. Ben de arkasından koştum. Bir anda yolun karşısına geçti. Güvenlikteki arkadaş, şüphelinin karşıdan karşıya geçerken, bir el hareketiyle araçları durduğunu gördü. 3 adımda yolu karşıdan karşıya geçti. O anda büyük şaşkınlık yaşadık. Yolun karşısında bize doğru döndü ve yüz yüze bakışmaya çalıştı. O meçhul kişiyle aramızda kapalı kasa bir araç girdi ve o kişi 2 saniye içinde yok oldu. Sağa sola kaçacağı bir yer yoktu. Kaçsa biz görürdük' dedi.
Müşterilerden birinin de, o şahsın ilginç hareketleri gördüğünü belirten Ramazan Tuna, 'Müşterimiz, şahsın müzede gördüğü her şeyin karşısına geçip kafasını sağa sola çevirerek adeta gördüklerini ve okuduklarını not ettiğini bize söyledi' diye konuştu. Funika Holding Yönetim Kurulu Başkanı Sözkesen, mağazadaki görevlilerin olaydan sonra kendisini arayarak mağazaya gelmesini istediklerini belirterek, 'Mağazaya geldiğimde 3 arkadaşımız da şaşkın vaziyette, şok ve telaş içindeydi. Onları öyle görünce işin ciddi olduğunu, ilginç ve garip bir ziyaretin vuku bulmuş olabileceğini anladım. O andan itibaren de araştırmalarımıza başladık ve sürdürüyoruz. Şu ana kadar toplayabildiğimiz veriler ışığında, ortada ilginç ve bir o kadar da garip bir ziyaret söz konusu. Ama bu ziyareti gerçekleştiren kişi, bizim gibi normal insanların ötesinde bir varlık. Öyle bir durum görünüyor. İsmini henüz tespit edemediğimiz bir müşterimiz, şahsın 15-20 dakikalık ziyaretinde tüm panoları incelediğini ve video kameraya kaydeder gibi okuma stiliyle okuduğunu ve telaşlı hareketleri olduğunu söyledi. 2 çalışanımızın gözlerinin önünde gözden kaybolması çok ilginç. Benim bildiğim kadarıyla 2 kişi aynı anda aynı halüsinasyonu göremez' dedi.
Bir gazetecinin, 'Bu ziyaret mağazaya ilginin artması için yapılmış olabilir mi' sorusuna Sözkesen, 'Belki böyle bir düşünce olmuş olabilir. Dünyada 4 tane Ufo Müzesi var. Biri de Türkiye'de. Belki uzaylı bir varlık, böyle bir ziyaretle bize jest yapmak istemiş olabilir' ifadesini kullandı. İlginç olayın ardından, 3 kişi de gördükleri varlığın robot resmini çizerek yetkililere teslim ederken, bıraktığı notta şu cümleler yer aldı:
"Gerçekten hakkımızda güzel bir galeri hazırlanmış. Size çok teşekkür etmek isterdim. Ama burada daha fazla kalamayacağım. 2002 yılındaki göktaşı olayı bizim için çok önemli bir olaydır. Çünkü o günkü olayda bizzat ben emir verdim. Her neyse, daha fazla konuyu uzatmayayım. Gezegeninizi uzaktan takip ediyoruz. Ben uzaylılardan sadece bir tanesiyim. İsmim Mel. Miyawu Galaksisi Sitiyma gezegeninden geldim. Başarılarınız devamını dilerim. Bana ister inanın, ister inanmayın. Ben neysem oyum".
Ayrıca notun altında tuhaf harflerden oluşan bir cümlenin de yer alması dikkat çekti.

çentik : bi siteden buldum haberi ;p

... dolmuşta ...

2007-03-09T19:58:00.000+02:00

. . . önümde oturan teyze zorlukla arkasına dönerek :
- burası konyaaltı mı yavrucum?
- hayır, burası meltem efendim, sahil kısmı konyaaltı
- antalya çok güzel
- bu buyuk binalar hep mel.. efendim
- antalya çok güzel, ilk gelişim antalyaya
- nerelisiniz ?
- izmirliyim
- e ama izmir de güzel
- yok, her yer gecekondu oldu, bi karşıyaka göztepe falan güzel..şu binalar da yüksek olmasa daha iyi olurmuş
- evet yüksek yüksek hep meltem, sahilde alçak binalar ama yinede cıkıntılar var
- bize mi sordular di mi evladım
- hehe
- di mi evladım bize mi sordular
- evet teyzecim . . .
teyze önüne döner . . .

... bilmezdim ...

2007-02-28T19:42:00.000+02:00

lise zamanlarımda (Antalya Anadolu Lisesi) hocalarımdan efsane fizikçimiz yarıkkaya hocamın (cümle de bayaa devrildi;p) efsanevi soruları vardı. bayaa kazık, yaratıcı, sadece konuyu anlayanın yapabileceği guzel sorulardı. ve aşırı orjinal sorulardı, sineğin uçmasından tutun atlet memedin hikayelerine...atlet memed yazılılardaki fix kahramandı. genelde her yazılıda o karakterli bir soru bulunurdu(özellikle dinamik konusundaki sorularda) eski sorulardan bazılarında buz pisti üzerinde atlet memed ve katarina witt kayardı. ben o zamanlar atlet memed gibi katarina witt'i de hayali bir kahraman sanardım. geçen buzda dans isimli programın tanıtımında ünlü buz patenci katarina witt geliyor denilince çooook şaşırdım. yani yıllardır hayal ürünü sanarken meğerse kadın gerçekmiş bayaa da iyi bi patenciymiş :) öyle olunca hocama sempatim ve saygım daha da arttı. saygılar hocam , büyüksünüz . . .
katarina witt de şunları yapmış yahu:
2 time Olympic Gold Medalist
4 time World Champion
6 time European Champion
8 time National Champion
(bariz copy paste di mi;p)
çentik : katarina witt'in fotosunu bulmak için googleda yazdım, çıkan sitelere tıklıyorum. bi baktım onun(witt'in) mustehcen fotoları var(artık hakkaten kendisi mi bilmiyorum o kadar;p) , adam gibi şöle patenle falan bi fotosunu buluncaya kadar canım çıktı bayaa site geçtim bi Türkçe sitede bulabildim :)

... muhtar teyze ...

2007-02-28T19:29:00.000+02:00

seçim için bi form felan doldurmak gerekiyormuş, ilk kez oy kullancaz ya ondan. gittim mahallenin muhtarına. kalabalıktı bayaa. uzun bi girişi var muhtarlık barakasının(küçük kulübe gibi bi yer, çay bahçesi gibi bi yerin içinde). o kalabalık ben giriş yolunu katederken hep bana baktı. nese dedim görmezlikten gelip sıra gibi kuyruk gibi bi oluşumun en arkasına geçtim.muhtar teyzemiz pek yavaşmış, bi abi öyle söyleniyodu hatta şöyle "bi saatte 3 form doldurdu yahu bi tuşu bulamıo bilgisayarda ben olsam..." diye;p derken bana kıl bakan kişilerden biri(dişleri sigaradan mahvolmuş, uzun boylu kır saçlı deri ceketli amca abi karışımı;P) bi bayana yardımcı olurken kulak misafiri oldum, form kalmadı getircekler simdi felan diyordu. neyse dedim ona bişiler sorup bekledim biraz ve döndüm eve. akşama dogru annem gittiğinde formların gelmediğini söylemiş muhtar teyze ve başka bi formu doldurup ona yeni yazarız falan hallederiz demiş. ve niye geç kaldı bu kadar felan demiş. şimdi ben bu lafa o kadar gıcık oldum ki. 1 mart son gün diyorsunuz, 1 marttan önce geliyorum ve niye geciktiniz diyosunuz be teyzecim. sanki 1 martı geçirdim. bu 08:30da olan derse 08:27de gelen bi kişinin geç geldiğini söylemek gibi bir şey! hayret bir olgusunuz ;p güldüğüme bakmayın, sinirden gülüyorum . . :)

... yağmurdan kaçarken ...

2007-02-28T17:50:00.000+02:00

yagmurlu bir sabahtı ve ben fakülteme yol almaktaydım. hastanenin önünde yürürken etrafta kimsenin olmadığını farkettim, eee hava yagmurlu olunca yaya trafiği azalmıştı tabi. yolun kenarından akan su dikkatimi çekti. dedim yolu iyi yapmışlar, kenarda birikmiş sular, akı akı veriyor su giderine dedim.derken arkamdan bir araba sesi duydum. elimde şemsiye tetikteydim, arabaya doğru döndüm. arabanın kaldırımda olan tek kişi olarak beni farkettiğini düşündüm ama yine de tetikteydim şemsiyeyi aşağıda kalkan olarak tutmak için. araba su sıçratarak gelirken yavaşladı biraz, ya da ben öyle sandım. su sıçratarak yanımdan geçti!! ben yavaşladığını dusunup guvendiğim için şemsiyeyi kalkan olarak kullanmamıştım! tabii etrafta kimse olmadığı için rahatça küfrü bastım. hemen arkasından yine su sıçrata sıçrata bi araba daha geliyordu.bu seferki yanımdan geçerken yavaşladı ve sonra tekrar hızlandı. biraz ilerde hastanenin girişi vardı. beni ıslatan "mavi reno" orada durmuştu. ben normal yurume hızımda gittim. hastanenin güvenlik görevlilerinden biri şoförle konuşuyordu. ben yavaşça yanlarına sokuldum. güvenlik "napıyorsun sen yahu! yavaş gitsene" diyordu. soför de" hız levhası koysalarmış, yolu eğimli yapsalarmış" felan diyordu. ben de "baksana halime yahu" gibilerinden iki kolumu açarak jest ve mimik yaptım. ama çok kalmadım hemen ilerlemeye başladım.arkamdan güvenlik "ben olsam şemsiyeyi gaffasına geçirdiydim!" dedi. ben de "naapcan işte yau, boşver,değmez" dedim (o jest ve mimiği yaptım), ama duydu mu bilmiyorum;).gerçi o noktada güvenlikçiyi arkama alıp tartışmaya girmek vardı ama, yeterince ıslandığım için hemen kantine varmak istediydim. buradan o takoz herifi kınıyorum ve aniden çalışan fıskiyelerle ıslansın, küçük bi çocuk suratına tükürsün, yagmurda şemsiyesi bozulsun e mi demek istiyorum ! ! . . güvenlikçi olduğunu düşündüğüm abiye de, "helal olsun kıyak adammışsın" demek istiyorum.

... sömestr kiki ...

2007-02-11T22:20:00.000+02:00

tatilin 2. yarısında böceğim papatya prensesim duygucum geldi. her günümü onunla geçirdim. çoook mutlu oldum. her şeyi unuttum, bir tek o vardı aklımda. çok da iyi oldu :) keşke hayat bu kadar basit olsa, güzellikleri yaşamak zor, zahmetli olup ve elimizde olmayan nedenlere bağlı olmasa ;/ gerçi bu güzellikleri eninde sonunda yakalamak da bir şans. neyse derin konular bunlar :) güldüğüme bakmayın sinirden gülüyorum ;p her gelişinde ayrı bir sevgi doğuyor içimde, hayranlık caddeleri oluşuyor beynimde, ne şanslı bi şahsiyet olduğumu anlıyorum. bu kadar şanslı olmak için ne kadar sevap işlediğimi iyilik yaptığımı düşünüyorum, lakin bulamıyorum ;)) Allah nazarlardan saklasın. bazen onunla bu kadar düşünce ve anlayış paralelliğinde olduğum için "şaşırgan otuna ve mutluluk abidesine" dönüşüyorum ki anlatamam :) aslında sık sık dönüşüyorum, bayaa bayaa benziyoruz diyeceğim ama buna "benzemek" değil "aynı yahu" denir diye demiyorum. buraya çok mu "duygu"sal şeyler yazdım kestiremiyorum ama insan güzel şeyleri paylaşıp hissiyaatını arttırmak istiyor. ayrıca bunları buraya yazmak yeri değil falan diyen de olabilir de napayım içimden geldi , delikanlı insanız sonuçta ;p hem pek de bir şey yazdım sayılmaz, türkçe eksikliğimden mi bilmiyorum ama hissettiklerimin anca %10unu ifade edebiliyorum (gerçek : kelimeleri kifayetsizliği) . son olarak, iyi ki geldi ve beni mutlu mesud bahtiyar etti duygum diyerek yazının ana fikrini özetlercesine bitiriş yapmak istiyorum ;p yapıyorum . . .

... sömestr bir ...

2007-02-11T21:47:00.000+02:00

çok yoğun bir sömestrdi ;p yok aslında çok yoğun değildi çook güzeldi diyebilirim. tatilin ilk yarısında emir beyler geldiler. bi kaç gün ağırladık. hastalandı falan bi garipti ;p ama bizim yuzumuzden hastalanmadı onu da söyleyeyim. hava değişikliği falandır heralde sebep. bizde kaldığı bir gece sırılsıklamın coverını yaptık. daha modern rock tadında, daha sert bi soundla, ama yine sırılsıklam yine çırılçırıl :) ondan sonra daha bir sürü gezdik tozduk yedik içtik falan felan derken bi gün merve hanımla tanışma fırsatını yakaladım ve tanıştım. hörmetlerimi sunarım burdan kendisine ;p asıl bir hadise anlatayım burda konseptimiz yüzeyel detaylar olduğu için ;p :
emir beyin şoförlüğünde ezgi hanımı ziyarete gidiyorduk, saat biraz ileri(baya) hava da karanlıktı(doğal olarak). zaman gec oldugu için antalyamızın güzide sür'at tutkunları da trafikteydi. sağlı sollu şahinler, serçeler, muratlar kasislere çukurlara aldırmadan hızlanıyorlardı. netekim hava karanlık olunca yolu bulamadık. bizi sağdan ara ara geçen beyaz serçeli amcaya sormaya karar verdik tabi onu yakalamamızı kırmızı ışık sağladı. ben araca bi baktım abaaoww pala bıyıklı bi amca korkunç bi simaa nese serin kanlıydık, "aç camı aç" işareti çaktım, amca da "ne var lan" der gibi kafasını salladı. ben yine "aç camı aç" işareti yaptım. amca kapıyı açtı !! ben biraz heyecanlansam da "sahil yoluna nasıl inebiliriz?" diye sorabildim. "hö??" işareti yaptık yine mimikleriyle;p bi daha sordum , ilerde yol sizi atıyor gibisinden bişi dedi. ben de eyvallaaaa dedim. sonra bulduk yolu. ama amcanın o kadar aç camı işaretimden sonra kapıyı açıp bana bakması sahnesini unutamıyorum ;))
daha bir suru vakaa olmuştu da sonra yazarım kısım kısım :)

... haydi çocuklar , Ay'a ...

2007-01-10T16:39:00.000+02:00

Jerusalem Post ve Yediot Ahranot gazeteleri, İsraillilerin peynir-ekmek gibi ayda arsa satın aldığını yazdı. İsrail'deki 'Ay emlakçısı' Crazyshop'un sözcüsü Tom Wegner'a göre satışların başladığı 2000'den beri 10 bin İsrailli Ay'da mülk sahibi oldu. Bunlardan 1000'i, NASA'nın 5 Aralık'taki Ay'da üs inşası kararı sonrası arsa aldı. Dünyada satılan 40 milyon kilometrekarenin yüzde 10'u İsraillilerin eline geçti. Arsaların hektarı 120 dolardan satılıyor. Wegner, bu ilgiye "Bazı İsrailliler, Ay'da arsa almanın torunları için iyi yatırım ve orijinal bir hediye olduğunu düşünüyor" izahatı getirirken, Crazyshop'un CEO'su Daniel Yaron, şöyle diyor: "NASA'nın 2020'de güçlendirilmiş uluslararası üs kurma kararından sonra insanlar mülklerin birkaç yılda çok değerleneceğini düşünüyor. Şu anda bu arsayla yapılacak bir şey yok ama ileride olabilir. 70 yıl önce biri 'İsrail'de arsa satın al' deseydi 'Neden alalım ki' yanıtı verilirdi. Bu bir basiret meselesi." 1967’de BM üyeleri tarafından imzalanan bir antlaşmaya göre hiçbir ülke dünya dışındaki gezegen, gök cismi ya da yıldız üzerinde hak iddia edemiyor. 1984’te yapılan Ay antlaşmasında da aynı gerekçe yinelendi. Ancak, bu antlaşmaların hiçbirinde “özel sektörün ya da kişilerin böyle bir hak iddia edemeyeceğine yönelik” madde yok . Yani bir ülke ayda arsa sahibi olamaz ama bir insan olabilir. Bunu göze alan şirketler ayda arsa satmaya 20 yıl önceden başladı.
Güneş Sistemi'ni mülkü yapan adam . . . . Ay arsası fiyatlarının ABD'nin uzay programındaki ilerlemelere paralel olarak yıllar içinde fırlaması bekleniyor. Crazyshop satışları Amerikalı Dennis Hope adına gerçekleştiriliyor. Hope, başkasının üzerinde kayıtlı değilse ve itiraz eden yoksa bir gayrimenkulün kendi üzerine kaydedilebilebileceğini öngören uluslararası yasanın boşluğundan yararlanarak 1970'lerde dünya hariç tüm gezegenleri adına kaydettirmiş. Satıştan sonra mülk sahibine bir tapu ve arsanın fotoğrafla çekilmiş haritası veriliyor. BM Yıldızlar ve Gezegenlerarası Boşluk Anlaşması, devletleri uzayda arsa ticaretinden men ederken şahıslara yasak getirmiyor.

¤ Farklı kaynaklardan bu konudaki yazıları koydum. hayır kimin ayını kime satıyolar, ben de gok cisimleri için hak talep edebilir miyim gibi sorular geliyor aklıma en başta. çok değerlencekmiş ilerde krater kenarları falan ;p bi de ayın bir yüzü dünyaya bakıyordu sadece falan. çok karmaşık işler yahu bunlar , alsak mı ki ucuzken? :) alalım etrafını çitlerle çevirelim ya da mütahite verelim 1 dükkan 2 daire falan yeter bize eheueh ama olay pek ilginç değil mi??

... yıl bitiyor ...

2006-12-31T16:22:00.000+02:00

" 2007 Antalya yılımız kutlu olsun ! " ıyy ne alaka yani gecen yıl da o zaman ankara yılıydı diye bana serzenişte bulunmayın. belediyemiz bu yazıları yapıştırtmış antalyamızın dört bir yanına :)) gelelim geride kalacak olan 2006 yılına. bu sene zarfında bayaa güzel olaylar yaşadım ve bu yılımı en güzel yıllarımdan biri olarak hatırlayacağım(yani not almam lazım hafızam iyi değildir ama ;p) belki de en güzel yılım hatta. bi şööyle flashback yapiim siz de roman gibi okuyun.
¤ benim 2006 yılım victoria's secret fashion show ile başladı. modayı yakından takip eden biriyimdir. çok başarılı bir showdu;p geyik bi yana izledim yani yalan mı söyliyim:) yeni yıla nasıl girersen öyle devam edermiş eheh belki uğur getirmiştir bilemiyorum,çünkü yeni yıla girerken eski yıllarımdan farklı bir bunu yapmıştım ve 2006m güzel geçti :)
¤
sömestr zamanımda istanbula gittim. emirlerde sibirya soğukları nedeniyle mahsur kaldım. bu zamanlarda dilara hanımı-ki yandaki fotosu çekilmek istemediği zaman çekilmiştir- ayağımıza kadar getirdik;p ayakları dert görmesin üşenmedi hiç. ama ucaktan indim ve kaldığım 5-6 gün boyunca istanbulda hiç güneş görmedim.sadece dönüşte uçağımı beklerken güneş gözükmeye başlamıştı.antalyaya döndüğümde hava günlük güneşlikti. bi kaç gün evde t-shirtle dolaşmıştım;p
¤ bir ara İsviçre Türkiye maçı vardı teheyy ;p ilk maçtan bi kaç saat once benim de halı saha maçım vardı. orda güümm!(hakkaten baya ses cıkmıştı) diye burnumun ustune bi kafa yediydim. bi kanama fln olmadıydı sadece acımıştı.sonra eve geldim.maçı izledim.akşam yatmadan once dişlerimi fırçalıyorum ki bi baktım hafif yamuk duruo yahu bu burun.sonra annem istersen acile gidelim dedi,gittik.orda da komik bayaa dialog olduydu sonra anlatırım.neyse filmimi çektiler.doktor aplamız "bu burun onceden zaten yamukmuş, yeni değil" gibisinden bişi dedi;p ben de doğrudur dedim eve döndüm;p o günden sonra dikkat ettim ki çoğu kişinin burnu hafif falsoluymuş :))
¤ aklıma geldi bi arada da gs şampiyon oldu son maçta ;p sevinç gosterilerinde sabri amigoluk yapmıştı, adnan polat da gürleyerek(!) "saat kaaç" diye her tribüne sorduydu ;)
¤ 2006da mı oldu tam bilmiyorum ama dönemcenek saklıkente gitmiştik gezi maksatlı.saklıkent antalyamızın daglarında bir kayak merkezi, bilmeyenler öğrenmiş olsun. böyle temiz dağ havası, kar topu savaşımsı şeler yaparak eğlendik. bir ara "telesiyej" ile zirvedeki cafeye çıkalım dedik. çıkıyoruz, üstünde olduğumuz şeyin üstü açık bişiy;p yaani çıkarken her tarafımız acaaip dondu. bayaa da vakit aldı çıkmak. neyse ama zirve manzarası süperdi. indiğimizde aşağıdaki cafede berkay adlı fotodaki çocuk bizi çok sevdi, ki biz de onu sevdik zaten. karede ertugrulun sevecen tavırlarını da görmektesiniz;p
¤ seçmeli resim dersimiz sayesinde bir san'at eseri meydana getirme imkanım oldu. resim aslında orhan taylanın bir eseri. başlarda yapacağımız tablo için ben bir doğa resmi seçmiştim zaten insan resmi çizmeyi hiç beceremediğimi düsündüğüm için.resim hocamız nurhan bey sayesinde bu resmi seçtim ve büyük ölçüde üstesinden geldiğimi düşünüyorum. ayrıca olbiamızda sergilenmiştir tablom:))
¤ hayatımın köşelerinden birine gelmiştim. başlangıcın başlangıcı olan dakikalardan biri de bu. pınar o anı ölümsüzleştirmiş çaktırmadan. beyzade benim açımdan tarihi anlarından birini yaşıyor ;p
¤ başlangımız ise bir cumartesi günü beachparkta biraz oturduktan sonra gizli bahçedeki emre aydın konseriydi ama emre aydından ziyade musti urazoğlan özdeyiş k.emir beyler bizim keyfimize keyif katmaktaydılar. karanfilleri nerden buldularsa artık :) bu anı ölümsüzleştiren ise o dakikalarda yanımda olan duygucum ve ayrıca bu karanfiller hala bizde bulunmaktadır :)

¤ en kötü espri yarışması birincisi seçildim-ki önceki sene juri özel ödülüm vardı bu yarışmada-;)) bu anda esprinin devamını anlayan k.emirin kopuşunu görmektesiniz.
¤ bir ara emir bey antalyamıza teşrif ettiler. grup gas olarak bir albüm çıkardık. grubumuzun üyeleri emir bey, medico eren ve ben, albümün adı ise "kelepçe"ydi.
¤ yazın bi batı karadeniz gezisi yaptıydık sülalecenek.ben finali olur olmaz yola cıktıydık ehehk bi hafta mıydı neydi gezihatta istte bittiydi. daha sonra antalyaya bizim oglanlar gelmiş liseden. tabi okullar tatile girince. oyle olunca gece kofteciye gidip sahilde muhabbet etmek kaçınılmaz oluyor. biz de öle yaptık bi çok kez :)
¤ yazın her fırsatta canım duygumla buluştum,hatta her gün diyebilirim ;) yani en çok sevdiğim şeyi yaptım. aslında onun içinde bulunduğu bütün olayları, faaliyetleri seviyorum zaten . . .

¤ oğlum dünyaya geldi. adı memet. pek sağlıklı pek hareketli maaşallah. perdeden ışığa atlamayı, ordan koltuğa atlayıp yuvarlanmayı çok seviyor:) onunla, ibrahim kutluayın cocuguyla verdiği poz gibi naturel bir poz verdim;p Allah analı babalı buyutsun ehehe

¤ tabii bütün yıl boyunca ben-ertugrul-huseyn-eren 4lümüz hiç bozulmadı. hatta antalyada oldukları zamanlarda da irem-pırıl-öske 3lüsü bize eşlik ettiler. bu kare de her sezon başında olan tıp şöleninden. bağımsız bir şölenimizin olması hoş bişiy;p
¤ duygum üniversite-başkent üni.- eğitiminden dolayıdır ki ankaraya gitmişti. özlem hat safhadayken ramazan bayramı sayesinde antalyaya geldi. çok tatlı çok değerli zamanlar geçirdik. çoook güzeldi. bazen semra hanımlar da bize eşlik etti.
¤ hep beraber eğlenmelerimiz fırsat bulabildikçe devam etti,yani fırsatları degerlendirmeye çalıştık diyebiliriz. fırsatların önündeki en önemli engel ise derslerin yoğunluğuydu.
¤ irem ve ceren hanımlara eve çıkmalarından dolayı hayırlı olsuna gittik. mukemmel yemekler hazırlamış fotograftaki kızlarımız. elinize sağlık ve tekrardan hayırlı olsun;p
(bi fotoda hüso,diğer fotoda ertugrul çıkmadığı için 2 farklı versiyon koydum;))

¤ duygucum bir balığa evinin
kapılarını açtı. hatta akvaryumunu-fanusunu açtı ;p balık hayati beye de selamımı iletiyorum çok karakterli delikanlı biraz agresif bir balıkmış duyduğuma göre :) duygunun hayati beyle çekindiği bu fotoğrafın sanatsal acıdan takdire uygun oldugunu söylememem elde değil ;p
¤ yılın son pdö oturumunda
gitmeden önce biraz geyik çevirdik. soguk havada sımsıcak hastaneden cıkası olmuyor aslında insanın. hem eglenmiş hem biraz daha oyalanmış olduk ;p
eveeet . . . kah güldük kah üzüldük ve fotoğraflarla 2006 yılımın sonuna geldik ;p atladığım şeyler olabilir zaten hafızası iyi olan biri değilim. kah üzüldük dedim ya, aslında pek üzülmedim yahu ben bu yıl bayaa güzel geçti demiştim zaten ehehekeh. umarım yeni yıllar da sevdiklerimle beraber sağlıklı ve huzurlu geçer. haa sizin de geçsin tabii :) hepinize hayırlı seneler diliyorum efendim . . . haa bayramınız da mübarek olsa ya . . .
çentik : bu yazı için çok kastım yahuu, içimi dökmek istedim buraya, bu fotoları böyle düzenlemek ve bir yandan da özellikle sinir eden şey acaip acaip şeyler çıkaran pc ile boğuşmak! fln hooff rahatladım behh ama güsel oldu ;p yılın son yazısı için olsun bu kadarcık ;)

... yüzey-s-el ...

2006-12-30T18:02:00.000+02:00

yüzeyel detaylar dediğim zaman "yüzeysel olmıcak o, lahooy düzeltivir onu" diyenleriniz oldu ;p ben de o kadar böyle detaylara takılmayalım, yüzeyel detaylar bunlar demiştim eheh. nese geçen günlerde pdö(bir ders işte) için bakınırkene ne göriim, taş gibi yazmışlar "yüzeyel refleksler" diye, sevindim tabi böle de kullanıldığını görmeme ehehe

... hünefe ...

2006-12-30T17:57:00.000+02:00

dün akşam hatta ve hatta gece abim elinde 2 porsiyon künefeyle geldi. ki 2si de banaymış kendine de öyle almış ;p künefeyi karşımda gören ben anca ağzımın suları akarken kü-kü-hünefeğğ diyebilirdim :) fıstıktan da cimrilik yapmamışlar ha, bakın fotoyu çekmeden önce bi çatal almışım bile ehehe künefe sevmeyen var mıdır yahuu